Posągi Buddy, które sprzeciwiają się Buddzie
Wczesny buddyzm, który kładł nacisk na praktykę i oświecenie
Epoka bez wizerunków, która odrzucała kult podobizn i skupiała się na wewnętrznej praktyce
Gdy dziś idziesz do świątyni, kłaniasz się przed posągiem Buddy, prawda? Ale w czasach Buddy nie było jego posągów. Już wtedy umiejętności rzeźbiarskie były wystarczające. Hinduskie posągi bóstw czy lokalnych bogów zręcznie wykonywano z kamienia i metalu. Mimo to akurat posągów Buddy nie robiono. Bo Budda krytykował kult wizerunków i ofiary bramińskie, a podkreślał osobistą praktykę i oświecenie.
Zderzenie nauki o porzuceniu przywiązania z kultem posągów
Późniejsze wizualne przedstawienia sprzeczne z istotą nauki
Ale około 500 lat po śmierci Buddy dynastia Kuszanów zaczęła wspierać buddyzm i na dobre zaczęto robić posągi Buddy. Porównując to do bitcoina: to tak, jakby zignorować pierwotny zamysł Satoshiego Nakamoto, a następcy dorabiali kolejne serie jak popadnie. Posągi Buddy narodziły się właśnie w ten sposób. Ostatecznie tworzenie posągów było czymś wprost sprzecznym z nauką Buddy, z zasadą, by się nie przywiązywać.
- „Brahman” — hinduski bóg trudniejszy niż Trójca
- Początek to oświecenie, stacja końcowa to zaklęcia
- Koreański buddyzm, na którego widok Budda padłby z wrażenia
- Czasy, gdy w buddyzmie nie było moktaka
- Zderzenie buddyzmu z horoskopem saju