Savaş: En Zengin Yüzde 1 İçin Bir Ziyafet
Savaşların uzamasının nedeni açık.
En zengin yüzde 1'in dünyadaki paranın yaklaşık yarısına sahip olmasının en güçlü nedenlerinden biri savaştır.
Savaş, yüzde 99'luk sıradan insanların canını ve malını soyup yüzde 1'lik güçlülere ve büyük şirketlere aktaran dev bir soygundur.
Savaştan kimin kaybettiğine ve kimin kâr ettiğine bakalım.
Petrol üreten ülkeler yüksek petrol fiyatlarından para kazanıyor ve o paranın çoğu kraliyet aileleri tarafından yönetiliyor.
Finans sermayesi ve yatırım bankaları uzun bir savaşta ulusal borç fırladığında savaş tahvilleri satıyor, sonra sıradan insanların vergilerinden ödenen faizi topluyor.
Siyasi güçler sıkıyönetim atmosferiyle eleştiriyi susturuyor ve savunma şirketlerinden lobicilik denen büyük rüşvetler alıyor.
Küresel holdingler bombalanmış toprakları yok pahasına satın alıyor ya da altyapı yeniden inşasını tekeline alıyor. Ne kadar çok yıkılırsa o kadar çok inşa ediliyor.
Hepsi en zenginler, en üstteki yüzde 1.
Fırlayan fiyatlar ve yakıt maliyetleriyle en alttaki yüzde 99 kredi kartı borçlarıyla ayakta kalmaya çalışıyor.
Medya savaş haberlerinden büyük para kazanıyor ama halk gerçekte neler olduğunu kavrayamıyor.
Gelecek kuşaklar savaş borcuna ve yıkılmış bir çevreye doğuyor ve ömür boyu faiz ödeyen köleler olarak yaşamak zorunda kalıyor.
Görünen o ki savaş ancak onların kasaları belli bir noktaya kadar dolunca bitecek,
ve önemli olan, bir savaşın başlangıcına ve bitişine iktidardakilerin karar vermesi.
Nükleer geliştirmenin çoğu diktatörlere hizmet ediyor, ama ardından gelen yaptırımlar ve savaşlar sıradan insanların üzerine düşüyor.
Bu yüzden diktatörlük içgüdüsü var oldukça dünya asla sakin olamaz.
En zengin yüzde 1'in dünyadaki paranın yaklaşık yarısına sahip olmasının en güçlü nedenlerinden biri savaştır.
Savaş, yüzde 99'luk sıradan insanların canını ve malını soyup yüzde 1'lik güçlülere ve büyük şirketlere aktaran dev bir soygundur.
Savaştan kimin kaybettiğine ve kimin kâr ettiğine bakalım.
Kâr Edenler Seçkin Yüzde 1
Askerî-sanayi kompleksi rekor kârlar açıklıyor ve her füze patladığında bir temettü partisi veriyor.Petrol üreten ülkeler yüksek petrol fiyatlarından para kazanıyor ve o paranın çoğu kraliyet aileleri tarafından yönetiliyor.
Finans sermayesi ve yatırım bankaları uzun bir savaşta ulusal borç fırladığında savaş tahvilleri satıyor, sonra sıradan insanların vergilerinden ödenen faizi topluyor.
Siyasi güçler sıkıyönetim atmosferiyle eleştiriyi susturuyor ve savunma şirketlerinden lobicilik denen büyük rüşvetler alıyor.
Küresel holdingler bombalanmış toprakları yok pahasına satın alıyor ya da altyapı yeniden inşasını tekeline alıyor. Ne kadar çok yıkılırsa o kadar çok inşa ediliyor.
Hepsi en zenginler, en üstteki yüzde 1.
Kaybedenler En Alttaki Yüzde 99
Yoksullar ve genç askerler canlarını ve uzuvlarını kaybediyor. Seçkinlerin çocukları muaf tutuluyor.Fırlayan fiyatlar ve yakıt maliyetleriyle en alttaki yüzde 99 kredi kartı borçlarıyla ayakta kalmaya çalışıyor.
Medya savaş haberlerinden büyük para kazanıyor ama halk gerçekte neler olduğunu kavrayamıyor.
Gelecek kuşaklar savaş borcuna ve yıkılmış bir çevreye doğuyor ve ömür boyu faiz ödeyen köleler olarak yaşamak zorunda kalıyor.
Sonuç: Savaş Ancak Zenginler Doyunca Biter
En üstteki yüzde 1 dünyadaki paranın yüzde 45'ini elinde tutuyor.Görünen o ki savaş ancak onların kasaları belli bir noktaya kadar dolunca bitecek,
ve önemli olan, bir savaşın başlangıcına ve bitişine iktidardakilerin karar vermesi.
Nükleer geliştirmenin çoğu diktatörlere hizmet ediyor, ama ardından gelen yaptırımlar ve savaşlar sıradan insanların üzerine düşüyor.
Bu yüzden diktatörlük içgüdüsü var oldukça dünya asla sakin olamaz.
- Ondalığı Kaldıran Avrupa: Ardı Ardına Savaşların Bataklığı
- Ganimet İçin Öğretiyi Büken İslam
- Kardeşler Arasında Miras Savaşı: İran ile İsrail
- İran Lideri Hamaney Cennete mi Gitti?
- 1000 Yıl Ondalık Veren Avrupa'nın Dünya Hâkimiyeti