Mag de kerk zich niet met politiek bemoeien?
1) Maatschappelijke betrokkenheid van de kerk, bewezen door historische voorbeelden
De rol van het geloof bij de afschaffing van de slavernij in Amerika, de 1 Maartbeweging en de democratiseringsbeweging in Korea
Laten we eerlijk zijn. De uitspraak ‘de kerk mag zich niet met politiek bemoeien’ – voelt die niet elke keer een beetje vreemd?
Moet de kerk dan, terwijl de samenleving in brand staat, alleen maar liederen zingen in het kerkgebouw?
Laten we eens kijken wat de geschiedenis zegt.
1. De geschiedenis heeft het antwoord al gegeven
Wie stond vooraan bij de afschaffing van de slavernij in Amerika? De kerk. Van de 33 ondertekenaars van de onafhankelijkheidsverklaring bij de Koreaanse 1 Maartbeweging was de helft christelijke leider. Zonder de kerk had de democratiseringsbeweging tegen de militaire dictatuur in de jaren '70 en '80 veel langer geduurd.Wat als men toen had gezegd: ‘De kerk mag zich niet met politiek bemoeien’? Je moet er niet aan denken.
2) Het publieke gezag van de bijbelse boodschap en de profetische opdracht
Profeten en Jezus, die verder gingen dan persoonlijke troost en rechtstreeks de hypocrisie en het onrecht van de macht aanvielen
2. De Bijbel is van oorsprong zo'n boek
Ik wil iets zeggen tegen mensen die de Bijbel alleen lezen als een bundel persoonlijke troostboodschappen. Heb je gelezen wat de profeten uit het Oude Testament tegen koningen zeiden? Ze zeiden machthebbers recht in hun gezicht: ‘U hebt het mis.’ Ook Jezus ontmaskerde publiekelijk de hypocrisie van de religieuze machthebbers van zijn tijd.Is het evangelie alleen een boodschap van persoonlijke redding? Dat is maar half waar.
3) De kern van de scheiding tussen kerk en staat en de vrijheid van meningsuiting in de samenleving
Het gaat om het beperken van wederzijdse overheersing tussen staat en religie, niet om het afnemen van een maatschappelijke stem
3. Laten we het begrip scheiding van kerk en staat goed gebruiken
Laten we nog eens nagaan wat scheiding van kerk en staat is. De staat heerst niet over de religie en de religie neemt de staatsmacht niet over. Dat is alles.Het betekent niet dat religie moet zwijgen over maatschappelijke kwesties. Vakbonden, milieuorganisaties en maatschappelijke organisaties geven allemaal politieke meningen. Waar komt de logica vandaan dat alleen de kerk dat niet mag?
4) Het behoudende karakter van zwijgen tegenover onrecht
De paradox dat afzijdigheid in naam van neutraliteit een stilzwijgende steun is voor de gevestigde orde
4. Zwijgen is ook politiek
Dit is de kern. Als de kerk in een onrechtvaardige situatie niets zegt, is dat dan neutraal? Nee. Het is een signaal van instemming met de bestaande toestand. Zwijgen is geen neutraliteit, maar stilzwijgende steun voor de status quo.Er is wel één grens
Wat als de kerk de verkiezingsorganisatie van een bepaalde partij wordt, of religie gebruikt om de macht te grijpen? Dan is er echt een probleem. Dan is het geen geloof meer, maar een politiek spel.
Conclusie: een duidelijke grens tussen machtsstreven en profetische stem
De passende maatschappelijke verantwoordelijkheid van een kerk die blinde ideologische gehoorzaamheid afwijst en gerechtigheid verdedigt
De conclusie is deze –
De kerk mag geen macht worden. Maar ze mag ook niet zwijgen tegenover onrecht.
Dat zijn twee totaal verschillende dingen. Wie die niet uit elkaar houdt en zegt ‘de kerk mag geen politiek bedrijven’, redeneert niet logisch, maar emotioneel. 🔥