Kościołowi nie wolno angażować się w politykę?
1) Zaangażowanie społeczne Kościoła dowiedzione przykładami z historii
Rola wiary w centrum zniesienia niewolnictwa w USA, Ruchu 1 Marca i ruchu demokratycznego w Korei
Powiedzmy szczerze. Zdanie „Kościół nie powinien angażować się w politykę” – czy za każdym razem, gdy je słyszysz, coś ci w nim nie zgrzyta?
To co, gdy społeczeństwo płonie, Kościół ma tylko śpiewać pieśni w świątyni?
Zobaczmy, co mówi historia.
1. Historia już dała odpowiedź
Kto stał na czele zniesienia niewolnictwa w Ameryce? Kościół. Spośród 33 sygnatariuszy deklaracji niepodległości w koreańskim Ruchu 1 Marca połowa to przywódcy chrześcijańscy. Bez Kościoła ruch demokratyczny przeciw dyktaturze wojskowej w latach 70. i 80. trwałby znacznie dłużej.Co by było, gdyby wtedy powiedziano: „Kościołowi nie wolno angażować się w politykę”? Strach pomyśleć.
2) Publiczny autorytet orędzia biblijnego i misja prorocka
Prorocy i Jezus, którzy wychodząc poza osobistą pociechę, uderzali wprost w obłudę i niesprawiedliwość władzy
2. Biblia od początku jest taką księgą
Chcę coś powiedzieć tym, którzy czytają Biblię tylko jako zbiór osobistych pocieszeń. Czytaliście, co starotestamentowi prorocy mówili królom? Mówili władcom prosto w twarz: „Mylisz się”. Jezus też publicznie zmiażdżył obłudę ówczesnych władz religijnych.Ewangelia to tylko orędzie o osobistym zbawieniu? To połowa prawdy.
3) Istota zasady rozdziału Kościoła od państwa i wolność wypowiedzi w społeczeństwie obywatelskim
To ograniczenie wzajemnej dominacji państwa i religii, a nie odebranie głosu w sprawach społecznych
3. Rozumiejmy rozdział Kościoła od państwa poprawnie
Przypomnijmy, czym jest rozdział Kościoła od państwa. Państwo nie rządzi religią, a religia nie przejmuje władzy państwowej. To wszystko.Nie chodzi o to, by religia milczała w sprawach społecznych. Związki zawodowe, organizacje ekologiczne i obywatelskie – wszystkie wyrażają poglądy polityczne. Skąd się bierze logika, że nie wolno tylko Kościołowi?
4) Zachowawczy charakter milczenia wobec niesprawiedliwości
Paradoks: bierność pod pozorem neutralności jest cichym poparciem dla uprzywilejowanego systemu
4. Milczenie też jest polityką
To jest sedno. Jeśli w niesprawiedliwej sytuacji Kościół nic nie mówi, czy to neutralność? Nie. To sygnał zgody na obecny stan rzeczy. Milczenie nie jest neutralnością, lecz cichym poparciem status quo.Jest jednak jedna granica
A jeśli Kościół staje się sztabem wyborczym określonej partii albo wykorzystuje religię, by zdobyć władzę? To jest prawdziwy problem. To już nie wiara, tylko gra polityczna.
Wniosek: wyraźna granica między dążeniem do władzy a głosem proroczym
Należyta odpowiedzialność społeczna Kościoła, który odrzuca ślepe posłuszeństwo ideologii i broni sprawiedliwości
Wniosek jest taki –
Kościół nie może stać się władzą. Ale nie może też milczeć wobec niesprawiedliwości.
To dwie zupełnie różne sprawy. Mówienie „Kościołowi nie wolno uprawiać polityki” bez ich rozróżnienia to nie logika, tylko emocje. 🔥