Dlaczego na nagłówki trafiają tylko przestępstwa pastorów
1) Związek między praktykami religijnymi a hamowaniem wykroczeń
Rola religijności jako społecznego hamulca, dowiedziona przez metaanalizy i badania nastolatków
Wiele badań pokazuje ciekawą rzecz.
Ludzie, którzy regularnie chodzą do kościoła, świątyni buddyjskiej czy katedry, są średnio rzadziej zamieszani w przestępstwa i wykroczenia.
W 2001 roku Baier i Wright zebrali dziesiątki badań i przeprowadzili metaanalizę, dochodząc do wniosku, że między religijnością a przestępczością istnieje dość wyraźna ujemna korelacja.
Badania nastolatków pokazują podobnie. Dzieciaki, które pilnie chodzą na spotkania religijne, mają wyraźnie niższe prawdopodobieństwo przemocy, alkoholu, papierosów, narkotyków i wykroczeń.
Całkowicie przestępczości to nie usuwa, ale w pewnym stopniu działa jak hamulec.
Ale dlaczego w rzeczywistości, gdy wychodzi wiadomość o „przestępstwie pastora, księdza czy mnicha”, ludzie mówią „znowu?!” i robi się taki hałas? Przecież w liczbach nie ma ich dużo więcej niż w innych zawodach.
Jeśli zebrać powody w kilku punktach, wychodzi mniej więcej tak.
2) Moralna symbolika duchownych i siła poczucia zdrady
Gniew opinii publicznej na obłudę, która zawiodła wysokie oczekiwania, i sensacyjne wykorzystywanie tego przez media
1. Duchowny z definicji zajmuje pozycję nauczyciela moralności
Co, jeśli ktoś, kto zawsze głosi „trzeba tak żyć”, sam nie dotrzymuje swoich słów?Wybuchają jednocześnie poczucie zdrady i gniew na obłudę.
Dla mediów to naprawdę złoty temat.
Jest tu paradoks, szok i konflikt.
Od razu ląduje na szczycie wyszukiwań portalu.
3) Środowisko medialne nastawione na ruch i pułapka heurystyki dostępności
Tempo rozprzestrzeniania się artykułów wzbudzających gniew i martwe pole doniesień o przestępstwach niewierzących
2. W czasach, gdy kliknięcia to pieniądze, wszystko się bardziej rozdmuchuje
Emocje, w które ludzie najchętniej klikają, to gniew, szok i poczucie zdrady.Sprawa duchownego uderza we wszystkie naraz, więc artykuły rozchodzą się w zawrotnym tempie.
A artykuł w stylu „Nasz pastor od 30 lat żyje bez grzechu”… szczerze, kto by w niego kliknął?
3. Artykułów typu „przestępstwa niewierzących” przecież nikt nigdy nie pisze
W końcu powstaje złudzenie: „Ale dużo przestępstw wśród duchownych”.Tak już działa ludzki mózg (heurystyka dostępności).
I wpada się w złudzenie, że niewierzący są dobrzy.
4) Tradycyjne tło kulturowe i ramy medialne skupione na jednej religii
Chrześcijaństwo najczęściej przywoływane w kraju z tysiącletnią historią konfucjanizmu, buddyzmu, taoizmu i szamanizmu
4. Nasz kraj to krąg kulturowy, w którym przez tysiące lat społeczeństwem rządziły szamanizm, buddyzm i konfucjanizm.
Licząc od czasów Gojoseon, chrześcijaństwo to niecałe 5% tej historii.Dlatego media najczęściej przywołują właśnie duchownych chrześcijańskich.
W porównaniu z tym, jak stosunkowo cicho traktuje się inne religie obecne z nami od tysięcy lat, widać, jak bardzo ramy medialne skupiają się na jednej religii.
Wniosek: efekt uwypuklenia wytworzony przez oczekiwania moralne i ekosystem medialny
Połączenie bodźców poznawczych, komercyjnych ram i kontekstu historii religii, a nie częstotliwości zdarzeń
Podsumowując:
Przestępstwa duchownych są szczególnie uwypuklane nie tyle z powodu samej liczby przypadków, ile dlatego, żeludzie stawiają duchownym bardzo wysokie oczekiwania moralne,
media łatwo to rozdmuchują i sprzedają,
nasz mózg lepiej zapamiętuje to, co sensacyjne,
a nasz kraj przez tysiące lat był krajem szamanizmu, buddyzmu i konfucjanizmu.
Ale media wspierające komunistów też nie lubią Kościoła, prawda?
- Od kiedy kazania stały się nudne?
- [Humor] Pastor, który produkuje kazania nasenne
- Co by się stało, gdyby pastorzy wygłaszali wybitne kazania?