Religią państwową Korei nie jest buddyzm, lecz „pieniądz”
Pieniądzu, przyjdź!
Gdy Pew Research Center przebadało 17 krajów rozwiniętych, tylko Korea wskazała dobrobyt materialny na pierwszym miejscu wśród rzeczy, które „nadają życiu sens”. Dlatego największą religią Korei nie jest ani buddyzm, ani chrześcijaństwo. Jest nią religia „pieniądza”.
Ta religia nie potrzebuje ani kościołów, ani świątyń, ani modlitw. Zamiast tego składa się w ofierze coś cenniejszego. Ludzie skracają sen i pracują, nawet gdy ciało się sypie, rezygnują z czasu z dziećmi i rodzicami, mielą swoją młodość. Etyka też schodzi na dalszy plan. Jeśli coś przynosi pieniądze – robią to, jeśli nie – nie robią. Dla pieniędzy bez wahania odkładają na bok nie tylko czas i zdrowie, ale i sumienie.
Wyznawców interesuje tylko jedno. Czym zajmuje się ta osoba, ile zarabia, czy ma mieszkanie, jakim jeździ samochodem. Mieszkanie, edukację, ślub, dzieci, starość, a nawet wolność kupuje się za pieniądze. Nawet Bóg jest potrzebny tylko dla moich finansów. A przy tym wyznawcy nie wiedzą nawet, że są wyznawcami.
Kiedyś nad pieniędzmi było coś innego
Ludzie zawsze pożądali pieniędzy. Ale nad pieniędzmi stali Bóg, król, ród, sprawiedliwość i honor. Ktoś rezygnował z pieniędzy dla honoru, oddawał nawet życie za wiarę. Niepodległą kontroli przyszłość także powierzano Bogu. Modlono się o zdrowie, starano się uniknąć nieszczęść, proszono, by dzieciom się powiodło.
Dziś jest inaczej. Wszystkie te oczekiwania przeszły na pieniądze. Nieudolnego króla wystarczy usunąć z urzędu, sprawiedliwość nie przynosi pieniędzy, więc się ją porzuca, a honor wykorzystuje się dla pieniędzy. Wiara? Prezes wielkiego koncernu, który płaci pensję, wydaje się wspanialszy od Boga, który nie daje złota ani skarbów. Nie oddaje się życia za sprawiedliwość, a gdy traci się pieniądze przez nieudaną inwestycję, traci się chęć do życia.
Dlatego zazdrościmy bohaterom
Czy bohaterowie z filmów chcą pieniędzy? Czy admirał Yi Sun-sin pragnął tylko pieniędzy? Za czym podążał ksiądz Lee Tae-seok, który porzucił drogę lekarza i wyjechał do Sudanu Południowego?
Oni bez żadnej nagrody narażali się na niebezpieczeństwo i robili to, co słuszne. Człowieka, który wyrwał się spod władzy boga pieniądza i żyje dla sprawiedliwości, nazywamy bohaterem.
Właśnie dlatego tak zachwycamy się bohaterami na ekranie. W rzeczywistości jesteśmy wyznawcami boga pieniądza, ale w głębi duszy zazdrościmy tym, którzy są od niego wolni.
- Dobro karane, zło nagradzane? Udręczony Yi Sun-sin kontra syty Kim Dzong Il
- Przestępczość wśród niewierzących „4 razy” wyższa niż wśród katolików
- „Bezwyznaniowość” – pasożyt bez tablic rejestracyjnych, który korzysta na cudzej walce