Sümer Kil Tabletlerindeki "Babil Kulesi İnşaatı" Resmî Yazısı

1. Yaratıcının yerine oturan Nefilimler

Eski kayıtlara (Hanok Kitabı vb.) göre sıradan insanlardan çok üstün zekâya sahip "Nefilim" denen varlıklar vardı. Bunlar göklerin bilgisini yeryüzüne getirip kendilerini tanrı ilan ederek antik uygarlıklar kurdu. Büyük tufan dünyayı silip süpürdüğünde yüksek dağlık bölgelerde hayatta kalan Nefilimler, sular çekilir çekilmez Sümer ovasına inip teknolojilerini yeniden kurdu. Gerçekten de Sümer kalıntılarında bulunan 3 metre kalınlığındaki devasa çamur tabakası, iki farklı uygarlığı birbirinden ayıran büyük tufanın güçlü bir kanıtıdır.

2. Sümer'in gönderdiği Babil Kulesi inşaat emri

Binlerce yıllık Sümer kil tablet kayıtlarında, Uruk'un 2. kralı Enmerkar'ın (Kutsal Kitap'taki Nemrut) komşu ülkenin kralına gönderdiği gerçek bir resmî yazı kalmıştır. "Altını, gümüşü ve değerli taşları hemen getir" diye emrederek, o malzemelerle "göklere yükselen devasa kuleyi tamamla" diye baskı yapmıştır. Bu, Babil Kulesi inşaatının efsanevi bir hikâye değil, çevre ülkeleri zorla seferber ederek titizlikle planlanmış gerçek bir devlet projesi olduğunu kanıtlar. Bu yazı o zamanlar dilin tek olduğunu da gösterir.

3. Tanrı tarafından bölünen diller

Sümer kayıtlarında bütün insanlığın tek bir dille tanrıyı övdüğü altın çağa dair bir kayıt kalmıştır.
Kutsal Kitap insanın kibri yüzünden o dilin birçok dile bölündüğünü kaydederken, Sümer kaydı dağılmış dillerin yeniden tek bir dilde birleşmesi için güçlü bir dilek içerir. Kayıtların yönü zıt görünebilir ama sonuçta iki kayıt da "İnsanlığın asıl dili tekti" temel gerçeğini paylaşır. Özellikle Sümerce çevredeki dillerle hiçbir soy bağı olmayan benzersiz bir "yalıtık dil"dir ve bu, Babil Kulesi olayından sonra dillerin yapay olarak koparıldığının en güçlü izidir.

5. Gılgamış'ın Nuh'u bulmaya gitmesinin nedeni

Babil Kulesi olayıyla diller bölününce insanlar dünyanın dört bir yanına dağıldı ve Nefilimlerin aktardığı ileri bilgi sistemi de paramparça oldu.
Bilginin kopmasıyla ölüm korkusu duyan 5. kral Gılgamış, büyük tufandan sağ kurtulan Nuh'u (Utnapiştim) bizzat bulmaya gitti. İnsanlığın en eski edebiyatı olan "Gılgamış Destanı"nın temel içeriği budur.
Nuh tufandan sonra da 350 yıl daha yaşadığı için 5. kral Gılgamış onun sonsuza dek yaşayan biri olduğunu düşünmüş olmalı.

Kutsal Kitap'taki Babil Kulesi olayının ve tufanın Sümer kil tabletlerinde de aynı şekilde kayıtlı olması çok ilginçtir.