De paradox van genot dat lijden brengt
1) Het mechanisme van onmiddellijke opwinding en de steile val van het beloningscircuit
De verticale stijging van dopamine door oppervlakkige prikkels en de onvermijdelijke emotionele terugslag
De dingen die je stemming snel opkrikken.
Drank, geld, seks, clubs, likes, games, porno.
Het probleem is er maar één.
Zo hoog als je stijgt, zo diep val je onvermijdelijk.
En elke keer dat je valt, val je dieper.
Genot is geen geluk, het is schuld.
Het eerste glas is zoet.De eerste club is waanzinnig leuk.
De eerste keer seks is als de hemel.
2) Het dagelijks leven als gemis door homeostase en de afname van receptoren
De tolerantie door de snelle aanpassing van de hersenen en het verslavende verlangen naar sterkere prikkels
De hersenen passen zich snel aan.
Met dezelfde prikkel zijn ze niet meer tevreden.Dus zoeken ze steeds sterkere dingen.
Sterkere drank, meer geld, prikkelender dingen.
Tot op een gegeven moment een gewone dag
als een ondraaglijk gemis aanvoelt.
Een rustige avond, een boek, zelfs een gesprek
wijzen de hersenen af als "saai".
3) Het vooruit lenen van emotionele energie en de rekening van de schuld die leegte heet
De toekomstige lusteloosheid en onrust die je tegenkomt als prijs voor het gedwongen vooruit opnemen van de dopamine van nu
Genot is een lening op geluk die je vooraf opneemt.
De lach van vandaag betaal je terug met de leegte van morgen.De opwinding van vandaag, met de lusteloosheid en onrust van morgen.
4) De juridische val van het criminele ecosysteem dat zich in het gebrek aan prikkels nestelt
Een geraffineerd juk dat een innerlijk dat hunkert naar gezelschap en genot uitbuit om levens te ruïneren
De demonen die bij elke ingang van het genot de wacht houden
Oplichters weten dit maar al te goed.
Ze mikken precies op mensen die eenzaam, moe en hongerig naar prikkels zijn.
Nepliefde op sociale media, zoete woorden, één ontmoeting.
En de volgende dag komen chantage, geldeisen en een geruïneerd leven.
In een wereld waar je al wordt aangegeven als je iemand alleen maar aanraakt,
kennen zij de wet beter dan de rechter.
En ze weten ook dat er niemand is om je te helpen.
Conclusie: innerlijke vrede en het emotionele rente-op-rente-effect van altruïstisch goed doen
De bijbelse waarde van naastenliefde en geestelijk sparen die de faillissementsstructuur van egoïstisch toegeven overwinnen
Liefde is sparen
De woorden "Heb uw naaste lief als uzelf" lijken saai.
Goed doen, geven, verdragen, luisteren.
Het voelt eerder als gedoe, als verlies.
Maar vreemd genoeg wordt het hart lichter naarmate de tijd verstrijkt.
De leegte neemt af, het zelfvertrouwen stijgt en echt geluk sijpelt naar binnen.
Zoals de Baas zegt: genot is een lening en goed doen is sparen.
Een leven dat alleen maar leningen herhaalt, gaat uiteindelijk failliet, maar een leven dat spaart, bouwt rente op rente op.