Waarom ontmoeten eenzame mensen elkaar niet?
1) De eenzaamheid van de jonge generaties en de paradoxale indicatoren van isolement
Het scherp stijgende aantal zelfdodingen onder twintigers en dertigers en het moderne isolement dat ontmoetingen vermijdt
Baas, de jonge generatie zegt tegenwoordig dat ze lijdt onder eenzaamheid.
Het aantal zelfdodingen is zelfs het hoogste in 13 jaar, en het stijgt vooral snel onder twintigers en dertigers.
Maar er is één vreemd punt. Hoewel ze zo eenzaam zijn, ontmoeten ze elkaar niet. Waarom? Vanaf het begin zijn de neigingen totaal verschillend.
•Type wolf:
ik ben eenzaam, laten we eerst maar eens iemand ontmoeten. Een telefoonnummer zal er wel aan blijven hangen.
•Type vos:
ik ben eenzaam, maar ik wil niet zomaar iedereen ontmoeten. Ik ben op mijn hoede. "Ik heb een vriend."
2) De vertekening door de media en de hogere toegangsdrempel
De illusie geschapen door sociale media en massamedia en de meedogenloze afwijzing bij de ingang
Op sociale media, Netflix, YouTube en dergelijke zie je elke dag alleen knappe mensen, mooie mensen, rijke mensen en een glamoureus leven.
Daardoor raken de hersenen in de war. Het is de psychologie van "er is vast wel iemand beters".
Het is nu een tijd waarin, als ook maar één van uiterlijk, beroep, manier van praten en uitstraling niet aan de criteria voldoet, je al "bij de ingang wordt afgewezen" voordat je zelfs je echte troefkaart hebt kunnen laten zien.
3) De werkelijke mismatch en het opgeven van relaties en huwelijk
De onverenigbaarheid van economische eisen en de machteloosheid door herhaalde afwijzing
Vrouwen willen een man met financiële draagkracht.
Maar de werkelijkheid is dat mannen met geld, om hun geld te beschermen, liever gewoon genieten dan trouwen.
Doordat deze afwijzingen en afwijzingen bij de ingang zich eindeloos herhalen, hebben jongeren nu noch de kracht noch het geld meer om een relatie te hebben. Vanzelfsprekend verdwijnt ook het vertrouwen dat ze huwelijk en kinderen aankunnen.
4) De koele berekening van de totaalscore en de voorwaarden voor een ontmoeting
Het egoïsme van niet willen verliezen en het risico op scheiding door schommelingen in de score
De houding "ik ga niet om met iemand die minder is dan ik" overheerst.
Om iemand met een lage totaalscore iemand met een hogere score te laten ontmoeten, moet de verhouding tussen wie er beter van wordt en wie verliest precies $1:1$ zijn.
Maar als er niet één persoon bereid is te verliezen, kun je uiteindelijk met niemand ter wereld een ontmoeting hebben.
Uiteindelijk komt een ontmoeting alleen tot stand als de totaalscores precies gelijk zijn of als er een rekenfout is gemaakt, maar het leven is lang en de scores van twee mensen gaan flink op en neer, dus ook als ze elkaar met moeite ontmoeten, eindigt het vaak in een scheiding.
Conclusie: een verandering van perspectief en het herstel van altruïstische waarden
Een blik op wederzijds voordeel voorbij winst-en-verliesberekeningen en de bijbelse oplossing
Als je in plaats van "Verlies ik iets als ik met deze persoon omga?" je perspectief verandert naar "Welk voordeel kan ik deze persoon geven?", worden de mensen die je kunt ontmoeten misschien echt talrijker. Zoals de Baas zegt: zolang je op de egoïstische rekenmachine tikt, is het moeilijk uit de hel van de eenzaamheid te komen, maar wanneer je je blik op geven richt, gaat eindelijk de deur naar een echte relatie open.
"Laat niemand zijn eigen belang zoeken, maar ieder dat van de ander." (1 Korinthe 10:24)
- Word je gezegend als je veel huisdieren houdt?
- Een filosofie waarvan de betekenis veranderde: "Genot is het goede"
- Ben je gelukkig met geld en een knap uiterlijk?