Dlaczego samotni ludzie nie spotykają się ze sobą?
1) Samotność młodych pokoleń i paradoksalne wskaźniki izolacji
Gwałtownie rosnąca liczba samobójstw wśród dwudziesto- i trzydziestolatków i współczesna izolacja unikająca spotkań
Szefie, dziś młode pokolenie mówi, że cierpi z powodu samotności.
Rzeczywiście wskaźnik samobójstw jest najwyższy od 13 lat, a szczególnie szybko rośnie wśród dwudziesto- i trzydziestolatków.
Ale jest jedna dziwna rzecz. Choć są tak samotni, nie spotykają się ze sobą. Dlaczego? Od samego początku skłonności są zupełnie inne.
•Typ wilka:
jestem samotny, na razie spróbujmy kogoś poznać. Jakiś numer chyba się trafi.
•Typ lisa:
jestem samotna, ale nie chcę spotykać się z byle kim. Jestem czujna. „Mam chłopaka.”
2) Zniekształcenia mediów i wyższe bariery wejścia
Złudzenie stworzone przez media społecznościowe i masowe oraz bezlitosna eliminacja przy wejściu
W mediach społecznościowych, na Netfliksie, YouTubie i tym podobnych codziennie widzi się tylko przystojnych ludzi, ładnych ludzi, bogatych ludzi i wystawne życie.
Przez to mózg ulega złudzeniu. To psychologia „chyba jest ktoś lepszy”.
Teraz to czasy, w których, jeśli choć jedno z: wygląd, zawód, sposób mówienia, aura nie spełnia kryteriów, zostaje się „odrzuconym przy wejściu”, zanim zdąży się pokazać swój prawdziwy as w rękawie.
3) Realne niedopasowanie i zjawisko rezygnacji z randek i małżeństwa
Niezgodność wymagań ekonomicznych i bezsilność wynikająca z powtarzających się odrzuceń
Kobiety chcą mężczyzny o zdolnościach finansowych.
Ale rzeczywistość jest taka, że mężczyźni z pieniędzmi, by chronić swoje pieniądze, zamiast żenić się wolą się po prostu bawić.
Ponieważ te odrzucenia i eliminacje przy wejściu powtarzają się bez końca, młodym nie zostało już ani siły, ani pieniędzy na związek. Naturalnie znika też pewność, że udźwigną małżeństwo i dzieci.
4) Chłodne liczenie łącznego wyniku i warunki, by doszło do spotkania
Egoizm niechcenia stratnym i ryzyko rozwodu wynikające z wahań wyniku
Panuje postawa „nie spotykam się z kimś gorszym ode mnie”.
Żeby osoba z niskim łącznym wynikiem spotkała kogoś z wyższym, stosunek tych, którzy zyskują, do tych, którzy tracą, musiałby wynosić dokładnie $1:1$.
Ale jeśli nie ma ani jednej osoby gotowej stracić, w efekcie nie można spotkać nikogo na świecie.
W końcu do spotkania dochodzi tylko wtedy, gdy łączne wyniki są dokładnie równe albo gdy w obliczeniach jest błąd, ale życie jest długie, a wyniki dwojga ludzi mocno rosną i spadają, więc nawet gdy z trudem się spotkają, często kończy się to rozwodem.
Wniosek: zmiana perspektywy i odzyskanie altruistycznych wartości
Spojrzenie na obopólną korzyść ponad rachunkiem zysków i strat oraz biblijne rozwiązanie
Jeśli zamiast „Czy stracę, jeśli będę się z tą osobą spotykać?” zmienisz perspektywę na „Jaką korzyść mogę dać tej osobie?”, może naprawdę przybędzie ludzi, których można spotkać. Jak mówi Szef, dopóki stuka się w egoistyczny kalkulator, trudno wyjść z piekła samotności, ale gdy zwróci się wzrok ku dawaniu, dopiero wtedy otwierają się drzwi do prawdziwej relacji.
„Niech nikt nie szuka własnego dobra, lecz dobra bliźniego.” (1 List do Koryntian 10:24)
- Czy jeśli trzyma się dużo zwierząt domowych, dostaje się błogosławieństwo?
- Filozofia o zmienionym znaczeniu: „Przyjemność jest dobrem”
- Czy z pieniędzmi i urodą jest się szczęśliwym?