Dlaczego genialna papuga, gdy ucieknie, umiera z głodu?
1) Wrażliwość na przetrwanie papugi o inteligencji na poziomie naczelnych
Fatalne ograniczenia na wolności wynikające z wysokich zdolności poznawczych i wrażliwego usposobienia
Rozumienie języka 4 razy lepsze niż u border collie, inteligencja niemal na poziomie naczelnych.
Ale gdy ucieknie z klatki, w 3 dni umiera marnie.
Dlaczego? Jest zbyt mądra i nie znosi brudu.
Temperatura i jedzenie muszą być idealne, a gdy jest zestresowana, załamuje się, krzycząc albo wyrywając sobie pióra.
Jedzenie z ulicy? Woli umrzeć z głodu.
2) Przytłaczająca zdolność przetrwania gołębi i ich przystosowanie do miasta
Wszystkożerność porzucająca dumę i rozkwit w nędznych warunkach
Gołąb jest inny.
Godność dawno rzucił psu pod ogon.
Okruchy chleba na ulicy, brud, tłuste plamy, kosze na śmieci to ekskluzywne restauracje.
Jednostki zewnętrzne klimatyzatorów, balustrady, kratki wentylacyjne to przytulne domy do wychowywania piskląt.
Wynik?
Na zewnątrz prawie nie widać papug.
Natomiast gołębie zajmują miasto.
3) Kontrast między typem papugi a typem gołębia w społeczeństwie ludzkim
Różnica między odpadnięciem z powodu wrażliwości na otoczenie a wewnętrzną siłą budowaną odpornością
Ludzie typu papugi też mają w sobie coś podobnego.
Mądrzy i piękni ludzie nie wytrzymują, gdy otoczenie jest brudne.
„Nie będę pracować w takim miejscu” zwolnienie zasiłek dla bezrobotnych zwolnienie zwolnienie...
Dopisujemy 1 osobę do kategorii „po prostu odpoczywa”. ~~
A ludzie typu gołębia?
Porzucają dumę i w brudnych, ciężkich miejscach po cichu gromadzą pieniądze i doświadczenie.
Także przy zamążpójściu kobiety, które patrzą tylko na pieniądze i nie zwracają uwagi na wygląd, zaskakująco dobrze sobie radzą.
Wniosek: sposób przetrwania, który decyduje o układzie sił na świecie, i biblijny wgląd
Wartość zdolności przystosowania, która przewyższa geniusz, i opatrzność czasu i przestrzeni
Czy w końcu światem wstrząsa nie geniusz, lecz mocny żołądek, który umie znosić?
„Nie szybcy wygrywają wyścig ani nie mądrzy mają chleb. W końcu wszystko zależy od czasu i sposobności.” (Księga Koheleta 9:11)