Het perpetuum mobile bestaat. "Het afgodsbeeld"
De zuinigheid en het gemak van de afgod
Eerlijk gezegd is een afgod best een goede deal.
Ook als je er een in huis haalt: geen maandabonnement. Onderhoudskosten bijna nul. Neemt ook niet veel ruimte in.
Vergeleken met een huisdier? Einde wedstrijd. Hoeft geen eten. Hoeft niet uitgelaten te worden. Niets op te ruimen.
Je hoeft er ook niet mee te spelen. Hij staat er gewoon. Je zoekt hem alleen op als je hem nodig hebt.
De wonderlamp die met minimale inzet het hoogste rendement belooft
Mensen gaan ervoor staan en zeggen alles wat ze willen. Geld, gezondheid, toelating van de kinderen, een klapper in de zaak. Een paar buigingen, een paar wensen.
Met zo'n verwacht rendement ten opzichte van de investering is het eerlijk gezegd een behoorlijk aantrekkelijke portefeuille.
Een afgod bemoeit zich nooit met je en berispt je nooit.
Een afgod zegt, anders dan God, helemaal niets. Hij zegt niet dat je je leven moet verbeteren. Hij zegt niet dat je je gedrag moet veranderen. Hij zegt niet dat je naar je zonde moet kijken. Hij zegt niet dat je je moet bekeren. En als een afgod zijn mond opendeed en begon te zeuren? Dan verkocht je hem waarschijnlijk tweedehands. Dezelfde dag nog.
Bemoeienis nul. Acceptatie van verlangens 100%. Dat zijn de specificaties van de god die mensen willen.
Conclusie: de gevolgen van de verering van machteloze afgoden en de tegenstrijdigheid van de werkelijkheid
Maar als afgoden zo goed werken, waarom zijn er dan nog steeds zoveel arme landen, ook al hebben ze veel afgoden?
Je laat alles aan de afgod over, rust uit en voelt je gerust, maar het zal toch niet zo zijn dat de afgod niet werkt?
- Het einde van de koning die de tempel met varkensbloed ontheiligde
- Is dit boeddhisme of een buurtsuper?
- De slijmachtige evolutie van het boeddhisme
- Waarom we boeddhabeelden niet moeten kapotslaan
- Het perpetuum mobile bestaat. 'Energie-afgoden'