Welke psychische energie is groter dan wraakzucht?
1) Drie categorieën mensentypes in organisaties en de paradox van succes
De polarisatie van givers, die zowel de hoogste als de laagste trede bezetten
Taker: de gast die alleen aan zijn eigen belang denkt
Matcher: degene die precies evenveel geeft als neemt
Giver: degene die eerst geeft
Maar uit onderzoek bleek dat zowel de mensen die het best scoren als de mensen die het slechtst afliepen allemaal givers waren.
Er is maar één verschil.
Ben je een giver die geeft en daarbij ook zijn eigen belang goed beschermt,
of een giver die gewoon dom alles weggeeft en alleen maar beroofd wordt.
Het beslissende verschil tussen de giver die slaagt en de giver die faalt
Wie slaagt, is aardig, maar geen sukkel.
Hij geeft en zorgt ook goed voor wat van hem is.
Wie faalt, was aardig, maar echt dom.
Hij gaf onvoorwaardelijk alles weg en werd uiteindelijk zelf kaalgeplukt.
2) De kortetermijnzege en de langetermijnondergang van takers
Het "wie kaatst, moet de bal verwachten" door reputatieverlies en de schade aan de organisatiecultuur
Takers die alleen voor zichzelf zorgen, lijken in het begin goed te eten en goed te leven.
Maar later gaat hun reputatie volledig naar de knoppen en breekt iedereen om hen heen met hen.
Eén taker in een bedrijf is al genoeg om de sfeer helemaal te verpesten.
Een praktijkvoorbeeld van de boemerang van tegenwerking en samen groeien
Als je naar echte gevallen kijkt:
iemand werkte nieuwkomers op het werk flink tegen en pestte ze.
Maar dat werd juist bekend en zijn eigen reputatie ging aan diggelen.
Later kwam hij tot inkeer, hielp een andere nieuwkomer en liet hem groeien,
en naar verluidt kwam die nieuwkomer later op een heel belangrijke plek terecht en redde hem in een crisis.
3) De zinloosheid van wraak en de uitgestelde beloning van goed doen
Het mechanisme van emoties en kansen dat met de tijd omgekeerd werkt
Ook wraak lijkt in het begin te winnen.
"Hé, ik heb gewonnen~" en je voelt je top.
Maar net als in een drama stapelt de ander levenslang woede op,
en later, op een beslissend moment, krijg je een flinke dolksteek in de rug.
Goed doen lijkt in het begin verlies.
Zo erg dat je denkt: "Waarom doe ik dit eigenlijk?"
Maar met de tijd groeit degene die je hebt geholpen en wordt hij jouw bondgenoot,
en later komen hulp en kansen dubbel terug.
4) Wijs altruïsme, aangetoond door modern onderzoek
Het duurzame succespatroon dat ontstaat door gezonde grenzen te stellen
Ook het onderzoek van tegenwoordig komt hierop uit.
Goed doen dat tot ondergang leidt: jezelf helemaal opofferen en zonder grenzen weggeven
Goed doen dat tot succes leidt: slim geven en ook goed beschermen wat van jou is
Samenvatting in één regel:
Goed doen komt hoe dan ook terug, met dezelfde kracht als de woede van wraak.
Maar het komt alleen echt als succes terug bij wie het met wijsheid doet.
Conclusie: de wet van de boemerang en de overeenstemming met de bijbelse wijsheid
De wetmatigheid van de wereld dat je oogst wat je zaait, en het juiste moment om te geven
"Wie een kuil graaft, zal erin vallen, wie een steen wentelt, op hem zal hij terugkomen." (Spreuken 26:27)
"Onthoud het goede niet aan wie het toekomt, wanneer het in de macht van uw hand is om het te doen. Zeg niet tegen uw naaste: Ga heen, kom later terug, morgen zal ik het geven – terwijl u het bij u hebt." (Spreuken 3:27-28)