Bakterie bez wyczucia, które kpią z ewolucjonizmu
1) Przepaść między przytłaczającymi warunkami ewolucyjnymi pierwszych bakterii a wynikami
Granice gatunku utrzymane nawet przy optymalnym środowisku i niemal nieskończonej liczbie prób
3,5 miliarda lat temu bakterie po raz pierwszy pojawiły się na Ziemi. Bakterie miały wszystkie najlepsze warunki do ewolucji. Liczba osobników była niewyobrażalna: bakterii na Ziemi jest więcej niż gwiazd we wszechświecie. Wymiana pokoleń trwała 20 minut, a mutacje padały bez przerwy. Były miliardy razy miliardy prób. Naturalnie powinien był wyjść organizm o zupełnie nowej strukturze, ale tak jak góra jest górą, a woda wodą, bakteria pozostała bakterią.
2) Granica przystosowania wykazana w długoterminowym eksperymencie Lenskiego z E. coli
Zmiany funkcjonalne i tożsamość organizmu potwierdzone przez dziesiątki tysięcy pokoleń powtarzanej obserwacji
Spójrzmy na eksperyment Lenskiego, rozpoczęty w 1988 roku. Obserwował E. coli przez dziesiątki tysięcy pokoleń. Dla człowieka byłyby to setki tysięcy lat. Około 30 000. pokolenia część E. coli zyskała zdolność wykorzystywania cytrynianu także w obecności tlenu. Pojawiła się nowa funkcja. Zmiana czy przystosowanie były. Ale nie był to nowy organizm.
3) Teoria ograniczonych ścieżek obozu ewolucjonistycznego i wewnętrzna sprzeczność
Wymówka, która przyznaje istniejące ograniczenia strukturalne, i logiczne zderzenie z hipotezą ewolucyjną
Ewolucjoniści tłumaczyli się, że „ścieżki są ograniczone”. Mówili, że skoro można się poruszać tylko po już nagromadzonych strukturach, trudno pójść w pewnych kierunkach. Czy to nie jest zaprzeczenie ewolucji?
4) Wyjątkowość zdarzeń fuzji komórek i brak mocy wyjaśniającej mechanizmów ewolucyjnych
Wątpliwości co do rzadkości przejścia od jednokomórkowców do wielokomórkowców i endosymbiozy
„Także wielka zmiana jednokomórkowe $\rightarrow$ wielokomórkowe była rzadka, a zwłaszcza zdarzenie, w którym komórki całkowicie się ze sobą łączą, nastąpiło niemal tylko raz. Inne powszechne zmiany (oczy, skrzydła itp.) zachodziły wielokrotnie: dlaczego ta tak ważna fuzja się nie powtórzyła?” Na ten temat ewolucjoniści bredzą.
Wniosek: absolutna granica ewolucji wskazana przez obserwowane dane naukowe
Wyprowadzenie teorii biologicznych granic połączenia przypadkowej zmienności i długiego czasu
W rezultacie mimo przytłaczającej zdolności rozrodczej i częstości mutacji bakterii nie doszło do zasadniczej przemiany struktury organizmu. Została więc tylko jedna odpowiedź. Ewolucja ma granice.
- Utrapienie ewolucjonizmu: „kolor skóry w Australii i Ameryce Południowej”
- Dziwne zjawiska, które robią w konia ewolucjonizm i naukę
- Pytanie, które najbardziej kłopocze uczonych ewolucjonistów
- Ewolucjonizm nie jest już nauką, stał się „żyłą złota”