Mahomet z islamu jest chrześcijaninem
1) Postrzeganie Jezusa przez wczesnego Mahometa i przyjęcie chrześcijaństwa
Uznanie śmierci i zmartwychwstania Jezusa we wczesnych wersetach Koranu
Istnieje szokująca hipoteza dotycząca założyciela islamu, Mahometa. Chodzi o możliwość, że pierwotnie był on „chrześcijaninem z peryferii”, który uznawał Jezusa za Chrystusa i wierzył w jego śmierć i zmartwychwstanie. Badając wczesne wersety Koranu, napotyka się fragmenty sugerujące, że Mahomet w naturalny sposób przyjmował śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. W surze 19:33 sam Jezus mówi: „Pokój ze mną w dniu, w którym umrę, i w dniu, w którym zostanę wskrzeszony do życia”, a w Koranie 3:55 (sura Al-Imran) jest wyraźnie napisane: „Bóg powiedział: »O Jezusie, Ja sprawię, że umrzesz (Mutawaffika), i wyniosę cię do Siebie…«”. Gdyby od początku planował zaprzeczyć wydarzeniu krzyża, takie wersety nie mogłyby istnieć. Dla wczesnego Mahometa Jezus był wielkim prorokiem-poprzednikiem, który zgodnie z tradycją chrześcijańską cierpiał, umarł i miał powrócić do życia, a on sam był postacią „prochrześcijańską”, która chciała odziedziczyć linię Jezusa, by uzyskać uznanie własnej prawomocności.
2) Szyderstwa Żydów i rewizja doktryny oparta na doketyzmie
Kontekst zaprzeczenia ukrzyżowania Jezusa w obronie przed kryzysem politycznym
Po przeprowadzce do Medyny sytuacja gwałtownie się zmieniła. Żydzi, wówczas bardzo potężni, szydzili z Mahometa, mówiąc: „My jesteśmy narodem, który stracił nawet Mesjasza Jezusa, którego wy szanujecie”. To, że szanowany przez niego prorok-poprzednik został żałośnie pokonany przez wrogów, było wielkim zagrożeniem politycznym także dla samego Mahometa. Tu Mahomet wyciągnął kartę obronną. Była to zaimprowizowana deklaracja, oparta na ówczesnym doketyzmie: „Nie zabili Jezusa, tylko im się tak wydawało (sura 4:157)”. W islamie istnieje strategia „takijji” (Taqiyya), która pozwala kłamać dla prozelityzmu lub przetrwania. Aby chronić Jezusa, którego szanował jako „ducha i słowo Boga”, musiał go siłą zdjąć z krzyża i od razu wynieść do nieba.
3) Związek z chrześcijańskim starszym Waraką ibn Naufalem
Prorocza prawomocność nadana przez tłumacza Biblii na język arabski
Kuzyn pierwszej żony Mahometa, Chadidży, był chrześcijaninem, który tłumaczył Biblię na arabski. To właśnie ten chrześcijański starszy dał Mahometowi pewność „Jesteś prorokiem Boga”, gdy po pierwszym objawieniu się bał.
4) Przypadki zmiany objawień zależnie od sytuacji politycznej i życia prywatnego
Powtarzający się wzorzec odwracanych objawień w celu przezwyciężenia kryzysów i usprawiedliwienia prywatnych celów
Ten wzorzec objawień odwracanych zależnie od sytuacji pojawia się wielokrotnie przy każdej prywatnej sprawie i każdym kryzysie politycznym Mahometa.
•Liczba żon:
podczas gdy zwykłym muzułmanom ograniczył liczbę żon do najwyżej 4, dla samego Mahometa przyszło specjalne objawienie pozwalające mu na nieograniczoną liczbę żon.
•Podejrzenie o cudzołóstwo trzeciej żony (Aiszy):
gdy Aisza, uwikłana w podejrzenie zdrady, ucierpiała na honorze, natychmiast pojawiło się objawienie (sura 24) ogłaszające jej niewinność i nakazujące ukarać oszczerców.
•Małżeństwo z żoną adoptowanego syna:
aby poślubić żonę adoptowanego syna, co moralnie uważano za tabu, usprawiedliwił sytuację objawieniem, że „adoptowany syn nie jest synem rodzonym, więc wolno”.
•Od pokoju do wojny (nasch):
gdy był słaby, mówił „nie ma przymusu w religii”, ale gdy zyskał siłę militarną, unieważnił (abrogacja) wcześniejsze objawienia agresywnymi wersetami w rodzaju „zabijajcie niewiernych”.
5) Wynik gnostyckich zapożyczeń i ludzkich reakcji na sytuacje
Myśl gnostycka wybrana, by odwrócić historyczne świadectwa 4 Ewangelii
Początkowy obraz Mahometa, który bardzo cenił Jezusa i starał się przyjąć jego śmierć, bardziej przypomina skrupulatny dziennik reakcji na sytuacje, pisany przez człowieka, by przezwyciężyć kryzysy, z którymi mierzył się 1400 lat temu. Bez tego wyjaśnienia naprawdę trudno zrozumieć, jak Koran, 600 lat później, może odwrócić 4 Ewangelie napisane 600 lat wcześniej. Przedstawiam tu możliwość, że doraźnie posłużył się sposobem myślenia ówczesnych gnostyków, którzy zaprzeczali śmierci Jezusa.
Wniosek: pomyślność potomków Izmaela i wypełnienie proroctwa biblijnego
Kontekst historyczny wielkiego imperium islamskiego, które rozwinęło się zgodnie z przymierzem Boga
„Weź go za rękę… bo uczynię z niego wielki naród.” (Księga Rodzaju 21:18)
„Co do Izmaela… Oto pobłogosławię mu, aby był płodny, i dam mu bardzo liczne potomstwo; będzie on ojcem dwunastu książąt…” (Księga Rodzaju 17:20)
„Tak bardzo rozmnożę twoje potomstwo, że nie będzie można go policzyć.” (Księga Rodzaju 16:10)
Jeśli wyszukasz poprzedni artykuł „Potop Noego i Abraham dowiedzione przez DNA”, przekonasz się, że potomków Abrahama jest ogromnie wielu.
- Islam i chrześcijaństwo to ta sama religia.
- Wielki błąd islamu. O traktowaniu kobiet.
- Czy islam to najnowsza aktualizacja chrześcijaństwa?
- Czy irański przywódca Chamenei poszedł do nieba?
- Dlaczego tylko chrześcijanie jedzą wołowinę i wieprzowinę
- Islam, który wypaczył doktrynę dla łupów wojennych
- Islam, który założył Allahowi knebel
- Wojna braci o spadek: Iran vs Izrael