Islam, który wypaczył doktrynę dla łupów wojennych
1. Okres mekkański, przyjazny chrześcijaństwu
Na początku VII wieku w Mekce, gdzie Mahomet zaczął islam, jego obóz był bardzo słaby. Dlatego, by przetrwać, ogromnie podkreślał, że oni i chrześcijanie mają ten sam korzeń.
Właśnie dlatego Koran wychwala Jezusa (Isę) jako wielkiego proroka zesłanego przez Boga, a chrześcijan nazywa ludźmi wierzącymi w to samo Pismo.
Do tego czasu chrześcijaństwo nie było dla islamu wrogiem do zwalczania, lecz bratem, z którym trzeba żyć razem.
2. Islam, który zmienił śpiewkę, gdy się wzmocnił
Po hidżrze z 622 roku, gdy Mahomet przeniósł się do Medyny, sytuacja całkowicie się zmieniła. Gdy w Medynie zyskał armię i władzę polityczną, mówienie o braterstwie z chrześcijanami stało się raczej przeszkodą.
Gdyby obie religie były takie same, wierni nie mieliby powodu zostawać w islamie. To ta sama zasada, według której dzisiejsze religie, by powstrzymać odpływ wiernych, uczą, że inni to heretycy. Od tego czasu islam zaczął stawiać mur, twierdząc, że chrześcijanie dowolnie wypaczyli treść Biblii.
A żeby na zawsze zaryglować tę interpretację, stworzono oficjalną zasadę zwaną naskh (Naskh, نسخ). To reguła, według której w Koranie werset późniejszy automatycznie unieważnia wcześniejszy.
Werset z okresu mekkańskiego „Nie ma przymusu w religii” (sura 2, werset 256) został oficjalnie uchylony wersetem z okresu medyneńskiego „Zabijajcie ich, gdziekolwiek ich spotkacie” (sura 9, werset 5).
3. Doktryna zmieniona dla łupów
Gdy w ten sposób wytyczono linię różnicy, pojawił się świetny pretekst do zabierania majątku krajów chrześcijańskich. Bo jeśli religia jest ta sama, odebranie czegoś bratu to kradzież, ale jeśli religia jest inna, staje się to świętą wojną o podbój ludzi idących złą drogą.
System dhimmi, w którym chrześcijanie z podbitych ziem płacili podatek w zamian za ochronę, oraz pogłówne (dżizja) były sprytnym sposobem ściągania pieniędzy i pokazywania, że islam jest religią wyższą. Przywódcy wypaczyli interpretację Koranu i uczynili ziemie i skarby krajów chrześcijańskich prawowitym łupem wojennym.
4. Islam, który zamknął usta nawet Allahowi
Przywódcy, którzy przez naskh utrwalili interpretację grabieży, nie zatrzymali się na tym. Stworzyli doktrynę pieczęci, według której Mahomet jest ostatnim prorokiem, i zatkali usta samemu Bogu, który chciał uznać chrześcijaństwo.
W 632 roku pierwszy kalif Abu Bakr w wojnach ridda militarnie wyeliminował wszystkich, którzy głosili nowe objawienia.
Prorocy Starego Testamentu bez lęku głosili słowo Boże nawet przed królami, a nawet król Dawid schylał głowę przed ich naganą.
Ale przywódcy islamscy zamknęli właśnie ten głos Boga w Piśmie i zabili go gwoździami, by nigdy więcej nie mógł się wydostać.
Na zawsze utrwalili interpretację usprawiedliwiającą grabież i na zawsze zablokowali interwencję Boga, która mogłaby ją sprostować.
Koran zakończony wojnami domowymi i terrorem
Skutkiem były walki o władzę między przywódcami i niekończące się wojny domowe, a krew przelewa tylko niewinny lud.
Teraz, gdy nie ma już nawet krajów do grabienia, trzeba samemu otworzyć te dwie kłódki. Czas znów usłyszeć zapis o Jezusie, o którym świadczy Koran, i to, co Bóg pierwotnie czynił — ten głos, który gani władzę i troszczy się o słabych.
- Islam, który założył Allahowi knebel
- Wojna braci o spadek: Iran vs Izrael
- Zaginione dziecko kosmitów i Księga Mormona
- Islam i chrześcijaństwo to ta sama religia.
- Mahomet z islamu jest chrześcijaninem
- Czy islam to najnowsza aktualizacja chrześcijaństwa?
- Czy irański przywódca Chamenei poszedł do nieba?