Dobrzy japońscy bogowie, którzy stali się czarodziejskimi lampami
Oglądając japońskie anime, widać, że Japończycy czczą wszystkich bogów.
Sprawdźmy, jak rozwinęli się japońscy bogowie.
Opowieść o stworzeniu w mitologii japońskiej była przemysłem państwowym.
Kojiki i Nihon Shoki, napisane na początku VIII wieku przez Yasumaro i księcia Toneriego, połatały rozproszone zapiski imigrantów i lokalne legendy, tworząc narrację, że „cesarz jest potomkiem bogów”.
Według współczesnych analiz genetycznych Japończycy są mieszanką rdzennych mieszkańców i imigrantów z Półwyspu Koreańskiego i kontynentu. Imigranci z linii Baekje, Gaya i Silla, którzy znali uprawę ryżu i obróbkę żelaza, przejęli władzę gospodarczą i polityczną. Japoński ród cesarski nie był boski, lecz był elitą technologiczną, która przypłynęła zza morza.
W 2001 roku ówczesny cesarz Akihito osobiście przyznał, że jego przodkowie pochodzili od króla Muryeonga z Baekje. Siedmioramienny miecz podarowany przez Baekje i rząd koński z Gaya to materialne dowody, że japoński ród cesarski otrzymał autorytet od Półwyspu Koreańskiego jak transfuzję.
By wyprać swoją tożsamość przybyszów, ród cesarski przeprowadził agresywne fuzje i przejęcia wobec bogów całej Japonii.
Po pierwsze, przymusowe przejęcia. Wywarł presję na Ōkuninushiego, szczyt lokalnych sił, odebrał mu zarząd i zepchnął na stanowisko honorowe.
Po drugie, wchłonięcie grup technicznych. Włączył boga-lisa grup z linii Silla i Baekje i zmonopolizował techniki budownictwa i jedwabnictwa.
Po trzecie, podporządkował bogów każdego regionu Amaterasu. Tak osiem milionów bogów zostało połączonych i przejętych.
Ale gdy się do nich modlić lub nawiązać z nimi relację, stają się bogami osobowymi.
Czyli gdy ich potrzebuję, są osobowi, a gdy nie potrzebuję, bóg po prostu wraca do bycia energią.
Czy to nie przypomina trochę czarodziejskiej lampy z Baśni z tysiąca i jednej nocy?
Sprawdźmy, jak rozwinęli się japońscy bogowie.
Państwowy projekt mitologiczny: cesarz
Opowieść o stworzeniu w mitologii japońskiej była przemysłem państwowym.
Kojiki i Nihon Shoki, napisane na początku VIII wieku przez Yasumaro i księcia Toneriego, połatały rozproszone zapiski imigrantów i lokalne legendy, tworząc narrację, że „cesarz jest potomkiem bogów”.
Japońscy bogowie byli w rzeczywistości ludźmi z Baekje.
Według współczesnych analiz genetycznych Japończycy są mieszanką rdzennych mieszkańców i imigrantów z Półwyspu Koreańskiego i kontynentu. Imigranci z linii Baekje, Gaya i Silla, którzy znali uprawę ryżu i obróbkę żelaza, przejęli władzę gospodarczą i polityczną. Japoński ród cesarski nie był boski, lecz był elitą technologiczną, która przypłynęła zza morza.
W 2001 roku ówczesny cesarz Akihito osobiście przyznał, że jego przodkowie pochodzili od króla Muryeonga z Baekje. Siedmioramienny miecz podarowany przez Baekje i rząd koński z Gaya to materialne dowody, że japoński ród cesarski otrzymał autorytet od Półwyspu Koreańskiego jak transfuzję.
Pranie tożsamości przez fuzje i przejęcia. Zbierzcie bogów
By wyprać swoją tożsamość przybyszów, ród cesarski przeprowadził agresywne fuzje i przejęcia wobec bogów całej Japonii.
Po pierwsze, przymusowe przejęcia. Wywarł presję na Ōkuninushiego, szczyt lokalnych sił, odebrał mu zarząd i zepchnął na stanowisko honorowe.
Po drugie, wchłonięcie grup technicznych. Włączył boga-lisa grup z linii Silla i Baekje i zmonopolizował techniki budownictwa i jedwabnictwa.
Po trzecie, podporządkował bogów każdego regionu Amaterasu. Tak osiem milionów bogów zostało połączonych i przejętych.
Ale jest jeszcze jeden ciekawy fakt.
Japońscy bogowie, podobnie jak indyjski Brahman, nie są osobami, lecz energią.Ale gdy się do nich modlić lub nawiązać z nimi relację, stają się bogami osobowymi.
Czyli gdy ich potrzebuję, są osobowi, a gdy nie potrzebuję, bóg po prostu wraca do bycia energią.
Czy to nie przypomina trochę czarodziejskiej lampy z Baśni z tysiąca i jednej nocy?
- Perpetuum mobile istnieje. „Bożek z wizerunkiem”
- „Brahman” — hinduski bóg trudniejszy niż Trójca
- Najważniejsze kazanie od czasów Księgi Rodzaju. Awersja do strat.