Evrim Teorisini ve Bilimi Alt Üst Eden Tuhaf Olgular
1) Modern fizik ile evrim teorisinin çelişkilerinin doğurduğu soru
Akademinin teorik bahaneleri ve doğal olmayan olgulara duyulan şüphe
Bugünlerde modern bilime derinlemesine bakınca kafamda alarm çalıyor. "Bu gerçekten evrenin hakikati mi, yoksa akademisyenlerin uydurduğu üst düzey bir söz oyunu mu?" sorusu yüzünden.
Son zamanlarda kuantum dolanıklığını, evrenin genişlemesini ve evrim teorisini sırayla kurcalarken sonunda tek bir sonuca vardım.
"Bu aşırı derecede doğal olmayan dünya, evrim teorisinden çok simülasyon evreni teorisiyle açıklanınca çok daha temiz oluyor."
Evrenin genişlemesindeki çelişki
Işıktan hızlı hiçbir şey olmadığı fiziğin demir kuralıdır. Ama çok uzak yıldızlar ışıktan hızlı uzaklaşıyor. Bilim insanları diyor ki: "Yıldız hareket etmiyor, uzayın kendisi genişliyor, o yüzden sorun yok." Bu söz oyunu değilse nedir?
Kuantum dolanıklığının ışıktan hızlı tepkisi
A'ya dokununca on binlerce ışık yılı uzaktaki B anında tepki veriyor. Işık hızını hiçe sayan ışıktan hızlı bir tepki. Bilim insanı yine bahane buluyor: "Durum anında belirlenir ama bilgi aktarılmaz, o yüzden fizik yasası ihlali değildir." Bağlantı kuruldu ama bilgi gitmedi demek, içki içtim ama alkollü araç kullanmadım mantığından ne farkı var?
Evrim teorisinin fosil boşluğu ve hile kodu
Kambriyen patlaması sırasında yüz milyonlarca yıl gibi kısa bir sürede neredeyse bütün hayvan şubeleri bir anda ortaya çıktı. Ara aşama fosillerinin neredeyse hepsi atlanmış hâlde göz, bacak ve kanat tamamlanmış biçimde beliriyor. Bilim buna doğal seçilimin büyüsü diyor, ama bana sadece olasılığı hiçe sayan bir hile kodu gibi görünüyor.
Bütün bu açıklamaları dinledikten sonra geriye tek bir soru kalıyor. Evren neden bu kadar doğal olmayan ve yapmacık?
2) Dijital kod gibi tasarlanmış optimize evren yapısı
Gözlemci etkisi ve fizik yasalarının ardında gizli programlama belirtileri
Analog kılığına girmiş dijital evren
Modern fizikte analog ile dijital tuhaf biçimde iç içe geçmiş. Zaman ve uzay pürüzsüz bir tuval gibiyken, onun üzerini dolduran enerji ve yük kesik kesik kuantum birimlerindedir.
Üstelik evren gözlemci yokken dalga hâlinde var olup sadece biri baktığı anda parçacık olarak kesinleşir. Işık hızı denen mutlak bir sınır olduğu hâlde uzayın genişlemesi denen bir hileyle o sınırı dolanır.
Bu ham doğaysa fazla dağınık bir tasarım. Ama optimize edilmiş bir programlama olduğunu varsayarsak bütün bulmaca kusursuzca yerine oturur.
Simülasyonsa her şey optimizasyonla açıklanır
Evrene simülasyon hipotezinin merceğiyle bakınca anlaşılmaz fizik yasaları zarif kodlama tekniklerine dönüşür.
Evrenin genişlemesi gözlemcinin ulaşamayacağı uzak yerleri baştan savma işleyen Lazy Rendering (tembel işleme), kuantum dolanıklığı birbirinden uzak iki nesneyi gerçek zamanlı eşitleyen veri yansıtmadır (data mirroring). Çift yarık deneyi hesaplama kaynaklarından tasarruf etmek için sadece bakıldığında ekranı açan olay tabanlı işleme, Kambriyen patlaması ise uzun kapalı betayı bitirip yayımlanan ekosistemin büyük güncellemesidir.
Evrim teorisi sonsuz tesadüfün bunları zorla yarattığında ısrar eder, simülasyon evreni teorisi ise bunların verimli bir tasarım için kasıtlı konmuş düzenekler olduğunu söyler. Hangisi entelektüel olarak daha zarif?
Sonuç: Dev bir sunucunun içindeki evren ve ilk Yaratıcı
İnce kaynak optimizasyonunun sonunda karşılaşılan nihai Tasarımcı
Birinin sunucusunun içinde yaşıyoruz
Yaşadığımız bu evren muhtemelen dev bir hesaplama aygıtının içinde kaynak optimizasyonunu ve gözlemci etkisini sonuna kadar kullanarak çalışan ince bir yazılımdır. Bu dünyanın birinin sabit diskinde çalışan bir simülasyon olduğunu kabul ettiğin anda bu doğal olmayan evren ancak anlaşılabilir alana girer.
Evren bir simülasyonsa, sonuçta ilk sunucu Yaratıcı'nın kendisi değil midir?
