İnsan Doğası Gereği Şüphe Eden ve Kavga Eden Bir Varlıktır.

Birincisi, tuhaf olaylar

Anne babası yoksulluk içinde kendileri yemeyip ömür boyu çocukları için her şeyi yaptı. Ama sevgilisi gelip bir şey söyler.
"İyi de annenler neden onu yapmadı sana?"
O an aldığı yüzlerce şeyden çok, almadığı tek bir şey göze batmaya başlar.

Şirket de aynıdır. Maaş alıyor, prim alıyor, sosyal haklar da fena değil.
Ama sevgilisi der ki: "Yine de patronun sana sarkıntılık etmemeli, değil mi?"
Gayet iyi giden iş birden can sıkıcı olur.

Sevgililer de öyle. İyi davranıyordu, ilişki istikrarlıydı. Ama bir arkadaş der ki:
"İyi de sana tek bir markalı hediye bile almadı mı?" Aldığı sevgiden çok, almadığı tek şey büyür.

En tuhafı da çok fazla. Ömür boyu iyilik yapmış biri bile tek bir haber satırı, tek bir dedikoduyla imajı bir anda yerle bir olur. 100 iyi davranıştan çok 1 kötü şey daha büyük görünür. Neden?

İkincisi, insan doğası gereği olumsuza duyarlıdır

İnsanda olumsuzluk yanlılığı vardır; kötü anılar alarm gibi büyür ve uzun süre kalır.
100 övgüden çok tek bir hakaretle moralin bozulur, iyi haberden çok kötü dedikodular tıklanır, huzurlu 10 yıldan çok tek bir savaş ihtimali insanları harekete geçirir.

Çalıların arasından bir ses geldi. "Rüzgârdır." "Ya yırtıcı bir hayvansa?"
99 kere boş yere endişelenirsin. Ama gerçekten bir yırtıcı çıktığı o tek seferde temkinli olan hayatta kalır.

Aldatmayacak birinden boşuna şüphelenirsen → biraz zarar edip kapanır.
Gerçekten tehlikeli birine bir anda güvenirsen → hayatta kalmanın kendisi uçup gider.

Şüphe kendi kanıtını üretir, endişe gerçeğe dönüşür, savunma saldırı gibi görünmeye başlar. Şüphe eden Zelenski ile Putin buluşunca sonunda kavga başlar. 🐍

Bu yüzden mi cumhurbaşkanı olunca savaş çıkıyor?