Karşı Görüşleri Tasfiye Edip Gerçek Hâline Gelen Evrim Videoları

Soruyu ters çevirince cevap görünür. İnsanlar evrim teorisini sevdiği için değil, evrimin anlattığı hikâye içlerini rahatlattığı için seviyor.

Yaratıcı Tanrı izler ve yargılar.

Yaratılış dünya görüşünde her zaman beni izleyen bir varlık vardır. Evrende enerji olarak var olan başka tanrıların aksine Yaratıcı, düşüncelerimi ve davranışlarımı tek tek görür, ahlak ölçüsü koyar ve bir gün yargılar; kişiliği olan bir Tanrı'dır. Yukarıdan bana bakan bir gözün olması insana ilkel bir yük ve suçluluk verir.

Buna karşılık evrim dünya görüşünde yaşamın kökeni yalnızca soğuk fizik yasalarının ve tesadüfün ürünüdür. İzleyen göz de yok, çözülmesi gereken ahlaki ödev de yok, son yargı da yok. Gözetleyenin ortadan kalktığı yerde bir hafiflik kalır.

Buna bir de "özgürleşme duygusu" eklenir. İnsan içgüdüsel olarak kontrol edilmekten ya da borçlu hissetmekten hoşlanmaz. Yaratılışı kabul edersen hayatımın sahibi ben değil Tanrı olur ve şükran ile itaat denen manevi bir borç gelir.

Ama evrim teorisinde insan sadece doğanın doğurduğu bir varlıktır. "Hayatımın sahibi benim" diyen nihai özgürlük. Bu mesaj suçluluk duymadan, rahatsız edici bir gözetleyici olmadan "Biz muhteşem bir doğa tarihinin içinde evrilmiş özgür varlıklarız" diye fısıldar. İnsan sonunda içini rahatlatan hikâyeyi tüketir.

Karşı görüşün olmadığı tek parti diktatörlüğü evrim videoları

Kitlelerin böyle "rahat hikâyeler" aradığını video yapımcıları çok iyi biliyor. Bu yüzden karşı görüşleri ayıklayıp sadece pürüzsüz bir anlatı bırakıyorlar. Bunun neden bu kadar titizlikle yapıldığı altı maddeyle açıklanır.

Birincisi, bilişsel yük. İnsanın çalışma belleğinin kapasitesi küçüktür; "kanıt → itiraz → karşı itiraz → başka bir yorum" diye gittikçe kafa karışır ve video kapatılır. "Kanıt → kanıt → sonuç" ise yükü düşük olduğu için sonuna kadar izlenir.

İkincisi, beceriksiz iki yönlü mesajın ters etkisi. İtirazı doğru dürüst çürütürsen ikna gücü artar, ama sadece anıp karşılık veremezsen tam tersine ters etki yapar. Bu yüzden emin değilsen hiç koymamak daha güvenlidir.

Üçüncüsü, mecranın özelliği. Videoda kilit nokta kendini kaptırma ve izlenme süresidir; karmaşık bir tartışma girerse algoritmada geride kalır. "Doğru ama kafa yoran video" yerine "basit ve ferahlatıcı video" hayatta kalır.

Dördüncüsü, doğrulama yanlılığı. İzleyici zaten kendi dünya görüşünü doğrulayacak videoyu seçip tıklar. İzleyiciyi kaçıracak rahatsız edici itirazları koymaya gerek yoktur.

Beşincisi, bilişsel cimri psikolojisi. Beyin enerji tasarrufu için en az bilgiyle hızlı karar verir. Otoriter bir ses ve gösterişli grafikler varsa "Demek gerçek bu" deyip geçer.

Altıncısı, suskunluk sarmalı. Medya yalnızca "kabul gören görüşü" tekrarlayınca izleyici "Dünyada herkes buna inanıyor" sanır ve azınlık görüşleri söz hakkını kaybeder.

Sonuç: Yaratıcı Tanrı'yı tasfiye eden evrim teorisi

İnsanlar içlerini rahatlatan hikâyeler ister, yapımcılar o duyguyu satar, pazar da karşı görüşleri kesip atar. Bir video itiraz olmadan pürüzsüzce akıyorsa, bu itiraz olmadığının kanıtı değil, o videonun tamamen "rahatlık" ve "para" mantığıyla yapıldığının kanıtıdır.

Evrimciler yaratılış biliminin bilim olmadığını söylüyor. Mantık ve deney olmadığı için değil de, sadece hoşlarına gitmediği için olmasın?