De mens is van nature wantrouwig en maakt ruzie.

Ten eerste: vreemde verschijnselen

In een arm gezin hebben de ouders hun leven lang alles aan hun kind gegeven, en zelfs zelf niet gegeten. Dan komt de vriend en zegt één zin.
"Waarom hebben je ouders je dát dan niet gegeven?"
Op dat moment zie je, meer dan de honderden dingen die je kreeg, het ene ding dat je niet kreeg.

Op het werk is het net zo. Je krijgt salaris, bonussen, de voorzieningen zijn niet slecht.
Maar je vriend zegt: "Maar je baas hoort toch niet aan je te zitten?"
Het werk waar je je prettig voelde, wordt ineens ondraaglijk.

Ook in de liefde. Hij was attent en stabiel. Dan zegt een vriendin:
"Heeft hij je nooit eens een merktas gegeven?" Het ene dat je niet kreeg wordt groter dan de liefde die je kreeg.

Het vreemdste is dat het voortdurend gebeurt. Ook iemand die zijn hele leven goede daden heeft opgestapeld, ziet zijn imago in een oogwenk instorten door één krantenregel of een gerucht. Eén slecht ding lijkt veel groter dan honderd goede daden. Waarom?

Ten tweede: de mens is van nature gevoelig voor het negatieve

Door de negativiteitsbias vergroot de mens slechte herinneringen uit als een alarm, en die blijven lang hangen.
Eén belediging slaat je harder neer dan honderd complimenten, negatieve geruchten krijgen meer klikken dan goed nieuws, en één kans op oorlog brengt mensen meer in beweging dan tien jaar vrede.

In het struikgewas klinkt geritsel. "Het zal de wind zijn." "En als het een roofdier is?"
Negenennegentig keer is het onnodige zorg. Maar die ene keer dat er echt een roofdier tevoorschijn komt, overleeft wie op zijn hoede was.

Als je onnodig iemand wantrouwt die je niet zou bedriegen → verlies je wat en daar blijft het bij.
Als je iemand die echt gevaarlijk is meteen vertrouwt → staat je overleving zelf op het spel.

Wantrouwen fabriceert zelf zijn bewijzen, zorgen worden werkelijkheid, en verdediging begint op aanval te lijken. Als een wantrouwige Zelensky en een Poetin elkaar ontmoeten, breekt uiteindelijk de ruzie uit. 🐍

Is dat waarom ze, zodra ze president worden, oorlog voeren?