Wat in je opkomt, is niet de waarheid
Ten eerste: wat in je opkomt, is niet de waarheid.
Gevoelens worden heen en weer geslingerd door hormonen en ontstaan op basis van gebrekkige of gemanipuleerde informatie. Daardoor voelen kleine problemen groot en grote problemen klein.
We horen alleen wat we willen geloven en verwarren wat makkelijk in ons opkomt met wat vaak gebeurt. De sfeer om ons heen en woorden die steeds herhaald worden, laten het vertrouwde eruitzien als de waarheid.
Het gevoel van liefde is geen bewijs dat een relatie goed is, en de overtuiging dat je zult slagen garandeert geen succes. Angstig zijn betekent niet dat je in gevaar bent, en zeker zijn betekent niet dat je gelijk hebt.
Ten tweede: zorgen en piekeren zijn ook een virtuele werkelijkheid.
De voorouders die zich zorgen maakten over de winter, honger en invallen hebben het overleefd, en wij hebben hun brein geërfd. Dat brein zoekt nog steeds onophoudelijk naar gevaar.
We beleven onwaarschijnlijke dingen alsof ze al gebeurd zijn, en laten kleine problemen in ons hoofd uitgroeien tot rampen. De meeste zorgen over werk, zaken, gezondheid en mensen komen in werkelijkheid nooit uit.
Zorgen die ons aanzetten tot voorbereiding zijn nuttig. Maar zorgen die blijven terugkomen nadat we ons al hebben voorbereid, laten ons alleen nu al lijden onder pijn die nog niet eens gekomen is. Zorg is geen feit over de toekomst, maar een voorstelling van de toekomst.
Ten derde: de mens is geen AI.
De aandacht en het geheugen van de mens zijn beperkt. Van een stroom informatie nemen we maar een deel op, we laten ons meeslepen door één gedachte en zien het geheel niet meer.
De omzet stijgt, het aantal klanten groeit en het geld rolt, maar door één ontevreden klant voelt het alsof het hele bedrijf instort. De werkelijkheid groeit, maar in ons hoofd is het crisis.
Zelfs herinneringen worden achteraf opnieuw in elkaar gezet. Daarom leven we in een wereld die veel donkerder en angstiger is dan de echte.
Ten vierde: hoe moeten we dan leven?
‘Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles.’
Altijd blij zijn betekent: geef niet je hele leven uit handen aan één slechte gebeurtenis. Bidden zonder ophouden betekent: erken je grenzen en vertrouw aan God toe wat je niet in de hand hebt. In alles danken betekent: richt je blik, die alleen zag wat ontbrak, op wat je al hebt.
Er zijn ook technieken als meditatie, cognitieve gedragstherapie en een dankbaarheidsdagboek. Ze helpen bij het omgaan met gevoelens. Maar ze kunnen ons geen houvast geven wanneer ons eigen oordeel wankelt, want uiteindelijk zou ook dat houvast uit ons eigen hoofd moeten komen.
Gevoelens worden heen en weer geslingerd door hormonen en ontstaan op basis van gebrekkige of gemanipuleerde informatie. Daardoor voelen kleine problemen groot en grote problemen klein.
We horen alleen wat we willen geloven en verwarren wat makkelijk in ons opkomt met wat vaak gebeurt. De sfeer om ons heen en woorden die steeds herhaald worden, laten het vertrouwde eruitzien als de waarheid.
Het gevoel van liefde is geen bewijs dat een relatie goed is, en de overtuiging dat je zult slagen garandeert geen succes. Angstig zijn betekent niet dat je in gevaar bent, en zeker zijn betekent niet dat je gelijk hebt.
Ten tweede: zorgen en piekeren zijn ook een virtuele werkelijkheid.
De voorouders die zich zorgen maakten over de winter, honger en invallen hebben het overleefd, en wij hebben hun brein geërfd. Dat brein zoekt nog steeds onophoudelijk naar gevaar.
We beleven onwaarschijnlijke dingen alsof ze al gebeurd zijn, en laten kleine problemen in ons hoofd uitgroeien tot rampen. De meeste zorgen over werk, zaken, gezondheid en mensen komen in werkelijkheid nooit uit.
Zorgen die ons aanzetten tot voorbereiding zijn nuttig. Maar zorgen die blijven terugkomen nadat we ons al hebben voorbereid, laten ons alleen nu al lijden onder pijn die nog niet eens gekomen is. Zorg is geen feit over de toekomst, maar een voorstelling van de toekomst.
Ten derde: de mens is geen AI.
De aandacht en het geheugen van de mens zijn beperkt. Van een stroom informatie nemen we maar een deel op, we laten ons meeslepen door één gedachte en zien het geheel niet meer.
De omzet stijgt, het aantal klanten groeit en het geld rolt, maar door één ontevreden klant voelt het alsof het hele bedrijf instort. De werkelijkheid groeit, maar in ons hoofd is het crisis.
Zelfs herinneringen worden achteraf opnieuw in elkaar gezet. Daarom leven we in een wereld die veel donkerder en angstiger is dan de echte.
Ten vierde: hoe moeten we dan leven?
‘Verblijd u altijd. Bid zonder ophouden. Dank God in alles.’
Altijd blij zijn betekent: geef niet je hele leven uit handen aan één slechte gebeurtenis. Bidden zonder ophouden betekent: erken je grenzen en vertrouw aan God toe wat je niet in de hand hebt. In alles danken betekent: richt je blik, die alleen zag wat ontbrak, op wat je al hebt.
Er zijn ook technieken als meditatie, cognitieve gedragstherapie en een dankbaarheidsdagboek. Ze helpen bij het omgaan met gevoelens. Maar ze kunnen ons geen houvast geven wanneer ons eigen oordeel wankelt, want uiteindelijk zou ook dat houvast uit ons eigen hoofd moeten komen.
- Wat Jezus leert over baanverlies door AI
- Zorgen en woede: een beslissing van "10 seconden" vernielt je leven
- Tegen piekeren werkt "hoogintensieve" intervaltraining beter dan meditatie