4 poważne nieporozumienia dotyczące dziesięciny
Dziesięcina to „obniżony” standard
Pierwotny Kościół w Jerozolimie był wspólnotą, w której bez dzielenia na moje i twoje dobrowolnie się dzielono i nikt nie cierpiał niedostatku. Barnaba sprzedał swoje pole i złożył całą zapłatę u stóp apostołów (Dz 4,36-37). Standardem pierwotnego Kościoła nie było 10%, lecz wszystko. Zacheusz po spotkaniu z Jezusem oddał połowę majątku, a bogaty młodzieniec otrzymał od Jezusa polecenie rozdania całego majątku.
Dziesięcinę zinstytucjonalizowano jako obowiązek prawny dopiero na synodzie w Tours w 567 roku i na drugim synodzie w Mâcon w 585 roku, i paradoksalnie był to środek mający złagodzić nadmierny ciężar ofiar.
Bóg nie może przyjąć dziesięciny.
Nawet planeta z diamentu jest stworzeniem Boga. To, co Bóg może przyjąć, to co najwyżej uwielbienie i cześć, a nawet one wracają do nas jako radość.
Ofiary idą na prowadzenie kościoła, misje, pomoc potrzebującym i wspieranie ubogich. Dziesięcina pełni funkcję obiegu bogactwa we wspólnocie.
Dawanie dziesięciny po to, by dostać materialne błogosławieństwo, też nie jest logiczne. I tak, gdy przyjdzie błogosławieństwo, trzeba się nim znowu podzielić.
Kto się nie modli, mówi o zniesieniu dziesięciny.
Im bardziej pastor podkreśla wielogodzinną modlitwę dziennie i duchowość, tym bardziej skłonny jest uczyć, że dziesięcina jest ważna.
Natomiast wielu profesorów teologii mówi, że w czasach Nowego Testamentu prawny obowiązek dziesięciny wygasł, a dobrowolne ofiary są bardziej biblijne.
Mówią o zniesieniu na podstawie oryginalnego tekstu Biblii, ale właśnie lud Izraela, jeszcze bardziej oryginalny niż hebrajski i grecki, nadal daje dziesięcinę.
W świadectwach z doświadczeń bliskich śmierci często pojawiają się ludzie, którzy trafili do piekła, bo nie dawali dziesięciny.
Sam spór o dziesięcinę jest światowy.
Mówić, że kocha się żonę, a nie dawać jej pieniędzy na dom, to to samo, co mówić, że kocha się Boga, a nie dawać dziesięciny.
Nie móc dać dziesięciny, bo nie ma się pieniędzy, a zmieniać ramy, mówiąc, że sama dziesięcina jest niepotrzebna, to dwa zupełnie różne problemy.
To tak, jakbym ja, skoro nie mówię językami, ogłaszał teologicznie, że „dar języków się skończył”.
Sam spór o to, czy dawać dziesięcinę, czy nie, jest niewiarą.
Spróbujmy porozmawiać z Bogiem o dziesięcinie choćby przez 1 godzinę.
Staaaart!
- Europa, która zniosła dziesięcinę, w bagnie nieustających wojen
- Panowanie Europy nad światem po 1000 latach płacenia dziesięciny
- Do kogo powinny trafiać ofiary?
- Czy dziesięcina to podatek religijny? Czy ziarno sukcesu?
- Charakterystyczny żydowski sposób obchodzenia się z dziesięciną