ชาตินิยม 'ชนชาติเราดีที่สุด' เรียกสงครามมาสู่เอเชีย
ทำไมยุโรปรวมตัวกันง่ายและคนข้ามพรมแดนได้อย่างอิสระ ขณะที่เอเชียคำรามใส่กัน?
มีเหตุผลมากมาย เช่น ความรู้สึกจากอดีตอาณานิคม ข้อพิพาทดินแดน และการปฏิเสธที่จะขอโทษ แต่ยุโรปก็มีประวัติศาสตร์แบบนั้นเหมือนกัน
ท้ายที่สุดแก่นคือชาตินิยมที่บิดเบี้ยวและความรู้สึกเหนือกว่า "เราดีที่สุด"
จีนยึดถือแนวคิดจีนเป็นศูนย์กลางและพยายามครอบงำประเทศรอบข้าง ญี่ปุ่นยืนกรานในมุมมองประวัติศาสตร์ของตัวเอง เกาหลีเหนือโฆษณาว่าผู้นำของตนดีที่สุด เกาหลีเองก็มีความรู้สึกต่อต้านจีน ต่อต้านเกาหลีเหนือ และต่อต้านญี่ปุ่นที่รุนแรง
ปัญหาคือความคิดที่เกินกว่าความรักชาติ "มีแค่ชนชาติเราที่ดีที่สุดและพิเศษ" ความคิดนี้ทำให้ความโลภชอบธรรม
ด้วยตรรกะ "เพราะเราดีที่สุด เราต้องสั่งสอนหรือครอบครองประเทศรอบข้าง" สงครามและการรุกรานจึงถูกทำให้สมเหตุสมผล
ในทุกเหตุการณ์ คนโกรธว่า 'กล้าดูถูกเราผู้ยิ่งใหญ่หรือ?' ปฏิเสธการประนีประนอม และขยายปัญหาเล็กให้ใหญ่ อารมณ์ของประชาชนถูกยั่วยุให้สนับสนุนนโยบายแข็งกร้าว
ยุโรปเคยทำผิดคล้ายกัน หลังผ่านสงครามโลกสองครั้ง พวกเขาได้บทเรียนครั้งใหญ่ พวกเขาขอโทษ เริ่มจากความร่วมมือทางเศรษฐกิจด้วยความช่วยเหลือของอเมริกา แล้วตั้งสหภาพยุโรป ด้วยความเหมือนกันในฐานะประเทศคริสเตียน พวกเขากดชาตินิยมไว้และสร้างสถาบันความร่วมมือ
ในทางกลับกัน เอเชียยังฉายหนังอ่างเก็บน้ำชางจินและภูมิใจกับธงอาทิตย์อุทัย
เพราะการจุดชนวนความขัดแย้งโดยนักการเมือง ประวัติศาสตร์ นิวเคลียร์เกาหลีเหนือ และความขัดแย้งอเมริกา-จีนดำเนินต่อไป มุมมองที่เห็นกันเป็นศัตรูก็ยังคงอยู่
ในทางเศรษฐกิจ เอเชียเชื่อมต่อกันเหมือนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว แทนการเผชิญหน้าด้วยอารมณ์ ปัญหาควรแก้ด้วยตรรกะและการสนทนา จงทิ้งศักดิ์ศรี "มีแค่เราที่ดีที่สุด" เคารพผลประโยชน์ของกันและกัน และหาทางรุ่งเรืองไปด้วยกัน คนมีการศึกษาจะคิดสั้นขนาดนั้นได้ยังไง
อ่านต้นฉบับ (ภาษาเกาหลี) →
มีเหตุผลมากมาย เช่น ความรู้สึกจากอดีตอาณานิคม ข้อพิพาทดินแดน และการปฏิเสธที่จะขอโทษ แต่ยุโรปก็มีประวัติศาสตร์แบบนั้นเหมือนกัน
ท้ายที่สุดแก่นคือชาตินิยมที่บิดเบี้ยวและความรู้สึกเหนือกว่า "เราดีที่สุด"
ชนชาติเราเก่งที่สุด
จีนยึดถือแนวคิดจีนเป็นศูนย์กลางและพยายามครอบงำประเทศรอบข้าง ญี่ปุ่นยืนกรานในมุมมองประวัติศาสตร์ของตัวเอง เกาหลีเหนือโฆษณาว่าผู้นำของตนดีที่สุด เกาหลีเองก็มีความรู้สึกต่อต้านจีน ต่อต้านเกาหลีเหนือ และต่อต้านญี่ปุ่นที่รุนแรง
'ชาตินิยม' ที่ห่อหุ้มความโลภที่จะรุกราน
ปัญหาคือความคิดที่เกินกว่าความรักชาติ "มีแค่ชนชาติเราที่ดีที่สุดและพิเศษ" ความคิดนี้ทำให้ความโลภชอบธรรม
ด้วยตรรกะ "เพราะเราดีที่สุด เราต้องสั่งสอนหรือครอบครองประเทศรอบข้าง" สงครามและการรุกรานจึงถูกทำให้สมเหตุสมผล
ในทุกเหตุการณ์ คนโกรธว่า 'กล้าดูถูกเราผู้ยิ่งใหญ่หรือ?' ปฏิเสธการประนีประนอม และขยายปัญหาเล็กให้ใหญ่ อารมณ์ของประชาชนถูกยั่วยุให้สนับสนุนนโยบายแข็งกร้าว
ยุโรปขอโทษเรื่องสงคราม เอเชียภูมิใจในสงคราม
ยุโรปเคยทำผิดคล้ายกัน หลังผ่านสงครามโลกสองครั้ง พวกเขาได้บทเรียนครั้งใหญ่ พวกเขาขอโทษ เริ่มจากความร่วมมือทางเศรษฐกิจด้วยความช่วยเหลือของอเมริกา แล้วตั้งสหภาพยุโรป ด้วยความเหมือนกันในฐานะประเทศคริสเตียน พวกเขากดชาตินิยมไว้และสร้างสถาบันความร่วมมือ
ในทางกลับกัน เอเชียยังฉายหนังอ่างเก็บน้ำชางจินและภูมิใจกับธงอาทิตย์อุทัย
เพราะการจุดชนวนความขัดแย้งโดยนักการเมือง ประวัติศาสตร์ นิวเคลียร์เกาหลีเหนือ และความขัดแย้งอเมริกา-จีนดำเนินต่อไป มุมมองที่เห็นกันเป็นศัตรูก็ยังคงอยู่
ประเทศที่อ่อนแอหายไปหมดแล้ว ทุกประเทศเก่งหมด
ในทางเศรษฐกิจ เอเชียเชื่อมต่อกันเหมือนเป็นหนึ่งเดียวแล้ว แทนการเผชิญหน้าด้วยอารมณ์ ปัญหาควรแก้ด้วยตรรกะและการสนทนา จงทิ้งศักดิ์ศรี "มีแค่เราที่ดีที่สุด" เคารพผลประโยชน์ของกันและกัน และหาทางรุ่งเรืองไปด้วยกัน คนมีการศึกษาจะคิดสั้นขนาดนั้นได้ยังไง