AI-personages zijn zo mooi dat mijn eisen omhoog zijn gegaan

AI heeft de schoonheidsnorm aan flarden gescheurd.

In de tijd dat er nog geen tv was, was de jongen uit de buurt de knapste en was je gelukkig met je man en je familie.
Maar op een dag komen de media binnen en zie je idolen en acteurs met het mooiste uiterlijk ter wereld.
Je kijkt opzij en naast je zit geen man, maar een soort inktvis. Gerimpelde ouderen worden nog verder weggedrukt.

Nu zijn er zelfs gezelschapsrobots die op mensen lijken. Je kunt ze maken met het uiterlijk en het karakter dat jij wilt.
Katten en honden vervingen de kinderen, en nu vervangen ze misschien ook de partner.

AI heeft de norm voor empathie aan flarden gescheurd

AI is zo vriendelijk dat mensen er in vergelijking slecht vanaf komen. Verwachtingen en gemiddelde zijn te hoog geworden. Nu lijkt je vriend niet eens empathisch vermogen te hebben.
Mensen worden verdrongen door AI met een perfect karakter. Zelfs de slimste programmeurs worden in de frontlinie in vaardigheid ingehaald, laat staan de rest van de mensjes.

AI heeft de norm voor dopamine aan flarden gescheurd.

AI vervult onze dromen in een virtuele wereld.
Npc's spelen met mij en in die wereld kan ik als een koning worden.
We laten eten bezorgen, thuiswerken neemt toe, we slikken vitamine D in plaats van zonlicht en trainen thuis.

Het heeft het tijdperk geopend waarin lijden content wordt.

AI heeft de dopamine tot het uiterste opgeschroefd. Maar door gewenning aan genot raken we er weer aan gewend.
Om geluk te voelen zullen we dus onvermijdelijk op een andere manier moeten afzien.
Waarschijnlijk worden de hobby's van de toekomst zelf ramen koken, zelf eens autorijden, trappen lopen, eens vasten en dergelijke.