Een kaart van de hemel getekend met getuigenissen van hemelgangers wereldwijd
Verhalen van mensen die tot aan de drempel van de dood gingen en terugkwamen, gaan al lang mee. In de geneeskunde noemt men dit bijna-doodervaringen (BDE). Sommige onderzoekers proberen ze te verklaren met zuurstoftekort in de hersenen, hallucinaties of medicijnwerking, maar wie de talloze wereldwijd gemelde hemel- en helervaringen nauwkeurig bekijkt, ziet steeds weer elementen die moeilijk als louter hallucinatie te verklaren zijn.
Gevallen van mensen die beweren de hemel of de hel concreet te hebben beleefd, worden na de bijna-doodervaring nog gedetailleerder en levendiger.
Het interessantste is dat de wereld die ze beschrijven vol zit met gewaarwordingen die in de werkelijkheid nooit te ervaren zijn. Uitdrukkingen als "kleuren die op deze aarde niet bestaan", "levend licht", "een ruimte waarin de tijd lijkt stil te staan" en "gesprekken als telepathie" komen verrassend gelijkend voor, zelfs in getuigenissen van mensen met totaal verschillende culturen en talen.
Als dit gewoon een droom van het menselijk onbewuste zou zijn, hoe kun je dan kleuren en gewaarwordingen die je nooit hebt ervaren en een totaal andere ruimtelijke structuur zo consistent beschrijven?
Mensen die in de hemel zijn geweest, getuigen meestal zo:
ik voelde de aanwezigheid van God. Ik ervoer eindeloze liefde en vrede. Ik zag de rivier van het leven en zag een gouden stad waar de lofzang nooit ophoudt. Er was een schoonheid en vreugde zonder vergelijking met deze wereld.
Mensen die de hel ervoeren, spreken daarentegen van verrassend gelijkaardig lijden.
Eindeloze wanhoop, volledige scheiding van God, hevig berouw, duisternis en vuur, stank en onophoudelijke kwelling.
De details verschillen per persoon wat, maar de kernstructuur en het wezenlijke gevoel lijken sterk op elkaar.
Als je gevallen van over de hele wereld vergelijkt, zijn christelijke getuigenissen overweldigend in de meerderheid
Christendom 70~90%, islam 3~10%, boeddhisme 2~8% hindoeïsme 2~8%
Als je internet, boeken, documentaires en getuigenisbundels samenvoegt, komen de openbaar gemaakte hemel- en helervaringen grotendeels uit christelijke cultuurgebieden. Ook bij verschillende landen en talen keren elementen als "Jezus, engelen, de rivier van het leven, een stad als het nieuwe Jeruzalem, licht, liefde, lofzang" steeds terug.
Natuurlijk zijn er ook in andere religies ervaringen van het hiernamaals. Een typisch voorbeeld zijn de ervaringen met Yama, de koning van de onderwereld, die vaak voorkomen in hindoeïstische en boeddhistische gebieden. Daarin herhaalt zich vaak het patroon "per ongeluk een naamgenoot meegenomen", "het is nog niet je tijd", "ga terug". Dementie?..
Van buitenaf gezien hebben niet weinig gevallen de structuur van een moderne beleving van traditionele mythen of volksverhalen.
Lees het origineel (Koreaans) →
Duidelijk anders dan bijna-doodervaringen
Gevallen van mensen die beweren de hemel of de hel concreet te hebben beleefd, worden na de bijna-doodervaring nog gedetailleerder en levendiger.
Het interessantste is dat de wereld die ze beschrijven vol zit met gewaarwordingen die in de werkelijkheid nooit te ervaren zijn. Uitdrukkingen als "kleuren die op deze aarde niet bestaan", "levend licht", "een ruimte waarin de tijd lijkt stil te staan" en "gesprekken als telepathie" komen verrassend gelijkend voor, zelfs in getuigenissen van mensen met totaal verschillende culturen en talen.
Als dit gewoon een droom van het menselijk onbewuste zou zijn, hoe kun je dan kleuren en gewaarwordingen die je nooit hebt ervaren en een totaal andere ruimtelijke structuur zo consistent beschrijven?
De getuigenissen over hemel en hel komen overeen.
Mensen die in de hemel zijn geweest, getuigen meestal zo:
ik voelde de aanwezigheid van God. Ik ervoer eindeloze liefde en vrede. Ik zag de rivier van het leven en zag een gouden stad waar de lofzang nooit ophoudt. Er was een schoonheid en vreugde zonder vergelijking met deze wereld.
Mensen die de hel ervoeren, spreken daarentegen van verrassend gelijkaardig lijden.
Eindeloze wanhoop, volledige scheiding van God, hevig berouw, duisternis en vuur, stank en onophoudelijke kwelling.
De details verschillen per persoon wat, maar de kernstructuur en het wezenlijke gevoel lijken sterk op elkaar.
Het is bijna alleen christendom.
Als je gevallen van over de hele wereld vergelijkt, zijn christelijke getuigenissen overweldigend in de meerderheid
Christendom 70~90%, islam 3~10%, boeddhisme 2~8% hindoeïsme 2~8%
Als je internet, boeken, documentaires en getuigenisbundels samenvoegt, komen de openbaar gemaakte hemel- en helervaringen grotendeels uit christelijke cultuurgebieden. Ook bij verschillende landen en talen keren elementen als "Jezus, engelen, de rivier van het leven, een stad als het nieuwe Jeruzalem, licht, liefde, lofzang" steeds terug.
Natuurlijk zijn er ook in andere religies ervaringen van het hiernamaals. Een typisch voorbeeld zijn de ervaringen met Yama, de koning van de onderwereld, die vaak voorkomen in hindoeïstische en boeddhistische gebieden. Daarin herhaalt zich vaak het patroon "per ongeluk een naamgenoot meegenomen", "het is nog niet je tijd", "ga terug". Dementie?..
Van buitenaf gezien hebben niet weinig gevallen de structuur van een moderne beleving van traditionele mythen of volksverhalen.
