อนาคตของคุณถูกเลือกไว้แล้วแบบนี้
อนาคตของเราถูกกำหนดไว้แล้วหรือ? การทะเลาะของสามีภรรยาที่ 500 ปียังไม่จบ คือการกำหนดไว้ล่วงหน้าของคาลวิน กับการกำหนดไว้ล่วงหน้าบนฐานการรู้ล่วงหน้าของเวสลีย์
วันนี้ฉันอยากยุติการทะเลาะนี้ ปัญหานี้แก้ไม่ได้ด้วยเทววิทยาคลาสสิกอย่างเดียว มีแต่นักเทววิทยาที่เขียนโปรแกรมได้ เช่น ทำแบ็กเทสต์ เท่านั้นที่อธิบายได้ง่ายๆ ข้อสรุปก่อนเลย: "ถูกทั้งคู่" และทั้งคู่เป็นหนึ่งเดียวกันมาตั้งแต่แรก
คาลวินกล่าวแบบนี้ แม้ก่อนสร้างโลก พระเจ้าก็ทรงกำหนดแล้วว่าใครจะได้รับความรอด
แต่ลุงคาลวินค่อนข้างลำบากถ้าถูกถามแบบนี้ "ถ้าอย่างนั้น ฉันเป็นหุ่นเชิดหรือ? ถ้าทุกอย่างถูกกำหนดแล้ว การเลือกของฉันมีความหมายอะไร?"
"คนที่ไม่เชื่อ ไม่เชื่อเพราะพระเจ้ากำหนดให้เขา 'ไม่เชื่อ' หรือ? ถ้าอย่างนั้น เป็นความผิดของคนนั้นหรือของพระเจ้า?"
ตรงนี้ลุงคาลวินค่อนข้างจนคำพูด เสรีภาพที่บางลงคือจุดอ่อนของจุดยืนนี้
แล้วเวสลีย์ก็โต้กลับ พระเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดอย่างบังคับ พระเจ้าแค่ทรงรู้ล่วงหน้าว่าใครจะเชื่อ ไม่ใช่กำหนด แต่รู้
แต่สำหรับลุงเวสลีย์ก็มีคำถามยากเช่นกัน
"ถ้าพระเจ้าทรงรู้อนาคตทั้งหมดของฉันแล้ว อนาคตนั้นก็ถูกกำหนดแล้วไม่ใช่หรือ? พระองค์ทรงรู้เพราะมันถูกกำหนดแล้วไม่ใช่หรือ? ถ้าอย่างนั้น ฉันเลือกสิ่งที่ต่างจากนั้นได้หรือ?"
ตรงนี้ลุงเวสลีย์ก็เหงื่อตกนิดหน่อย เพราะเขาพูดแค่ว่า "รู้" แต่อนาคตที่แข็งตัวเหลือแบบเดียวก็ดูเหมือนมุมมองของคาลวิน
ตรงนี้เราพบสิ่งที่น่าสนใจ ลุงทั้งสองทะเลาะกันอย่างหนัก แต่จริงๆ แล้วพวกเขายืนทะเลาะกันอยู่ในที่เดียวกัน
ทั้งคู่มองว่าสายพระเนตรของพระเจ้าจับจ้องอยู่ที่ "การตัดสินใจของคุณครั้งนี้" ตรงนี้เองคือกับดัก
ทั้งคู่วางพระเจ้าไว้ในตำแหน่งที่เล็กเกินไป ราวกับพระเจ้าเป็นผู้ที่แอบมองข้ามไหล่ฉันว่า "เด็กคนนี้จะสั่งจาจังมยอนหรือจัมปง?" ถ้าเปลี่ยนภาพนี้ การทะเลาะก็จบ
สิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนดไม่ใช่ "คุณจะเลือกจาจังมยอนหรือจัมปง"
สิ่งที่พระเจ้าทรงเลือกคือ "โลกทั้งใบที่คุณเลือกได้อย่างอิสระทั้งจาจังมยอนและจัมปง"
ผู้พัฒนาเกมไม่ได้ควบคุมทีละครั้งว่าตัวละครจะไปซ้ายหรือขวา แต่เขาพิจารณาความเป็นไปได้ทั้งหมด สร้างมันให้สมบูรณ์ แล้วเปิดมัน
พระเจ้าก็เช่นกัน พระเจ้าทรงสร้างโลกได้นับล้านล้านใบ พระองค์ทรงรู้โลกนับไม่ถ้วนทั้งหมดที่มนุษย์ใช้ชีวิตอย่างอิสระแบบนี้แบบนั้น จากนั้นพระองค์ทรงเลือกโลกหนึ่งใบที่พระประสงค์ของพระองค์คลี่ออกอย่างงดงามที่สุด แล้วเปิดมันให้เป็นความจริง
ดังนั้นความสนใจของพระเจ้าไม่ใช่ "จาจังมยอนของคุณ" แต่คือ "โลกทั้งใบที่บุคคลอิสระที่ชื่อว่าคุณนี้ใช้ชีวิตอยู่" ขนาดต่างกันโดยสิ้นเชิง
ในภาษาปัจจุบัน พระเจ้าทรงรันการจำลองทั้งหมดที่เป็นไปได้ แล้วทรงสั่งให้หนึ่งในนั้นทำงาน คนสมัยก่อนแค่ไม่มีคำที่จะรองรับภาพนี้
ประการแรก พระเจ้าทรงรู้โลกเสรีทั้งหมดที่เป็นไปได้ เอ๊ะ? นี่คือ "การรู้ล่วงหน้า" ที่เวสลีย์พูด!
ประการที่สอง จากโลกเหล่านั้นพระองค์ทรงเลือกหนึ่งใบที่ดีที่สุดแล้วเปิดมัน เอ๊ะ? นี่คือ "การกำหนด" ที่คาลวินพูด!
ลุงทั้งสองทะเลาะกัน 500 ปีเพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายผิด แต่ที่แท้ต่างคนต่างถือส่วนหน้าและส่วนหลังของการเคลื่อนไหวเดียวกัน
ดังนั้นการเลือกของคุณเป็นของจริง 100% โลกนี้ถูกถักทอไว้แล้ว รวมถึงตอนที่คุณอธิษฐานและพระเจ้าทรงตอบด้วย
เพราะอย่างนั้นคำพยากรณ์จึงเป็นไปได้ และบางครั้งคุณถึงกับเห็นอนาคตในความฝันได้ เพราะโลกนี้ถูกถักทอไว้ทั้งหมดแล้ว ชิ้นส่วนหนึ่งของบทจึงแค่รั่วออกมาผ่านความฝันเป็นครั้งคราว
การทะเลาะของสามีภรรยา 500 ปี จบลงที่นี่วันนี้
วันนี้ฉันอยากยุติการทะเลาะนี้ ปัญหานี้แก้ไม่ได้ด้วยเทววิทยาคลาสสิกอย่างเดียว มีแต่นักเทววิทยาที่เขียนโปรแกรมได้ เช่น ทำแบ็กเทสต์ เท่านั้นที่อธิบายได้ง่ายๆ ข้อสรุปก่อนเลย: "ถูกทั้งคู่" และทั้งคู่เป็นหนึ่งเดียวกันมาตั้งแต่แรก
1. ความเห็นของลุงคาลวิน: "พระเจ้าทรงกำหนดทุกอย่างไว้แล้ว"
คาลวินกล่าวแบบนี้ แม้ก่อนสร้างโลก พระเจ้าก็ทรงกำหนดแล้วว่าใครจะได้รับความรอด
แต่ลุงคาลวินค่อนข้างลำบากถ้าถูกถามแบบนี้ "ถ้าอย่างนั้น ฉันเป็นหุ่นเชิดหรือ? ถ้าทุกอย่างถูกกำหนดแล้ว การเลือกของฉันมีความหมายอะไร?"
"คนที่ไม่เชื่อ ไม่เชื่อเพราะพระเจ้ากำหนดให้เขา 'ไม่เชื่อ' หรือ? ถ้าอย่างนั้น เป็นความผิดของคนนั้นหรือของพระเจ้า?"
ตรงนี้ลุงคาลวินค่อนข้างจนคำพูด เสรีภาพที่บางลงคือจุดอ่อนของจุดยืนนี้
2. การโต้กลับของลุงเวสลีย์: "พระเจ้าแค่ทรงรู้ล่วงหน้า"
แล้วเวสลีย์ก็โต้กลับ พระเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดอย่างบังคับ พระเจ้าแค่ทรงรู้ล่วงหน้าว่าใครจะเชื่อ ไม่ใช่กำหนด แต่รู้
แต่สำหรับลุงเวสลีย์ก็มีคำถามยากเช่นกัน
"ถ้าพระเจ้าทรงรู้อนาคตทั้งหมดของฉันแล้ว อนาคตนั้นก็ถูกกำหนดแล้วไม่ใช่หรือ? พระองค์ทรงรู้เพราะมันถูกกำหนดแล้วไม่ใช่หรือ? ถ้าอย่างนั้น ฉันเลือกสิ่งที่ต่างจากนั้นได้หรือ?"
ตรงนี้ลุงเวสลีย์ก็เหงื่อตกนิดหน่อย เพราะเขาพูดแค่ว่า "รู้" แต่อนาคตที่แข็งตัวเหลือแบบเดียวก็ดูเหมือนมุมมองของคาลวิน
3. เดี๋ยวก่อน ที่ที่พวกเขาทะเลาะกันนั้นแปลก
ตรงนี้เราพบสิ่งที่น่าสนใจ ลุงทั้งสองทะเลาะกันอย่างหนัก แต่จริงๆ แล้วพวกเขายืนทะเลาะกันอยู่ในที่เดียวกัน
ทั้งคู่มองว่าสายพระเนตรของพระเจ้าจับจ้องอยู่ที่ "การตัดสินใจของคุณครั้งนี้" ตรงนี้เองคือกับดัก
ทั้งคู่วางพระเจ้าไว้ในตำแหน่งที่เล็กเกินไป ราวกับพระเจ้าเป็นผู้ที่แอบมองข้ามไหล่ฉันว่า "เด็กคนนี้จะสั่งจาจังมยอนหรือจัมปง?" ถ้าเปลี่ยนภาพนี้ การทะเลาะก็จบ
4. พระเจ้าไม่สนใจจาจังมยอน
สิ่งที่พระเจ้าทรงกำหนดไม่ใช่ "คุณจะเลือกจาจังมยอนหรือจัมปง"
สิ่งที่พระเจ้าทรงเลือกคือ "โลกทั้งใบที่คุณเลือกได้อย่างอิสระทั้งจาจังมยอนและจัมปง"
ผู้พัฒนาเกมไม่ได้ควบคุมทีละครั้งว่าตัวละครจะไปซ้ายหรือขวา แต่เขาพิจารณาความเป็นไปได้ทั้งหมด สร้างมันให้สมบูรณ์ แล้วเปิดมัน
พระเจ้าก็เช่นกัน พระเจ้าทรงสร้างโลกได้นับล้านล้านใบ พระองค์ทรงรู้โลกนับไม่ถ้วนทั้งหมดที่มนุษย์ใช้ชีวิตอย่างอิสระแบบนี้แบบนั้น จากนั้นพระองค์ทรงเลือกโลกหนึ่งใบที่พระประสงค์ของพระองค์คลี่ออกอย่างงดงามที่สุด แล้วเปิดมันให้เป็นความจริง
ดังนั้นความสนใจของพระเจ้าไม่ใช่ "จาจังมยอนของคุณ" แต่คือ "โลกทั้งใบที่บุคคลอิสระที่ชื่อว่าคุณนี้ใช้ชีวิตอยู่" ขนาดต่างกันโดยสิ้นเชิง
ในภาษาปัจจุบัน พระเจ้าทรงรันการจำลองทั้งหมดที่เป็นไปได้ แล้วทรงสั่งให้หนึ่งในนั้นทำงาน คนสมัยก่อนแค่ไม่มีคำที่จะรองรับภาพนี้
5. คาลวินกับเวสลีย์จริงๆ แล้วอยู่ทีมเดียวกัน
ประการแรก พระเจ้าทรงรู้โลกเสรีทั้งหมดที่เป็นไปได้ เอ๊ะ? นี่คือ "การรู้ล่วงหน้า" ที่เวสลีย์พูด!
ประการที่สอง จากโลกเหล่านั้นพระองค์ทรงเลือกหนึ่งใบที่ดีที่สุดแล้วเปิดมัน เอ๊ะ? นี่คือ "การกำหนด" ที่คาลวินพูด!
ลุงทั้งสองทะเลาะกัน 500 ปีเพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายผิด แต่ที่แท้ต่างคนต่างถือส่วนหน้าและส่วนหลังของการเคลื่อนไหวเดียวกัน
ดังนั้นการเลือกของคุณเป็นของจริง 100% โลกนี้ถูกถักทอไว้แล้ว รวมถึงตอนที่คุณอธิษฐานและพระเจ้าทรงตอบด้วย
เพราะอย่างนั้นคำพยากรณ์จึงเป็นไปได้ และบางครั้งคุณถึงกับเห็นอนาคตในความฝันได้ เพราะโลกนี้ถูกถักทอไว้ทั้งหมดแล้ว ชิ้นส่วนหนึ่งของบทจึงแค่รั่วออกมาผ่านความฝันเป็นครั้งคราว
การทะเลาะของสามีภรรยา 500 ปี จบลงที่นี่วันนี้
- ถ้าทุกคำอธิษฐานได้รับคำตอบล่ะ?
- สิ่งที่เป็นไปไม่ได้พังทลายต่อหน้าความเชื่อของคุณ
- คำเทศนาเริ่มน่าเบื่อตั้งแต่เมื่อไร?