2,7 milyar insana "sapkın" diyen %0,01: Shincheonji
Shincheonji kendini Kutsal Kitap'ın vaat ettiği "yeni gök ve yeni yer" olarak adlandırıyor. Dünyadaki Hristiyanlar arasında Shincheonji üyeleri 300 binin biraz üzerinde, yani %0,01. Ama bu %0,01, geri kalan Hristiyanlığa "irtidat etmiş Babil" diyor.
1995'te Kore Presbiteryen Kilisesi (Tonghap) ile başlayarak ülkedeki başlıca mezheplerin çoğu Shincheonji'yi sapkın ilan etti. Shincheonji buna haksızlık diyor. Önce neden sapkın olmadıklarını iddia ettiklerine bakalım, sonra da bu iddiaların ayakta kalıp kalmadığını görelim.
Shincheonji, mezhep genel kurullarının sapkınlık kararlarını tanımıyor. Bunlar sadece insanların toplanıp oy vermesiyle alınmış kararlardır, gerçek ölçüt ise Kutsal Kitap'tır diyorlar. Kutsal Kitap'la ölçülürse asıl sapkın olanın Vahiy kitabını bile çözemeyen yerleşik kiliseler olduğunu söylüyorlar.
"Ölçüt Kutsal Kitap'tır" sözüne kimse itiraz etmez. Sorun bundan sonra başlıyor. Shincheonji de Kutsal Kitap'ı elinde tutuyor, yerleşik kiliseler de. Kavga Kutsal Kitap olup olmaması üzerine değil, kimin yorumunun doğru olduğu üzerine.
Ama Shincheonji'nin sözünü ettiği cevap anahtarı, sonuçta Calvin'in ve Wesley'nin bile önünde ağlayacağı başkan Lee Man-hee'nin yorumu. Mezhep kararlarını "insan yargısı" diye itiyorlar, kendi yorumlarına ise "Kutsal Kitap'ın kendisi" diyorlar. Oyuncu, hakem koltuğunu da kapmış oluyor.
Shincheonji öğretisinin kalbi "silsang", yani "gerçekleşmiş gerçeklik". Vahiy kitabındaki kehanetlerin Kore'de fiilen gerçekleştiği iddiası.
Hikâye şöyle: 1966'da Gwacheon'daki Cheonggye Dağı'nda Çadır Tapınağı adlı bir kilise kuruldu. Shincheonji burasının Vahiy'deki "yedi altın kandillik" olduğunu söylüyor. Bu kilisenin yozlaşması "irtidat", dışarıdan gelen papazların kiliseyi ele geçirmesi "yıkım", Lee Man-hee'nin 14 Mart 1984'te Shincheonji'yi kurması ise "kurtuluş".
Ama 1966'dan önce yalnızca Vahiy'i okuyarak Gwacheon'daki Cheonggye Dağı'nı işaret eden kimse yoktu. Her şey olup bittikten sonra Vahiy açıldı ve parçalar eşleştirildi. Üstelik yozlaşan, bölünen ve başkalarının eline geçen tek kilise Gwacheon'daki mi? Böyle kiliseler iki bin yıl boyunca her yerde vardı.
Vahiy, 1. yüzyılda Küçük Asya'daki kiliselere gönderilmiş bir mektup. Kum taneleri kadar sayısız kilise kurulup yıkıldı; peki insanlığın kurtuluşunun anahtarı neden tam da Gwacheon? Shincheonji, bu çağda ancak 12 oymağa girerek kurtuluşa erilebileceğini öğretiyor. Yani Gwacheon'u bilmeyen kurtulamaz demek.
Shincheonji sık sık Elçilerin İşleri 24. bölümü öne sürüyor. Pavlus da "Nasıralılar mezhebinin elebaşı" diye suçlanmıştı. İsa da dönemin dinî önderleri tarafından reddedilmişti. Dolayısıyla bugün eleştirilmemiz de gerçek olduğumuzun kanıtı diyorlar.
Uçak uçar. Tüy de uçar. Ama bu, tüyün uçak olduğu anlamına gelmez. Doğru bir insanın bir zamanlar eleştirilmiş olması, eleştirilen herkesin doğru olduğu anlamına gelmez.
Daha büyük sorun ise yapının kendisi. İnsanlar kabul ederse hakikat tanınmış olur, karşı çıkarlarsa hakikat zulüm görmüş olur. Ne olursa olsun Shincheonji asla sapkın olamaz.
Shincheonji, başkan Lee Man-hee'ye Vahiy'deki "galip gelen" ve "vaat edilen çoban" diyor. İsa nasıl Eski Antlaşma kehanetlerini gerçekleştirdiyse, Vahiy'i gerçekleştiren ayrı bir kişi de vardır diyorlar.
Ama bunun dayanağı Lee Man-hee'nin yorumu. Vahiy'e Lee Man-hee'nin yorumuyla bakınca Vahiy, Lee Man-hee'yi işaret ediyor. Demek ki Lee Man-hee vaat edilen çoban, demek ki onun yorumu doğru. Kendi kendini kanıtlıyor.
Böyle biri yalnızca Lee Man-hee mi? Merhum direktör Tak Myeong-hwan, 1994'te "Hyeondae Jonggyo" (Çağdaş Din) dergisinde, yalnızca Kore'de kendini mesih ya da geri gelen Rab ilan eden 37 tarikat lideri olduğunu, ayrıca kendine "Yardımcı Kutsal Ruh", "Göksel Baba", "yeni Tanrı", "Yargıç Rab" gibi adlarla hitap ettiren 13 lider daha bulunduğunu açıklamıştı. Vaat edilen çoban falan değil, düpedüz İsa Mesih ve Tanrı'nın kendisi. Bu dar topraklarda kimin peşinden gitmeli?
Dünyaya açıldığınızda saymak bile mümkün değil. Sibirya'dan eski trafik polisi Vissarion, Brezilya'dan eski garson Inri Cristo gibi, kendini geri gelen İsa ilan edip müritler edinen insanlar dünyanın her yerinde var. Hepsi Kutsal Kitap'ı açıp "Bu ayet tam olarak benim" diyor.
Diyelim ki eski bir kitapta "büyük bir yıldız düşecek" diye bir cümle var. Dünyanın dört bir yanındaki devlet başkanları teker teker "O büyük yıldız benim" derse, gerçek olan hangisi?
%0,01, 2,7 milyar insana sapkın diyebilir. Ama aynı şeyi söyleyen insanlar sadece Kore'de onlarcaysa, artık yorumla değil, hep birlikte toplanıp ister suyun üstünde yürüyerek ister beş ekmek iki balığı çoğaltarak, mucizeyle hesaplaşmanın vakti gelmedi mi?
Orijinalini oku (Korece) →
1995'te Kore Presbiteryen Kilisesi (Tonghap) ile başlayarak ülkedeki başlıca mezheplerin çoğu Shincheonji'yi sapkın ilan etti. Shincheonji buna haksızlık diyor. Önce neden sapkın olmadıklarını iddia ettiklerine bakalım, sonra da bu iddiaların ayakta kalıp kalmadığını görelim.
Birincisi: %0,01, Calvin'i ve Wesley'yi yargılıyor
Shincheonji, mezhep genel kurullarının sapkınlık kararlarını tanımıyor. Bunlar sadece insanların toplanıp oy vermesiyle alınmış kararlardır, gerçek ölçüt ise Kutsal Kitap'tır diyorlar. Kutsal Kitap'la ölçülürse asıl sapkın olanın Vahiy kitabını bile çözemeyen yerleşik kiliseler olduğunu söylüyorlar.
"Ölçüt Kutsal Kitap'tır" sözüne kimse itiraz etmez. Sorun bundan sonra başlıyor. Shincheonji de Kutsal Kitap'ı elinde tutuyor, yerleşik kiliseler de. Kavga Kutsal Kitap olup olmaması üzerine değil, kimin yorumunun doğru olduğu üzerine.
Ama Shincheonji'nin sözünü ettiği cevap anahtarı, sonuçta Calvin'in ve Wesley'nin bile önünde ağlayacağı başkan Lee Man-hee'nin yorumu. Mezhep kararlarını "insan yargısı" diye itiyorlar, kendi yorumlarına ise "Kutsal Kitap'ın kendisi" diyorlar. Oyuncu, hakem koltuğunu da kapmış oluyor.
İkincisi: Önce olay, sonra kehanet
Shincheonji öğretisinin kalbi "silsang", yani "gerçekleşmiş gerçeklik". Vahiy kitabındaki kehanetlerin Kore'de fiilen gerçekleştiği iddiası.
Hikâye şöyle: 1966'da Gwacheon'daki Cheonggye Dağı'nda Çadır Tapınağı adlı bir kilise kuruldu. Shincheonji burasının Vahiy'deki "yedi altın kandillik" olduğunu söylüyor. Bu kilisenin yozlaşması "irtidat", dışarıdan gelen papazların kiliseyi ele geçirmesi "yıkım", Lee Man-hee'nin 14 Mart 1984'te Shincheonji'yi kurması ise "kurtuluş".
Ama 1966'dan önce yalnızca Vahiy'i okuyarak Gwacheon'daki Cheonggye Dağı'nı işaret eden kimse yoktu. Her şey olup bittikten sonra Vahiy açıldı ve parçalar eşleştirildi. Üstelik yozlaşan, bölünen ve başkalarının eline geçen tek kilise Gwacheon'daki mi? Böyle kiliseler iki bin yıl boyunca her yerde vardı.
Vahiy, 1. yüzyılda Küçük Asya'daki kiliselere gönderilmiş bir mektup. Kum taneleri kadar sayısız kilise kurulup yıkıldı; peki insanlığın kurtuluşunun anahtarı neden tam da Gwacheon? Shincheonji, bu çağda ancak 12 oymağa girerek kurtuluşa erilebileceğini öğretiyor. Yani Gwacheon'u bilmeyen kurtulamaz demek.
Üçüncüsü: Ne kadar eleştirilirsen o kadar gerçeksin
Shincheonji sık sık Elçilerin İşleri 24. bölümü öne sürüyor. Pavlus da "Nasıralılar mezhebinin elebaşı" diye suçlanmıştı. İsa da dönemin dinî önderleri tarafından reddedilmişti. Dolayısıyla bugün eleştirilmemiz de gerçek olduğumuzun kanıtı diyorlar.
Uçak uçar. Tüy de uçar. Ama bu, tüyün uçak olduğu anlamına gelmez. Doğru bir insanın bir zamanlar eleştirilmiş olması, eleştirilen herkesin doğru olduğu anlamına gelmez.
Daha büyük sorun ise yapının kendisi. İnsanlar kabul ederse hakikat tanınmış olur, karşı çıkarlarsa hakikat zulüm görmüş olur. Ne olursa olsun Shincheonji asla sapkın olamaz.
Dördüncüsü: Vaat edilen çoban kaç tane?
Shincheonji, başkan Lee Man-hee'ye Vahiy'deki "galip gelen" ve "vaat edilen çoban" diyor. İsa nasıl Eski Antlaşma kehanetlerini gerçekleştirdiyse, Vahiy'i gerçekleştiren ayrı bir kişi de vardır diyorlar.
Ama bunun dayanağı Lee Man-hee'nin yorumu. Vahiy'e Lee Man-hee'nin yorumuyla bakınca Vahiy, Lee Man-hee'yi işaret ediyor. Demek ki Lee Man-hee vaat edilen çoban, demek ki onun yorumu doğru. Kendi kendini kanıtlıyor.
Böyle biri yalnızca Lee Man-hee mi? Merhum direktör Tak Myeong-hwan, 1994'te "Hyeondae Jonggyo" (Çağdaş Din) dergisinde, yalnızca Kore'de kendini mesih ya da geri gelen Rab ilan eden 37 tarikat lideri olduğunu, ayrıca kendine "Yardımcı Kutsal Ruh", "Göksel Baba", "yeni Tanrı", "Yargıç Rab" gibi adlarla hitap ettiren 13 lider daha bulunduğunu açıklamıştı. Vaat edilen çoban falan değil, düpedüz İsa Mesih ve Tanrı'nın kendisi. Bu dar topraklarda kimin peşinden gitmeli?
Dünyaya açıldığınızda saymak bile mümkün değil. Sibirya'dan eski trafik polisi Vissarion, Brezilya'dan eski garson Inri Cristo gibi, kendini geri gelen İsa ilan edip müritler edinen insanlar dünyanın her yerinde var. Hepsi Kutsal Kitap'ı açıp "Bu ayet tam olarak benim" diyor.
Sonuç: Mucize gösterin
Diyelim ki eski bir kitapta "büyük bir yıldız düşecek" diye bir cümle var. Dünyanın dört bir yanındaki devlet başkanları teker teker "O büyük yıldız benim" derse, gerçek olan hangisi?
%0,01, 2,7 milyar insana sapkın diyebilir. Ama aynı şeyi söyleyen insanlar sadece Kore'de onlarcaysa, artık yorumla değil, hep birlikte toplanıp ister suyun üstünde yürüyerek ister beş ekmek iki balığı çoğaltarak, mucizeyle hesaplaşmanın vakti gelmedi mi?