Zengin İyi Olsa da Cehenneme Gider
Zengin iyi olsa da cehenneme gider
Bütün dinler iyi yaşarsan cennete gideceğini söyler. Ama bu sözün yalnızca yarısı doğrudur. Zenginler için hiç doğru olmadığı zamanlar bile vardır.
İyi yaşarsan olur, çok paylaşırsan olur. Herkes böyle der, ama zenginler için bu hesap tutmaz.
Zengin adam ile Lazar'a bakın. Zengin cehenneme gitti. İnsan mı öldürdü, hırsızlık mı yaptı? Hayır. Sadece kapısının önünde açlıktan kıvranan Lazar'ı görmezden geldi. Günah işlediği için değil, aldığı kadar görevi terk ettiği için düştü.
Nedeni talanttır. Efendi kölelerine beş, iki ve bir talant olarak farklı miktarlar emanet eder ve hesap gününde der ki: Çok aldıysan çok ver. Herkesle aynı ölçüyle yargılanmazsın. Daha ağır bir terazide tartılırsın.
Büyük para yalnızca saf alın teriyle birikmez. İçinde yasal kılığa bürünmüş sömürü karışıktır. Vergi planlaması ile vergi kaçakçılığı arasındaki ip cambazlığı, başkasının fırsatını iterek kapılan yer, yasanın boşlukları.
Zakkay'a bakın. İsa evine gelince ayağa fırlayıp malının yarısını verdiğini, birini dolandırıp aldıysa dört katını ödeyeceğini ilan eder. O anda İsa der ki: Bugün bu eve kurtuluş geldi. O zenginliği bırakmadı. Dar çıkışı ardına kadar açtı.
Her ülkenin, her toplumun bir seviyesi vardır. Dolayısıyla Zakkay'ın dokunduğu şey tam da çıkışın büyüklüğüydü.
Çok giren ama damla damla akıtan kişi. Nehir gürül gürül akıp gelirken çıkışı iğne deliği kadar açık tutan ve o birkaç damlayla "Ben de akıtıyorum" diye övünen kişi. Yön doğru. Ama bu bir kanal değil. Çıkışına musluk takılmış bir barajdır sadece.
Kutsal Kitap bedensel şehvete karşı bıktıracak kadar tekrar tekrar uyarır. Bu tuhaftır. Yasal ve kendi parasıyla eğleniyor, yine de engelliyor. O zaman insanın aklına şu gelir: Öyleyse neden zengin olayım?
Daha tuhafı yargının büyüklüğüdür. Başka günahlar sessizce halledilirken, bedenin ahlaksızlığı Nuh'un tufanıyla dünyayı süpürür, Sodom ve Gomora'yı ateşle yakar. Dünyanın yok oluşu düzeyinde. Sadece hoşlanmıyor değil, son derece nefret ediyor. Burada yaratılışın bir sırrı gibi bir şey saklı olmasın?
Sonsuz zevk iki şeyi öldürür. Dışarıda sonsuz sayıda insan yakılıp tüketilir; her şeyi alan kişinin ise beyni zevkle körelir, duygusu bulanıklaşır ve daha fazla paraya ihtiyaç duyar.
Zengin bir genç İsa'ya geldi. Bütün buyrukları yerine getirdiğini söyledi. İsa dedi ki: Neyin varsa sat, paylaştır ve beni izle. Ama genç kederlenip gitti. Çünkü çok malı vardı. Arkasından bakarken İsa şöyle dedi: "Devenin iğne deliğinden geçmesi, zengin birinin Tanrı Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır."
Belki de bu çağ zenginlerin sırtını itiyor. Vergiyle, kurumlarla, kamuoyuyla, paylaşın diye sıkıştıran eller giderek daralıyor. O hâlde önce kendin harekete geçmek daha iyi. İtilerek vermekle kendin açmak, miktar aynı olsa da farklı sonuç verir. Zorla sıkılan su ortada bir yerde sızıp dağılır; yalnızca kendi elinle açtığın su yolu doğrudan susamış olana ulaşır.
"Kime çok verilmişse, ondan çok istenecek; kime çok emanet edilmişse, ondan daha çoğu istenecek." (Luka 12:48)
Orijinalini oku (Korece) →
Bütün dinler iyi yaşarsan cennete gideceğini söyler. Ama bu sözün yalnızca yarısı doğrudur. Zenginler için hiç doğru olmadığı zamanlar bile vardır.
İyi yaşarsan olur, çok paylaşırsan olur. Herkes böyle der, ama zenginler için bu hesap tutmaz.
Birincisi, zenginin görevi dağ kadardır.
Zengin adam ile Lazar'a bakın. Zengin cehenneme gitti. İnsan mı öldürdü, hırsızlık mı yaptı? Hayır. Sadece kapısının önünde açlıktan kıvranan Lazar'ı görmezden geldi. Günah işlediği için değil, aldığı kadar görevi terk ettiği için düştü.
Nedeni talanttır. Efendi kölelerine beş, iki ve bir talant olarak farklı miktarlar emanet eder ve hesap gününde der ki: Çok aldıysan çok ver. Herkesle aynı ölçüyle yargılanmazsın. Daha ağır bir terazide tartılırsın.
Büyük para yalnızca saf alın teriyle birikmez. İçinde yasal kılığa bürünmüş sömürü karışıktır. Vergi planlaması ile vergi kaçakçılığı arasındaki ip cambazlığı, başkasının fırsatını iterek kapılan yer, yasanın boşlukları.
İkincisi, mesele toplam değil çıkıştır.
Zakkay'a bakın. İsa evine gelince ayağa fırlayıp malının yarısını verdiğini, birini dolandırıp aldıysa dört katını ödeyeceğini ilan eder. O anda İsa der ki: Bugün bu eve kurtuluş geldi. O zenginliği bırakmadı. Dar çıkışı ardına kadar açtı.
Her ülkenin, her toplumun bir seviyesi vardır. Dolayısıyla Zakkay'ın dokunduğu şey tam da çıkışın büyüklüğüydü.
Çok giren ama damla damla akıtan kişi. Nehir gürül gürül akıp gelirken çıkışı iğne deliği kadar açık tutan ve o birkaç damlayla "Ben de akıtıyorum" diye övünen kişi. Yön doğru. Ama bu bir kanal değil. Çıkışına musluk takılmış bir barajdır sadece.
Üçüncüsü, sonsuz zevkin sırrı
Kutsal Kitap bedensel şehvete karşı bıktıracak kadar tekrar tekrar uyarır. Bu tuhaftır. Yasal ve kendi parasıyla eğleniyor, yine de engelliyor. O zaman insanın aklına şu gelir: Öyleyse neden zengin olayım?
Daha tuhafı yargının büyüklüğüdür. Başka günahlar sessizce halledilirken, bedenin ahlaksızlığı Nuh'un tufanıyla dünyayı süpürür, Sodom ve Gomora'yı ateşle yakar. Dünyanın yok oluşu düzeyinde. Sadece hoşlanmıyor değil, son derece nefret ediyor. Burada yaratılışın bir sırrı gibi bir şey saklı olmasın?
Sonsuz zevk iki şeyi öldürür. Dışarıda sonsuz sayıda insan yakılıp tüketilir; her şeyi alan kişinin ise beyni zevkle körelir, duygusu bulanıklaşır ve daha fazla paraya ihtiyaç duyar.
Sonuç
Zengin bir genç İsa'ya geldi. Bütün buyrukları yerine getirdiğini söyledi. İsa dedi ki: Neyin varsa sat, paylaştır ve beni izle. Ama genç kederlenip gitti. Çünkü çok malı vardı. Arkasından bakarken İsa şöyle dedi: "Devenin iğne deliğinden geçmesi, zengin birinin Tanrı Egemenliği'ne girmesinden daha kolaydır."
Belki de bu çağ zenginlerin sırtını itiyor. Vergiyle, kurumlarla, kamuoyuyla, paylaşın diye sıkıştıran eller giderek daralıyor. O hâlde önce kendin harekete geçmek daha iyi. İtilerek vermekle kendin açmak, miktar aynı olsa da farklı sonuç verir. Zorla sıkılan su ortada bir yerde sızıp dağılır; yalnızca kendi elinle açtığın su yolu doğrudan susamış olana ulaşır.
"Kime çok verilmişse, ondan çok istenecek; kime çok emanet edilmişse, ondan daha çoğu istenecek." (Luka 12:48)
