Rijken gaan naar de hel, ook als ze goed zijn
Rijken gaan naar de hel, ook als ze goed zijn
Alle religies zeggen dat wie goed leeft, naar de hemel gaat. Maar die uitspraak klopt maar half. Voor rijken klopt hij soms helemaal niet.
Gewoon goed leven, gewoon veel delen. Dat zegt iedereen, maar voor rijken klopt die rekensom niet.
Kijk naar de rijke man en Lazarus. De rijke man ging naar de hel. Had hij iemand vermoord, had hij gestolen? Nee. Hij deed alleen alsof hij Lazarus niet zag, die voor zijn deur honger leed. Hij viel niet omdat hij gezondigd had, maar omdat hij de plicht verzaakte die hoorde bij wat hij ontvangen had.
De reden zijn de talenten. De heer vertrouwt zijn dienaren vijf, twee en één talent toe, en zegt bij de afrekening: wie veel ontving, moet veel teruggeven. Je wordt niet met dezelfde maatstaf als anderen geoordeeld. Je wordt gemeten met een zwaardere maat.
Groot geld wordt niet alleen met eerlijk zweet opgebouwd. Daar zit afpersing in een legaal jasje tussen. Het koorddansen tussen belastingontwijking en belastingontduiking, de plek die je innam door de kansen van anderen weg te duwen, de mazen in de wet.
Kijk naar Zacheüs. Toen Jezus bij hem thuis kwam, sprong hij op en verklaarde dat hij de helft van zijn bezit zou geven en wat hij door bedrog had genomen viervoudig zou teruggeven. Op dat moment zegt Jezus: vandaag is dit huis behouden. Hij deed geen afstand van zijn rijkdom. Hij brak de nauwe uitgang wijd open.
Elk land en elke samenleving heeft een bepaald niveau. Daarom raakte Zacheüs juist de grootte van de uitgang aan.
Er zijn mensen die veel binnenkrijgen en een straaltje laten weglopen. Er stroomt een rivier naar binnen, maar de uitgang staat open als een naaldoog, en met die paar druppels geven ze hoog op: "ik laat ook stromen". De richting klopt. Maar dit is geen kanaal. Het is gewoon een stuwmeer met een kraantje aan de uitgang.
De Bijbel waarschuwt tot vervelens toe tegen de begeerte van het vlees. Dat is vreemd. Het is legaal en ik geniet ervan met mijn eigen geld, en toch wordt het verboden. Dan denk je: waarom zou je dan nog rijk worden?
Nog vreemder is de omvang van het oordeel. Andere zonden worden stil afgehandeld, maar losbandigheid van het vlees vaagt de wereld weg met de zondvloed van Noach en verbrandt Sodom en Gomorra met vuur. Dat is het niveau van een wereldondergang. Hij vindt het niet zomaar vervelend: Hij verafschuwt het diep. Zou hier niet iets als een geheim van de schepping verborgen liggen?
Oneindig genot doodt twee dingen. Buiten worden oneindig veel mensen opgebrand, en wie alles naar zich toe trekt, krijgt hersenen die door het genot afstompen: de ontroering vervaagt en hij heeft steeds meer geld nodig.
Een rijke jongeman kwam naar Jezus. Hij zei dat hij alle geboden had gehouden. Jezus zei: verkoop wat je hebt, geef het aan de armen en volg Mij. Maar de jongeman ging bedroefd weg. Want hij had veel bezittingen. Terwijl Hij hem nakeek, zei Jezus: "Het is gemakkelijker dat een kameel door het oog van een naald gaat, dan dat een rijke het Koninkrijk van God binnengaat."
Misschien duwt deze tijd de rijken in de rug. Met belastingen, met regels, met de publieke opinie: de hand die druk zet om te delen, knelt steeds strakker. Dan kun je dus beter zelf als eerste in beweging komen. Gedwongen geven en zelf het kanaal openbreken leveren, ook bij hetzelfde bedrag, verschillende resultaten op. Water dat met dwang wordt uitgeperst, lekt ergens halverwege weg, en alleen de waterloop die je met eigen handen opent, bereikt de dorstigen rechtstreeks.
"Aan ieder die veel gegeven is, van hem zal veel geëist worden; en wie veel toevertrouwd is, van hem zal men des te meer vragen." (Lukas 12:48)
Lees het origineel (Koreaans) →
Alle religies zeggen dat wie goed leeft, naar de hemel gaat. Maar die uitspraak klopt maar half. Voor rijken klopt hij soms helemaal niet.
Gewoon goed leven, gewoon veel delen. Dat zegt iedereen, maar voor rijken klopt die rekensom niet.
Ten eerste: de plicht van de rijke is zo groot als een berg.
Kijk naar de rijke man en Lazarus. De rijke man ging naar de hel. Had hij iemand vermoord, had hij gestolen? Nee. Hij deed alleen alsof hij Lazarus niet zag, die voor zijn deur honger leed. Hij viel niet omdat hij gezondigd had, maar omdat hij de plicht verzaakte die hoorde bij wat hij ontvangen had.
De reden zijn de talenten. De heer vertrouwt zijn dienaren vijf, twee en één talent toe, en zegt bij de afrekening: wie veel ontving, moet veel teruggeven. Je wordt niet met dezelfde maatstaf als anderen geoordeeld. Je wordt gemeten met een zwaardere maat.
Groot geld wordt niet alleen met eerlijk zweet opgebouwd. Daar zit afpersing in een legaal jasje tussen. Het koorddansen tussen belastingontwijking en belastingontduiking, de plek die je innam door de kansen van anderen weg te duwen, de mazen in de wet.
Ten tweede: het gaat niet om het totaal, maar om de uitgang.
Kijk naar Zacheüs. Toen Jezus bij hem thuis kwam, sprong hij op en verklaarde dat hij de helft van zijn bezit zou geven en wat hij door bedrog had genomen viervoudig zou teruggeven. Op dat moment zegt Jezus: vandaag is dit huis behouden. Hij deed geen afstand van zijn rijkdom. Hij brak de nauwe uitgang wijd open.
Elk land en elke samenleving heeft een bepaald niveau. Daarom raakte Zacheüs juist de grootte van de uitgang aan.
Er zijn mensen die veel binnenkrijgen en een straaltje laten weglopen. Er stroomt een rivier naar binnen, maar de uitgang staat open als een naaldoog, en met die paar druppels geven ze hoog op: "ik laat ook stromen". De richting klopt. Maar dit is geen kanaal. Het is gewoon een stuwmeer met een kraantje aan de uitgang.
Ten derde: het geheim van oneindig genot
De Bijbel waarschuwt tot vervelens toe tegen de begeerte van het vlees. Dat is vreemd. Het is legaal en ik geniet ervan met mijn eigen geld, en toch wordt het verboden. Dan denk je: waarom zou je dan nog rijk worden?
Nog vreemder is de omvang van het oordeel. Andere zonden worden stil afgehandeld, maar losbandigheid van het vlees vaagt de wereld weg met de zondvloed van Noach en verbrandt Sodom en Gomorra met vuur. Dat is het niveau van een wereldondergang. Hij vindt het niet zomaar vervelend: Hij verafschuwt het diep. Zou hier niet iets als een geheim van de schepping verborgen liggen?
Oneindig genot doodt twee dingen. Buiten worden oneindig veel mensen opgebrand, en wie alles naar zich toe trekt, krijgt hersenen die door het genot afstompen: de ontroering vervaagt en hij heeft steeds meer geld nodig.
Conclusie
Een rijke jongeman kwam naar Jezus. Hij zei dat hij alle geboden had gehouden. Jezus zei: verkoop wat je hebt, geef het aan de armen en volg Mij. Maar de jongeman ging bedroefd weg. Want hij had veel bezittingen. Terwijl Hij hem nakeek, zei Jezus: "Het is gemakkelijker dat een kameel door het oog van een naald gaat, dan dat een rijke het Koninkrijk van God binnengaat."
Misschien duwt deze tijd de rijken in de rug. Met belastingen, met regels, met de publieke opinie: de hand die druk zet om te delen, knelt steeds strakker. Dan kun je dus beter zelf als eerste in beweging komen. Gedwongen geven en zelf het kanaal openbreken leveren, ook bij hetzelfde bedrag, verschillende resultaten op. Water dat met dwang wordt uitgeperst, lekt ergens halverwege weg, en alleen de waterloop die je met eigen handen opent, bereikt de dorstigen rechtstreeks.
"Aan ieder die veel gegeven is, van hem zal veel geëist worden; en wie veel toevertrouwd is, van hem zal men des te meer vragen." (Lukas 12:48)
