De eigen joodse manier om met de tiende om te gaan
1) De omvorming van de joodse tiende tot gemeenschapsfonds en de financiële structuur ervan
Renteloze leningen en het ontwerpen van op maat gemaakte activiteiten voorbij eenvoudige consumptie-uitgaven
De joodse tiende wordt niet eenvoudigweg uitgegeven. Een deel wordt opgebouwd als gemeenschapsfonds en uitgeleend aan wie geld nodig heeft, tegen lage of geen rente. Het belangrijke is dat ze niet zomaar uitlenen: ze ontwerpen samen hoe het gebruikt wordt.
2) Donatie en mentoring als integraal zelfstandigheidsprogramma
Gefaseerde uitbetaling die risicoberekening combineert met training om mislukkingen te overwinnen
Ze doneren niet alleen. Ze oefenen ook samen hoe je moet denken, hoe je risico's berekent en hoe je na een mislukking weer opstaat. Er is een mentor en de middelen worden in fasen uitbetaald. Daarom lijkt het meer op een "zelfstandigheidsprogramma" dan op eenvoudige steun. Wie halverwege opzettelijk bedriegt of het vertrouwen breekt, wordt gesanctioneerd. Maar de mislukking zelf wordt niet als probleem gezien. Wie faalt, krijgt een nieuwe kans en men zorgt ervoor dat de ervaring een vermogen wordt.
3) Het herzien van het doel van rijkdom om het vermogen van de gemeenschap uit te breiden
Een altruïstische kapitaalopbouw waarin individueel succes een hulpbron van de gemeenschap wordt
Rijk worden is geen doel op zich. Je laat het kapitaal groeien om meer te helpen. Individueel succes wordt een hulpbron van de gemeenschap, en die hulpbron helpt de volgende persoon weer op de been. Het is geen eenvoudige donatie, het is circulatie. Sommigen falen, maar als geheel is het systeem ontworpen om stand te houden en te groeien. Wat telt, is niet geluk, maar structuur.
4) Het verschil in vorming van startkapitaal via de geschenken bij de religieuze meerderjarigheid
Het startkapitaal verkregen op 13-jarige leeftijd en de opvoeding in de reële economie van joodse tieners
Joodse tieners vieren de bar mitswa (12~13 jaar). De geldgeschenken die bij die gelegenheid worden ingezameld, bedragen gemiddeld ongeveer 40 tot 70 miljoen won. Ongeveer 90% van de Israëlische tieners verzekert zich al op 13-jarige leeftijd van een "startkapitaal" van tientallen miljoenen won en begint met economische opvoeding. In Korea is dat de leeftijd waarop de hel van de bijlesuitgaven begint. Vanaf de puberteit ontwikkelen ze gevoel voor het omgaan met geld. Ze krijgen geen grote bedragen, maar laten zelfs kleine bedragen zelf renderen. Daarom zijn ze op hun twintigste geen mensen die geld lenen, maar mensen die met geld kunnen omgaan.
Conclusie: het contrast tussen de hoge deelname aan het systeem en de nationale economische beperkingen
Het samengaan van een hoge interne circulatiestructuur en een beperkte macro-economische situatie
10~13% van de gemeenschap gebruikt de tiende actief zoals hierboven en aan de geschenken bij de meerderjarigheid neemt meer dan 90~95% deel, en toch staat Israël, door de hoge kosten van levensonderhoud, de eindeloze oorlogsuitgaven en de grote kosten voor het onderhoud van de religieuze haredim, rond de 15e tot 20e plaats qua bbp per hoofd.
- Naar wie moeten de offergaven gaan?
- Is de tiende een religieuze belasting? Of een zaad van succes?
- De belangrijkste preek sinds Genesis. Verliesaversie.
- Europa, dat de tiende afschafte, in het moeras van aanhoudende oorlogen
- De wereldheerschappij van Europa, dat 1.000 jaar de tiende betaalde