Naar wie moeten de offergaven gaan?
1) Het principe van voorrang voor wie zich inspant
Een benadering uit de ontwikkelingseconomie die kapitaal concentreert op wie de wil toont om in beweging te komen
Wat als iemand in een levenscrisis met een laatste hoop naar de kerk komt en niets vindt? Dit artikel volgt op het vorige, "Is de tiende een religieuze belasting? Een zaad van succes?". Stel dat 40% van het fonds voor behoeftigen wordt gebruikt: naar wie zou die offergave dan bij voorrang moeten gaan, zodat het zowel voor de kerk als voor de persoon goed afloopt? De offergave moet gaan naar wie het nu moeilijk heeft, maar in beweging is om weer op te staan. Dat strookt met het principe, zoals de onderzoeken naar ontwikkelingseconomie van Esther Duflo (Esther Duflo) en Abhijit Banerjee (Abhijit Banerjee) zeggen, dat "de effectiviteit maximaal is als je middelen concentreert op individuen die in actie komen". Wie zelfs de wil niet heeft om op te staan, heeft eerst gebed en de ervaring van de Heilige Geest nodig, eerder dan een noodsteun.
2) Voorwaardelijke steun en de praktijk van effectief altruïsme
Middelen verdelen op basis van duidelijke gedragsindicatoren, niet op basis van subjectieve kansen
Het subjectieve criterium "het lijkt erop dat het hem goed zal gaan" is onrechtvaardig. De middelen moeten worden geïnvesteerd in wie zich al voorbereidt, in wie er tijd in steekt, in wie een duidelijke richting heeft om zijn leven te veranderen. De offergave die aan zulke mensen wordt gegeven, wordt de gelegenheid om het leven te veranderen. Dat komt overeen met het resultaat, bevestigd door de theorie van voorwaardelijke steun (Conditional Cash Transfer), dat steun gekoppeld aan gedrag leidt tot veranderingen op lange termijn en een stijging van het inkomen. Bovendien geldt, zoals bij het effectief altruïsme (Effective Altruism) waarover Peter Singer (Peter Singer) spreekt, dat bij doneren "aan wie en hoe je geeft" meer telt dan "hoeveel je geeft".
3) De uitbreiding van het vermogen van een gemeenschap gebaseerd op vertrouwen en de goede kringloop
Het effect van spontane herverdeling van genade, in lijn met de theorie van sociaal kapitaal
Wie in het geloof geholpen is, ontvangt niet alleen een voordeel. Als zijn leven zich herstelt, deelt hij op natuurlijke wijze weer binnen de gemeenschap. Het is geen gedwongen terugbetaling, maar wie genade heeft ervaren, laat die vanzelf doorstromen. Deze stroom is identiek aan de structuur, zoals in de theorie van sociaal kapitaal (Social Capital) van Robert Putnam (Robert Putnam), waarin in een gemeenschap gebaseerd op vertrouwen samenwerking en bijdrage zich uitbreiden. Zo komt één persoon weer tot leven, helpt die persoon een ander en groeit de kerk. Dit proces zelf is evangelisatie. Je overtuigt niet met woorden, maar laat het geloof zien door een leven dat verandert.
Conclusie: operationele richtlijnen voor het beheer van een steunfonds
Geestelijke vereisten van eredienst en gebed en een kredietbeheersysteem op basis van resultaten
Om de duurzaamheid van het steunfonds van de kerk te waarborgen, wordt het volgende concrete voorbeeldsysteem van beloningen en sancties toegepast.
•Toegangsvereisten:
in principe krijgt voorrang wie de eredienst bijwoont, en om de wil tot geestelijke zelfstandigheid te toetsen richt men zich op wie in staat is minstens 30 minuten te bidden.
•Terugbetaling en goede kringloop:
na het vinden van werk of zakelijk succes wordt de steun terugbetaald of wordt het fonds extra aangevuld in de vorm van tienden en dankoffers.
•Alternatieve terugbetaling:
als men geen werk vindt en dus niet in geld kan terugbetalen, wordt de terugbetaling vervangen door een geestelijke taak: één geëvangeliseerde ziel per vastgesteld bedrag.
•Sanctie bij wanbetaling:
wie, ondanks werk of zakelijk succes en financiële ruimte, opzettelijk niet terugbetaalt, wordt volledig uitgesloten van elke verdere toekomstige lening, en het resterende saldo wordt als definitieve steunkost geboekt en afgesloten.
- Is de tiende een religieuze belasting? Of een zaad van succes?
- De eigen joodse manier om met de tiende om te gaan
- De belangrijkste preek sinds Genesis. Verliesaversie.
- Europa, dat de tiende afschafte, in het moeras van aanhoudende oorlogen
- De wereldheerschappij van Europa, dat 1.000 jaar de tiende betaalde