เงินถวายควรให้ใคร?
1) หลักการช่วยเหลือปัจเจกบุคคลที่ลงมือทำก่อน
แนวทางเศรษฐศาสตร์การพัฒนาที่รวมทุนไว้ที่คนที่มีความเคลื่อนไหวของเจตจำนง
จะเป็นอย่างไรถ้ามีคนมาที่คริสตจักรด้วยความหวังสุดท้ายท่ามกลางวิกฤตชีวิต แต่ไม่มีอะไรเลย? บทความนี้ต่อจากบทความก่อนหน้า "สิบลดคือภาษีศาสนา? หรือเมล็ดพันธุ์แห่งความสำเร็จ?" ถ้าสมมติว่า 40% ของเงินทุนใช้เพื่อเพื่อนมนุษย์ที่ด้อยโอกาส เงินถวายนั้นควรให้ใครก่อนเพื่อให้ทั้งคริสตจักรและปัจเจกบุคคลดีขึ้น? เงินถวายต้องไปหาคนที่ตอนนี้กำลังลำบาก แต่กำลังเคลื่อนไหวเพื่อลุกขึ้นอีกครั้ง นี่สอดคล้องกับหลักการที่กล่าวในงานวิจัยเศรษฐศาสตร์การพัฒนาของเอสเตอร์ ดูโฟล (Esther Duflo) และอภิจิต บาเนอร์จี (Abhijit Banerjee): "ผลมากที่สุดเมื่อทรัพยากรรวมอยู่ที่ปัจเจกบุคคลที่ลงมือทำ" สำหรับคนที่ไม่มีแม้แต่ความตั้งใจจะลุกขึ้น สิ่งที่ต้องการก่อนคือการอธิษฐานและประสบการณ์กับพระวิญญาณบริสุทธิ์ ไม่ใช่เงินช่วยเหลือภัยพิบัติ
2) ความช่วยเหลือแบบมีเงื่อนไขและการปฏิบัติแบบเห็นแก่ผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ
การแบ่งทรัพยากรตามตัวชี้วัดการกระทำที่ชัดเจน ไม่ใช่ความเป็นไปได้เชิงอัตวิสัย
มาตรฐานเชิงอัตวิสัย "ดูเหมือนจะสำเร็จ" ไม่ยุติธรรม ทรัพยากรต้องให้กับคนที่เตรียมพร้อมแล้ว กำลังใช้เวลาของตน และมีทิศทางชัดเจนในการเปลี่ยนชีวิต เงินถวายที่เข้าถึงคนแบบนี้กลายเป็นจุดพลิกผันที่เปลี่ยนชีวิต นี่ยังสอดคล้องกับผลที่ยืนยันในทฤษฎีการโอนเงินแบบมีเงื่อนไข (Conditional Cash Transfer) คือความช่วยเหลือที่เชื่อมกับการกระทำสร้างการเปลี่ยนแปลงระยะยาวและรายได้ที่เพิ่มขึ้น และเหมือนการเห็นแก่ผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ (Effective Altruism) ที่ปีเตอร์ ซิงเกอร์ (Peter Singer) กล่าว ในการให้ 'ให้ใครและอย่างไร' สำคัญกว่า 'ให้เท่าไร'
3) การขยายสินทรัพย์ชุมชนบนฐานความไว้วางใจและโครงสร้างการหมุนเวียนที่ดี
ผลของการกระจายพระคุณซ้ำอย่างสมัครใจที่สอดคล้องกับทฤษฎีทุนทางสังคม
คนที่ได้รับความช่วยเหลือในความเชื่อไม่ได้หยุดอยู่แค่เป็นผู้รับประโยชน์ เมื่อชีวิตฟื้นฟู เขาก็แบ่งปันกลับในชุมชนเองโดยธรรมชาติ ไม่ใช่ถูกบังคับให้คืน แต่คนที่เคยสัมผัสพระคุณส่งต่อมันเอง กระแสนี้เหมือนโครงสร้างที่โรเบิร์ต พัทนัม (Robert Putnam) กล่าวในทฤษฎีทุนทางสังคม (Social Capital) คือความร่วมมือและการมีส่วนร่วมที่ขยายตัวในชุมชนบนฐานความไว้วางใจ ด้วยวิธีนั้นคนหนึ่งได้รับการฟื้นฟู คนนั้นก็ช่วยคนอื่นต่อ และคริสตจักรก็เติบโต กระบวนการนี้เองคือการประกาศ ไม่ใช่การโน้มน้าวด้วยคำพูด แต่คือการแสดงความเชื่อผ่านชีวิตที่เปลี่ยนไป
บทสรุป: แนวทางกระบวนการดำเนินงานจริงของกองทุนพันธกิจสงเคราะห์
เงื่อนไขฝ่ายวิญญาณของการนมัสการและการอธิษฐาน และระบบบริหารเครดิตที่อิงผลลัพธ์
เพื่อรับประกันความยั่งยืนของกองทุนพันธกิจสงเคราะห์ของคริสตจักร มีการใช้ตัวอย่างระบบรางวัลและบทลงโทษที่เป็นรูปธรรมดังต่อไปนี้
•เงื่อนไขการเข้าร่วม:
โดยหลักให้ความสำคัญกับผู้ร่วมนมัสการ และเพื่อทดสอบความตั้งใจพึ่งตนเองฝ่ายวิญญาณ เป้าหมายคือคนที่อธิษฐานได้ 30 นาทีขึ้นไป
•การชำระคืนและการหมุนเวียนที่ดี:
หลังได้งานหรือประสบความสำเร็จในธุรกิจ คืนเงินช่วยเหลือหรือเติมการเงินกลับในรูปสิบลดและเงินถวายขอบพระคุณ
•การชำระคืนทางเลือก:
ถ้ายังไม่ได้งานจนชำระเป็นวัตถุไม่ได้ ให้ชำระด้วยภารกิจฝ่ายวิญญาณแทน คือประกาศให้ 1 คนต่อจำนวนเงินที่กำหนด
•บทลงโทษหากไม่ปฏิบัติ:
สำหรับคนที่จงใจไม่ชำระทั้งที่มีความสามารถทางเศรษฐกิจแล้วหลังได้งานหรือประสบความสำเร็จในธุรกิจ ห้ามกู้เพิ่มในภายหลังโดยสิ้นเชิง และยอดคงเหลือจะถูกบันทึกเป็นค่าใช้จ่ายพันธกิจสงเคราะห์สุดท้ายแล้วปิดบัญชี
- สิบลดคือภาษีศาสนา? หรือเมล็ดพันธุ์แห่งความสำเร็จ?
- วิธีพิเศษที่ชาวยิวบริหารสิบลด
- คำเทศนาที่สำคัญที่สุดตั้งแต่พระธรรมปฐมกาล: การหลีกเลี่ยงความสูญเสีย
- ยุโรปที่ยกเลิกสิบลด ตกลงไปในหล่มสงครามต่อเนื่อง
- อำนาจเหนือโลกของยุโรปที่ถวายสิบลดมา 1,000 ปี