Evolutionisten die zelfs de verjaardag van Eva hebben gemanipuleerd
1) Onderzoek naar mitochondriaal DNA en de ontdekking van de convergentie in de moederlijn
De schok van de studie van Cann en collega's uit 1987 en de botsing van de eerste interpretaties
Het artikel dat Cann en collega's in 1987 in Nature publiceerden, vergeleek en analyseerde het mtDNA van mensen over de hele wereld en kwam tot het resultaat dat "de moederlijn van alle mensen uiteindelijk samenkomt in één vrouw (de mitochondriale Eva)". Het was een krachtig gegeven dat liet zien dat de oorsprong van de mensheid een extreem samengeperst beginpunt heeft. Het evolutionistische kamp van toen gaf, in verlegenheid gebracht, de verklaring dat er toen heel veel vrouwen tegelijk bestonden, maar dat slechts één moederlijn tot vandaag is overgebleven en de andere zijn uitgestorven.
2) De direct gemeten gegevens van de groep van Parsons en de chronologische schok
De werkelijke mutatiesnelheid, bevestigd door 134 lijnen te volgen, en het instorten van het tijdskader
Maar daar hield het probleem niet op. Het artikel dat de onderzoeksgroep van Parsons in 1997 publiceerde in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Genetics schudde de fundamenten van de schattingen over de ouderdom van de mensheid door elkaar. Ze volgden direct 134 onafhankelijke moederlijnen en maten de mutatiesnelheid van het mtDNA. Het resultaat was dat er ongeveer eens per 33 generaties een mutatie optreedt, een snelheid ongeveer 20 keer hoger dan de bestaande fylogenetische schattingen. Als je deze snelheid ongewijzigd toepast, krimpt de verjaardag van Eva niet tot honderdduizenden jaren geleden, maar tot hooguit ongeveer 30.000 jaar geleden. Dit waren geen subjectieve gissingen van creationisten, maar werkelijke waarnemingsgegevens, gepubliceerd in een wetenschappelijk tijdschrift van het evolutionistische kamp.
3) Twee methodologieën van de moleculaire klok en de cirkelredenering
De splitsing tussen de stamboommethode, die direct meet, en de fylogenetische methode, die het evolutionaire tijdsbeeld vooraf inbouwt
Hier ontstaat een beslissende methodologische splitsing tussen de twee manieren om de ouderdom van de mensheid te berekenen.
•① Directe meting (Pedigree-methode):
vergelijkt het DNA van ouders en kinderen generatie na generatie direct en meet de veranderingen die nu plaatsvinden. Meerdere studies hebben herhaaldelijk bevestigd dat deze meting op basis van stambomen ongeveer 10 tot 20 keer hoger is dan de fylogenetische schattingen. (ScienceDirect)
•② Indirecte schatting (Phylogeny-methode):
neemt het DNA-verschil tussen mens en chimpansee als uitgangspunt, gaat vooraf uit van het evolutionaire tijdskader waarin de twee soorten miljoenen jaren geleden uit elkaar zouden zijn gegaan en rekent dan terug. Dit houdt een cirkelredenering in: het berekent de snelheid door vanaf het begin de evolutionaire tijd te veronderstellen en schat dan met die snelheid opnieuw de tijd. (Detectingdesign)
4) Het model van zuiverende selectie en de grenzen van interpretatieve kalibratie
Een hypothetische parameter ingevoerd om zich te verdedigen tegen ongemakkelijke waarnemingsgegevens
Toen de hoge mutatiesnelheid met werkelijke gegevens was aangetoond, haalde het evolutionistische kamp, om het bestaande lange tijdskader te behouden, de logica van zuiverende selectie (Purifying Selection) tevoorschijn. Men beweert dat de meeste mutaties die op korte termijn worden waargenomen schadelijk zijn en op lange termijn worden verwijderd, waardoor de langetermijnklok van honderdduizenden jaren trager lijkt. Sommige studies laten inderdaad een afname zien over honderdduizenden jaren van indices zoals de verhouding van niet-synonieme substituties en presenteren dat als bewijs van deze filtering. (PLOS) Maar hier blijft een cruciale wetenschappelijke vraag over.
•Snelheid op korte termijn:
werkelijke gegevens, direct waargenomen en voor onze ogen controleerbaar.
•Verwijderingsgraad op lange termijn:
hoeveel er precies in de afgelopen honderdduizenden jaren is verwijderd, is niet direct waarneembaar en is een gebied dat alleen uit aannames binnen een interpretatiemodel kan worden afgeleid.
Het is dus een structuur die de ongemakkelijke, werkelijk gemeten gegevens met een interpretatiemodel kalibreert om ze te laten kloppen met het bestaande paradigma.5) Het aantonen van de fundamentele instabiliteit van de theorie van de moleculaire klok
De erkenning van de grenzen van een klok die varieert met populatiegrootte en omgeving
Veel studies over de moleculaire klok hebben gemeld dat de substitutiesnelheid van het DNA significant trager of sneller kan zijn dan de gemiddelde mutatiesnelheid van de kiemlijn en sterk wordt beïnvloed door veranderingen in populatiegrootte en omgeving. (Nature) Kortom, de evolutionisten zelf hebben toegegeven dat de moleculaire klok geen absoluut criterium is dat met constante snelheid loopt. Ook het toonaangevende wetenschappelijke tijdschrift Science meldde: "Mitochondriaal DNA lijkt veel sneller te muteren dan verwacht, wat ernstige twijfels oproept over de datering van evolutionaire gebeurtenissen." (Science)
Conclusie: de werkelijkheid van een tijdskader dat gekalibreerd is om de premisse te verdedigen
De botsing tussen direct waargenomen wetenschappelijke feiten en interpretatiemodellen ter verdediging van het paradigma
Als er onverwachte tegenargumenten komen en je kijkt wat erachter zit, vind je uiteindelijk aannames op basis van modellen, geen gemeten waarden.
•Tegenargument 1:
"Het snelheidsverschil wordt verklaard door zuiverende selectie" $\rightarrow$ de werkelijke mate en duur van die selectiedruk zijn niet direct gemeten door terug te gaan in het verleden: het zijn slechts waarden die binnen het model worden verondersteld.
•Tegenargument 2:
"Gegevens van oud DNA ondersteunen de langetermijnklok" $\rightarrow$ de datering zelf van de oude vondsten is gebaseerd op radioactieve isotopen, en de constantheid van de beginvoorwaarden, fundamentele premisse van die meting, valt op geen enkele manier te bewijzen.
•Tegenargument 3:
"De gemengde genen van de neanderthalers bewijzen een lange tijd" $\rightarrow$ zelfs als de vermengingsgebeurtenis echt is, is het "wanneer" ervan slechts een interpretatie uit een model dat evengoed een lange tijd veronderstelt.
Bijgevolg is het zeer waarschijnlijk dat het tijdskader van de evolutietheorie geen objectief gemeten tijd is, maar een tijd die achteraf is gekalibreerd voor een premisse die koste wat kost moet blijven staan (een menselijke geschiedenis van honderdduizenden jaren). In plaats van de mogelijkheid te onderzoeken dat de klok zelf verkeerd is, blijft men het interpretatiemodel bijstellen om de klok te laten kloppen: dat is de kern van de controverse over de moleculaire klok.
- Volgens de evolutietheorie zou de huidige bevolking 10¹³³ zijn?
- De vraag waar evolutionistische wetenschappers het meest mee in hun maag zitten
- De ontdekking van de modderlaag van de zondvloed van Noach die Gilgamesj omverwierp
- Bacteriën zonder tact die de spot drijven met de evolutietheorie
- Adam en Eva gevonden door het bevolkingsgroeipercentage terug te rekenen
- Neanderthalers van het geslacht van Kaïn vs sapiens van het geslacht van Abel
- De zondvloed van Noach en Abraham, aangetoond door DNA
- Het hoofdpijndossier van de evolutietheorie: "de huidskleur in Australië en Zuid-Amerika"
- Evolutionisme is geen wetenschap meer, maar een 'geldbron' geworden
- De evolutietheorie die met de moleculaire klok zelfs de verjaardag van dieren heeft veranderd