Bestaat er in de hemel seksuele intimidatie en aanranding?

Als mensen aan de hemel denken, stellen ze zich meestal een vredige en mooie plek voor. Maar laten we een ietwat ondeugende vraag stellen. Als er in de hemel mannen en vrouwen zijn, bestaat daar dan ook zoiets als seksuele intimidatie of aanranding?

1. Een hemel waarin begeerte leeft, is eigenlijk een hel

De reden is eenvoudig. Begeerte komt in wezen voort uit gebrek. Je verlangt omdat je iets mist, als je het krijgt ben je even tevreden, en dan komt het gebrek terug. Als deze honger zich eeuwig herhaalde, en dan nog in een oneindige tijd zonder dood en zonder einde, dan zou dat pas een marteling zijn.

Bovendien zei Jezus dat men na de opstanding niet trouwt. Wat gebeurt er als je geen vrouw hebt en alleen de begeerte nog leeft? Een toestand waarin je niemand kunt bezitten, maar eindeloos verlangt. Een wereld waarin een nooit vervuld verlangen eeuwig voortduurt. Dat botst frontaal met de definitie van de hemel.

2. Hoe zagen geleerden dit vraagstuk?

Het is geen vraag die de moderne mens voor het eerst stelt. Het is een onderwerp waarmee theologen al lang worstelen.

Augustinus onderscheidde de mens vóór en na de zondeval. Hij meende dat ook de mens vóór de zondeval een seksuele functie had, maar niet beheerst werd door een oncontroleerbare begeerte zoals nu.

Thomas van Aquino ging in dezelfde richting. Hij begreep het opgestane lichaam als een vervolmaakt lichaam, niet in een toestand waarin je wordt meegesleurd door lichamelijke verlangens zoals nu. Huwelijk en voortplanting zijn structuren die nodig zijn in een wereld met de dood, en waar de dood verdwenen is, wordt die structuur zelf overbodig.

Sommige moderne theologen manen daarentegen tot voorzichtigheid. Omdat de Bijbel de seksualiteit na de opstanding niet in detail uitlegt, moet je niet te stellig zijn.

3. Bijbels en logisch bekeken

Ten eerste zei Jezus: "In de opstanding trouwen zij niet en worden zij niet ten huwelijk gegeven, maar zij zijn als engelen van God in de hemel." Dat betekent dat de bestaanswijze van de mens na de opstanding zelf als die van engelen is, anders dan nu.

Ten tweede: kijk naar Eden. In Genesis waren Adam en Eva naakt, maar schaamden zich niet. Dat is belangrijk. Schaamte is niet de oorspronkelijke toestand van de mens, maar ontstond na de zondeval. Schaamte is dus een bijwerking die de zonde heeft voortgebracht. Als er geen begeerte te verbergen valt, valt er ook niets om je voor te schamen. Het is een toestand waarin het begrip aanranding zelf niet bestaat.

Ten derde: logisch gezien zijn geslacht en begeerte te scheiden. Dat er mannen en vrouwen zijn, betekent niet automatisch dat er begeerte moet zijn.

Ten vierde: kinderen spelen prima zonder seksueel verlangen. Wel moet je onderscheiden dat de hemel geen terugval naar de kindertijd is, maar een voltooiing.

Brengen we deze vier samen, dan komen we tot de conclusie dat men in de hemel de begeerte niet krampachtig onderdrukt, maar dat het gebrek dat begeerte voortbrengt er gewoon niet is. Zoals iemand die geen honger heeft niet lijdt, ook als er geen eten is.

4. Conclusie

Laten we dan teruggaan naar de eerste vraag. Bestaat er in de hemel seksuele intimidatie en aanranding?

Het antwoord is duidelijk. Dat kan niet bestaan. Omdat het verlangen om zoiets te doen, dat wil zeggen het gebrek dat je drijft om een ander als object van begeerte te bezitten, zelf verdwenen is.

Er is nog iets om over na te denken. Na de opstanding is er geen dood. Zonder dood is er ook geen nood om het geslacht voort te zetten. Als er geen kinderen meer geboren hoeven te worden, is die functie zelf misschien ook niet meer nodig.

Samengevat: het geslacht blijft, maar de begeerte verdwijnt. De liefde blijft, maar de bezitsdrang verdwijnt. De intimiteit blijft, maar het seksuele gebrek verdwijnt. Het ervaren van schoonheid blijft, maar het verlangen dat tot zonde leidt verdwijnt.

Het is geen plek waar intimidatie verboden is, maar een plek waar het begrip intimidatie zelf zijn betekenis verliest.