Evrim Teorisinin Başına Dert "Avustralya ve Güney Amerika'nın Ten Rengi"
1) İnsan ten renginin evrim modeli ve yüksek enlem bölgelerinin istisnası
Çevre ile ten rengi arasındaki asimetrinin gösterdiği doğal seçilim teorisinin sınırı
Evrim teorisi pek çok konuda özel düzeltmeler olmadan ayakta kalamıyor gibi görünüyor.
Avustralya ve Güney Amerika yerlilerinin ten rengi örneği de öyle.
Avustralya yerlilerinin ten rengi 60 bin yıl boyunca neden değişmedi?
Evrimci taraf "UV güçlü olduğu için koyu ten korundu" diyor. Ama Güney Avustralya'da ve Tasmanya'da (İngiltere'ye benzer yüksek enlemli, düşük UV'li bölgeler) da yerliler on binlerce yıl boyunca Afrika düzeyinde çok koyu ten rengini korudu.
Yunanistan, İspanya, İtalya, Güney Türkiye gibi Akdeniz ülkelerinde de yazın sık sık UV İndeksi 9-11+ (Aşırı) çıkar ve bu, tenin çok kolay yandığı bir düzeydir; peki orada siyahiler var mı?
Avrupa'da açık tenin birkaç bin yılda hızla yayılmasıyla karşılaştırınca Avustralya örneği, "çevre = ten rengi" modelinin beklendiği kadar güçlü olmadığının kanıtıdır.
"Zaten koyu genlere sahiplerdi" açıklaması sonuçta döngüsel mantığa ("zaten koyuydular, öyle kaldılar") yakındır.
Ünlülerin fotoğrafları gibi çok fazla rötuş giriyor.
2) Ekvatordaki Güney Amerika yerlilerinin genlerini koruması ile çevreye uyum arasındaki uçurum
Kurucu etkisinin ve ilk tasarımın gösterdiği doğal seçilimin koşullu mekanizması
Güney Amerika yerlilerinin ten rengi 20 bin yıldır neden aynı?
"Zaman yetmediği için tam koyulaşmadılar" açıklaması da zayıf.
Ekvatorun tam altındaki Brezilya ve Amazon'da 10-20 bin yıl evrim ölçütüne göre kısa değildir.
Başka bölgelerde on binlerce yılda büyük değişim olurken, neden burada Yerli Amerikan soyu (Native American ancestry) tam tersine teni 20 melanin biriminden (melanin units) fazla açan güçlü bir etki gösteriyor (CANDELA vb. araştırmalar)?
Bu, kurucu etkisinin (ilk genetik yapının) çevreye uyumdan daha güçlü işlediği anlamına gelir ve sonuçta doğal seçilim modelinin sınırını ortaya koyar. Ten rengi değişiminin asıl itici gücünün ilk "tasarıma" daha yakın olduğu izlenimini verir.
3) Moleküler saatin zamana bağlı hız düzeltmesi ve döngüsel mantık
Kısa ve uzun vadeli mutasyon hızlarının keyfî ayarlanması ve fosil tarihlerine bağımlılık
Moleküler saat de mi rötuşlandı?
"Zamana bağlı hız" (time-dependent rate) ile düzeltildiği söyleniyor, ama bu mutasyon hızının zamana göre büyük ölçüde değiştiğini kabul etmektir.
Kısa vadeli soy ağaçları hızlı, uzun vadeli hesaplar ise yavaş diye düzeltiliyor.
Fosil tarihlerine bağımlı döngüsel yapı da hâlâ duruyor.
4) Dinozor fosillerinde yumuşak doku bulunması ile korunma mekanizması arasındaki boşluk
Demirin koruma gücünün sınırı ve Fenton tepkimesi etrafındaki akademik tartışma
Dinozor fosillerinde bulunan et (yumuşak doku ve protein) de mi rötuşlanmalı?
Demirin (iron) çapraz bağlayarak koruduğu mekanizması da deneysel olarak sınırlıdır.
Schweitzer'in araştırmasında demirin koruma süresi birkaç yıl düzeyindeydi ve bunu on milyonlarca yıla genellemekte büyük bir boşluk var.
Bazı araştırmalarda demirin tam tersine Fenton tepkimesiyle dokuyu tahrip edebileceği de belirtiliyor.
Esnek damarları ve proteinleri sadece demirle açıklamanın yetersiz olduğu görüşü sürüyor; tekrar tekrar bulunan olguların hepsini "modern kirlenme" diye geçiştirmek de başka bir rötuştur.
Sonuç: Yamalı rötuşlarla ayakta tutulan evrim teorisinin bugünkü durumu
İstisnaları örtmek için üst üste yığılan hipotezlerin ötesinde özsel paradigma sorusu
Evrim teorisinin tamamen yanlış olduğunu söylemiyorum. Sadece sürekli çıkan sayısız istisnayı rötuşlamak için çektiği zahmete acıdığım için söylüyorum.
