Dlaczego nic już nie ewoluuje w coś wielkiego, jak dinozaury?
1) Przytłaczająca liczba mikroorganizmów i tempo wymiany pokoleń
Brak zmian rozmiaru mimo astronomicznej liczby prób mutacji
Dlaczego dziś nie pojawia się nic podobnego do dinozaurów? Żeby znaleźć odpowiedź, nie trzeba patrzeć na duże zwierzęta, lecz na rzeczy najmniejsze. Bakterie. Wirusy. Plankton. Co oznaczają ich liczby: liczbę bakterii na Ziemi szacuje się na 10 do potęgi 30. Gwiazd w obserwowalnym wszechświecie jest 10 do potęgi 24. Bakterii jest milion razy więcej niż gwiazd. Wirusów jest jeszcze więcej. Dzielą się i mutują w każdej chwili. Jedna bakteria przechodzi dziesiątki pokoleń dziennie. Podczas gdy człowiek przeżywa jedno pokolenie, bakterie ewoluują przez dziesiątki tysięcy pokoleń. I czy wyszło z tego cokolwiek choć trochę większego?
2) Krytyka teorii ograniczeń środowiskowych i fizycznych
Złożone sprzeczności ukryte w wymówkach oficjalnej nauki dotyczących dłuższego czasu i optymalizacji
•O „nie rosną, bo bycie małym jest optymalne”:
to w starożytności bycie małym też było korzystne: dlaczego więc wtedy urosły?
•O „nie mogą urosnąć, bo koszt energetyczny eksploduje”:
w starożytności koszt energetyczny eksplodował tak samo. Dlaczego wtedy to przezwyciężyły?
•O „rozmiary pośrednie są niebezpieczne z powodu drapieżników”:
środowisk, w których bakterie nie mają naturalnych wrogów, jest na Ziemi mnóstwo. Głębiny morskie, gleba, regiony polarne, gorące źródła. Dlaczego nawet tam nie pojawia się ani jeden?
•O „musi być spełnionych kilka warunków naraz”:
liczba osobników większa niż gwiazd we wszechświecie mutowała przez setki milionów lat, po dziesiątki tysięcy pokoleń dziennie. I ani razu warunki się nie zgrały?
•O „mutacje nie mogą się utrwalić”:
to nie jest wyjaśnienie. Pytanie brzmi właśnie: dlaczego w starożytności się utrwalały, a teraz nie?
•O „przeszłość wydaje się skompresowana, to złudzenie optyczne”:
setek milionów lat nie wyjaśnia się złudzeniem optycznym. Plankton był w starożytności i jest teraz. Przez cały ten długi czas ani jeden osobnik nie stał się duży.
3) Granice i błędy logiczne schematu wyjaśniania ewolucjonizmu
Zastygnięcie gatunków na etapie mikrobów i brak podstaw dla hipotezy skoku do makroskali
Wszystkie odpowiedzi ewolucjonizmu mają ten sam schemat: „Teraz warunki są inne”. Ale dlaczego są inne, tego się nie wyjaśnia. Wobec liczby prób większej niż gwiazd we wszechświecie „warunki się nie zgrały” to nie jest teoria. To tylko powtarzanie wyniku. Ewolucja już taka jest. Mówią, że dziób zięb się zmienia i że małpa stała się człowiekiem. Ale mikroorganizmy przez miliardy lat po prostu pozostały mikroorganizmami. O kluczowym organizmie uważanym za przodka ryb mówią, że nawet nie wiedzą, czym on jest.
Wniosek: mutacje w szklance wody i zastygły ekosystem
Morfologiczny bezruch, który unieważnia astronomiczną liczbę prób, i rzeczywistość granicy
Bakterie od setek milionów lat szaleńczo krążą w szklance wody. Ale nigdy z niej nie wyszły. Minęło 66 milionów lat od zniknięcia dinozaurów. W tym czasie bakterie próbowały ewoluować astronomiczną liczbę razy. Ale nie wyszły z tego ani duże ryby, ani dinozaury. Dlatego nie ma nic do jedzenia. Bakterie liczniejsze niż gwiazdy we wszechświecie przez setki milionów lat ani razu nie wyszły ze szklanki. Przyczyny tego ewolucjonizm wciąż nie wyjaśnił.
- Tysiące miliardów planktonu, które odrzuciły ewolucję
- Plankton pojawił się niedawno
- Ewolucjonizm, który zegarem molekularnym zmienił nawet urodziny zwierząt
- Ewolucjoniści, którzy zmanipulowali nawet urodziny Ewy
- Wreszcie rozwiązano zagadkę cywilizacji sumeryjskiej.
- Bakterie bez wyczucia, które kpią z ewolucjonizmu
- Ewolucjonizm nie jest już nauką, stał się „żyłą złota”