จะเป็นอย่างไรถ้าคริสเตียนที่เคยชักดาบใส่กันมาพบกันบนสวรรค์?
คริสเตียนที่ทะเลาะกันอย่างรุนแรงหรือถึงขั้นฆ่ากัน
ในปี 1054 คริสตจักรตะวันออกและตะวันตกแยกกัน และในยุคปฏิรูปศาสนาต่างฝ่ายต่างประกาศใส่กันว่า "พวกเจ้าไม่ได้รับความรอด" แม้แต่ด้วยเหตุผลว่าเชื่อในพระเจ้าองค์เดียวกัน พวกเขาก็ทำสงครามกัน 30 ปีจนประชากรยุโรปตายไปจำนวนมหาศาล
เพราะความขัดแย้งต่างๆ นิกายต่างๆ จึงแตกแยก พวกเขาต่างมองอีกฝ่ายว่าเป็นพวกนอกรีต และทะเลาะกันจนถูกเรียกว่า "สงครามการนมัสการ" ในเรื่องที่ว่าการนมัสการควรร้องเพลงสรรเสริญหรือใช้วงดนตรีกับเพลงนมัสการร่วมสมัย
ในคริสตจักรเล็กๆ เพราะปัญหาการสืบทอดตำแหน่งศิษยาภิบาล เงินถวายเพื่อการก่อสร้างและการเงินของคริสตจักร การเรียกศิษยาภิบาล และการแบ่งฝักฝ่ายในหมู่ผู้ปกครอง คริสตจักรจึงแตกเป็นสองหรือสามส่วน จนในที่สุดป้ายชื่อถูกปลดและเรื่องลุกลามไปถึงศาล
ถ้าพวกเขาเข้าสวรรค์ได้อย่างน่าตื่นเต้น ฝ่ายธุรการของสวรรค์จะจัดการอย่างไร? ฉันแบ่งออกเป็นสี่ระดับ เริ่มจากสถานการณ์ที่เป็นไปได้มากที่สุดทั้งทางเทววิทยาและตรรกะ ตัวเลขในวงเล็บคือคะแนนเต็ม 10
ระดับ 1 · นี่แทบแน่นอน (คะแนนระดับ 9)
พระเจ้าทรงรู้ความจริงทั้งหมดของเหตุการณ์นั้นแล้ว ไม่ว่าฉันผิด 3 หรือ 7 ไม่ว่าเราผิด 5 ต่อ 5 หรือไม่ว่าเป็นเพราะการยุยงของใคร พระองค์ทรงประเมินความรับผิดชอบอย่างยุติธรรม
ผู้เชื่อก็ต้องรับผิดชอบการกระทำของตนต่อหน้าพระเจ้า (2 โครินธ์ 5:10) และในสภาวะสุดท้าย ความเกลียดชังและความทุกข์จะไม่ครอบงำมนุษย์อีก น้ำตาของเหยื่อจะถูกเช็ด และผู้กระทำจะเผชิญหน้ากับความผิดของตน ถึงตรงนี้คือกรอบที่พระคัมภีร์กล่าวไว้ชัดเจน
ระดับ 2 · เรื่องที่ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ (คะแนนระดับ 8)
ดังนั้นการให้อภัยและการกลับใจจะถูกจัดการแยกต่างหาก เมื่อความจริงเปิดเผย ความสัมพันธ์ที่ร้าวจะได้รับการฟื้นฟู และทั้งสองฝ่ายจะเข้าใจสถานการณ์ของกันและกันอย่างครบถ้วนในที่สุด "ที่แท้เรื่องที่ฉันรู้ไม่ใช่ทั้งหมด" เพียงแต่ การให้อภัยไม่ได้แปลว่าต้องเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนในโลก ที่สำคัญคือ เมื่อความสัมพันธ์กับพระเจ้าสมบูรณ์ ความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์ก็กลับเข้าที่ในที่สุด แม้พระคัมภีร์ไม่ได้อธิบายขั้นตอน แต่ก็อนุมานได้พอสมควรจากหลักของความจริง การกลับใจ การให้อภัย และความรัก
ระดับ 3 · เป็นไปได้ แต่ยังถกเถียงกันอยู่ (คะแนน 6–7)
ตั้งแต่ตรงนี้เราต้องระวัง ที่ว่าบนสวรรค์เราก็ยังเติบโตต่อไปโดยรู้จักพระเจ้ามากขึ้น และการคืนดีต้องใช้เวลาและกระบวนการต่างกันในแต่ละคน นั่นสมเหตุสมผล แต่แม้จะมีข้อพระคัมภีร์ที่ถูกใช้เป็นฐานว่า "บำเหน็จและสง่าราศีต่างกันตามการกระทำดี" การตีความก็ต่างกันในแต่ละนิกาย นักเทววิทยาหลายคนเห็นว่าพระเยซูไม่เคยเปรียบเทียบว่าบำเหน็จมากหรือน้อย
"ความสูงต่ำของสวรรค์คือความต่างของความใกล้ชิด" หรือ "ถ้าไม่ปล่อยความแค้น ก็ไม่อาจเพลิดเพลินได้เต็มที่" ก็เป็นแค่การคาดเดา ไม่ใช่ความแน่นอน ใช้ได้แค่อย่างระมัดระวังเป็นฉากหลังของเรื่องเท่านั้น
ระดับ 4 · สนุก แต่เป็นเรื่องแต่ง (คะแนน 3–5)
จินตนาการที่ดราม่าที่สุด "ถ้าไม่ให้อภัย ก็เข้าสวรรค์ไม่ได้เลย" เป็นแค่มุมมองส่วนน้อยที่อ่านมัทธิว 6:14-15 ตามตัวอักษรและอย่างหนักแน่น กระแสหลักมองว่าไม่ใช่เงื่อนไขของความรอด แต่เป็นเรื่องของความสัมพันธ์
"พระเจ้าทรงแยกศัตรูไว้ไม่ให้พบกัน" "ถูกกักไว้ที่ทางเข้าจนกว่าจะยอมให้อภัย" "ความทรงจำในโลกถูกรีเซ็ตทั้งหมด" "ถูกบังคับให้สนิทกัน" ล้วนสนุก แต่ฐานทางพระคัมภีร์อ่อน
ดังนั้นข้อสรุปคือ
สวรรค์ไม่ใช่โลกของ "ใครชนะ" แต่เป็นโลกของ "ทุกสิ่งถูกทำให้สมบูรณ์ต่อพระพักตร์พระเจ้าอย่างไร" สองคนที่เคยเป็นศัตรูเดินเคียงกันพร้อมหัวเราะ "เราเคยทะเลาะกันขนาดนั้นเพราะเรื่องนั้นเองหรือ?" นั่นคือความจริงระดับ 1