Buitenaards leven ontdekt! 29 keer mediahype
Stap 1: er wordt iets vreemds ontdekt.
Stap 2: iemand zegt: "Het is niet helemaal uitgesloten dat het aliens zijn."
Stap 3: de media brengen het groot: "Aliens ontdekt?"
Stap 4: na een tijdje eindigt het met: "Het was gewoon een natuurverschijnsel."
Stap 5: dat brengt niemand.
In 2017 kwam er van buiten het zonnestelsel een vreemd rotsblok aanvliegen. Het heette ʻOumuamua. Het was langwerpig, had geen staart en versnelde naast de zon in zijn eentje een beetje. Harvardprofessor Avi Loeb zei: "Het zou een door aliens gestuurd ruimteschip kunnen zijn." De media waren door het dolle heen.
En in 2025 gebeurde precies hetzelfde nog eens. Deze keer ging het om een op 1 juli ontdekt object, 3I/ATLAS, dat zo groot als Manhattan zou zijn en bijna twee keer zo snel als de vorige interstellaire bezoeker. Dezelfde professor kwam weer naar voren. Deze keer beweerde hij zelfs dat het een buitenaards ruimteschip met kernaandrijving kon zijn. Buitenlandse media kwamen met koppen als "Buitenaardse aanval op handen?".
Het resultaat? NASA publiceerde foto's en verklaarde dat het gewoon een komeet was. De meeste astronomen waarschuwden dat zulke beweringen juist het vertrouwen in de wetenschap ondermijnen.
Maar eigenlijk hoef je het niet ingewikkeld te maken. Kijk alleen naar de snelheid, en je bent klaar.
ʻOumuamua gaat ongeveer 26 km per seconde. Met die snelheid duurt het 50.000 jaar om de dichtstbijzijnde ster te bereiken. Ook 3I/ATLAS, dat twee keer zo snel zou zijn, doet er meer dan 20.000 jaar over.
Om één ster over te steken gaat de hele menselijke geschiedenis meerdere keren voorbij. Geen motorgeluid, geen signaal. Het is geen ruimteschip, maar gewoon een ijsblok dat door de ruimte zwerft.
Een raadselachtig vierkant, gefotografeerd door een Chinese verkenner
Eind 2021 fotografeerde de Chinese maanverkenner Yutu-2, die over de achterkant van de maan reed, iets vreemds. Aan de horizon, op ongeveer 80 m, was een vierkant object te zien, en de Chinezen noemden het een "mysterieus hutje".
De achterkant van de maan is van oudsher een vaste prik voor complottheorieën. "Er is een buitenaardse basis", "Er leven nazi's verstopt", "NASA verbergt foto's". Maar toen er echt iets werd gefotografeerd dat op een vierkant gebouw leek, raakte de hele wereld in rep en roer: "Buitenaardse structuur ontdekt op de achterkant van de maan?"
De verkenner deed er maanden over om dichterbij te komen. Het was gewoon een steen. Van dichtbij leek hij zelfs op een konijn, en mensen gaven hem de bijnaam "jaden konijn".
En onlangs zagen de astronauten van Artemis II als eerste mensen ooit de achterkant van de maan met eigen ogen. Er was geen buitenaardse basis.
Een rots waarover NASA zelf zei: "Misschien een spoor van leven"
In 2025 presenteerde NASA een rots die de Marsrover Perseverance had verzameld. Op de rots zaten kleine vlekjes als bij een luipaard, en op aarde ontstaan zulke patronen soms door de activiteit van micro-organismen.
NASA zei dat het "mogelijk een spoor van leven" was. De media schreven meteen: "Bewijs van leven op Mars ontdekt!"
Maar wat NASA zei, was een "mogelijkheid". Vergelijkbare patronen kunnen ook alleen door chemische reacties ontstaan, zonder leven. Om het te controleren moet die rots naar de aarde worden gehaald, maar het plan om hem terug te brengen is nog onzeker.
Om "het zou leven kunnen zijn" te veranderen in "leven ontdekt" was één regel in een artikel genoeg.
De verdachte geur die James Webb opving
De James Webb-telescoop bekeek de planeet K2-18 b, 124 lichtjaar ver weg. Daar "zouden" sporen te zien zijn die lijken op stoffen die plankton in de oceanen op aarde maakt.
De media schreven weer: "Het sterkste bewijs voor buitenaards leven!"
Maar toen andere wetenschappers dezelfde gegevens opnieuw bekeken, was het signaal te zwak om er iets zeker over te zeggen. Men weet niet eens of er op die planeet een oceaan is.
In het heelal bestaat een angstaanjagende wet: de tweede hoofdwet van de thermodynamica. Simpel gezegd: "Na verloop van tijd wordt alles een rommeltje."
Ook als je je kamer opruimt, wordt het weer een bende. Hete koffie koelt af. Ook sterren doven uiteindelijk uit. Het hele heelal gaat steeds verder richting wanorde.
Maar op aarde gebeurt het omgekeerde. Kleine deeltjes komen samen en worden cellen, cellen komen samen en worden mensen, en mensen bouwen steden en computers. In een heelal dat een rommeltje zou moeten worden, is het hier 4 miljard jaar lang steeds ordelijker geworden.
6.000 exoplaneten. Levende wezens: 0. Hypes: tientallen.
In de bronnen heb ik 29 hypes op een rij gezet.
Lees het origineel (Koreaans) →
Stap 2: iemand zegt: "Het is niet helemaal uitgesloten dat het aliens zijn."
Stap 3: de media brengen het groot: "Aliens ontdekt?"
Stap 4: na een tijdje eindigt het met: "Het was gewoon een natuurverschijnsel."
Stap 5: dat brengt niemand.
ʻOumuamua: komt er alweer een buitenaards ruimteschip?
In 2017 kwam er van buiten het zonnestelsel een vreemd rotsblok aanvliegen. Het heette ʻOumuamua. Het was langwerpig, had geen staart en versnelde naast de zon in zijn eentje een beetje. Harvardprofessor Avi Loeb zei: "Het zou een door aliens gestuurd ruimteschip kunnen zijn." De media waren door het dolle heen.
En in 2025 gebeurde precies hetzelfde nog eens. Deze keer ging het om een op 1 juli ontdekt object, 3I/ATLAS, dat zo groot als Manhattan zou zijn en bijna twee keer zo snel als de vorige interstellaire bezoeker. Dezelfde professor kwam weer naar voren. Deze keer beweerde hij zelfs dat het een buitenaards ruimteschip met kernaandrijving kon zijn. Buitenlandse media kwamen met koppen als "Buitenaardse aanval op handen?".
Het resultaat? NASA publiceerde foto's en verklaarde dat het gewoon een komeet was. De meeste astronomen waarschuwden dat zulke beweringen juist het vertrouwen in de wetenschap ondermijnen.
Maar eigenlijk hoef je het niet ingewikkeld te maken. Kijk alleen naar de snelheid, en je bent klaar.
ʻOumuamua gaat ongeveer 26 km per seconde. Met die snelheid duurt het 50.000 jaar om de dichtstbijzijnde ster te bereiken. Ook 3I/ATLAS, dat twee keer zo snel zou zijn, doet er meer dan 20.000 jaar over.
Om één ster over te steken gaat de hele menselijke geschiedenis meerdere keren voorbij. Geen motorgeluid, geen signaal. Het is geen ruimteschip, maar gewoon een ijsblok dat door de ruimte zwerft.
Het mysterieuze hutje op de achterkant van de maan
Een raadselachtig vierkant, gefotografeerd door een Chinese verkenner
Eind 2021 fotografeerde de Chinese maanverkenner Yutu-2, die over de achterkant van de maan reed, iets vreemds. Aan de horizon, op ongeveer 80 m, was een vierkant object te zien, en de Chinezen noemden het een "mysterieus hutje".
De achterkant van de maan is van oudsher een vaste prik voor complottheorieën. "Er is een buitenaardse basis", "Er leven nazi's verstopt", "NASA verbergt foto's". Maar toen er echt iets werd gefotografeerd dat op een vierkant gebouw leek, raakte de hele wereld in rep en roer: "Buitenaardse structuur ontdekt op de achterkant van de maan?"
De verkenner deed er maanden over om dichterbij te komen. Het was gewoon een steen. Van dichtbij leek hij zelfs op een konijn, en mensen gaven hem de bijnaam "jaden konijn".
En onlangs zagen de astronauten van Artemis II als eerste mensen ooit de achterkant van de maan met eigen ogen. Er was geen buitenaardse basis.
De luipaardvlekkenrots op Mars
Een rots waarover NASA zelf zei: "Misschien een spoor van leven"
In 2025 presenteerde NASA een rots die de Marsrover Perseverance had verzameld. Op de rots zaten kleine vlekjes als bij een luipaard, en op aarde ontstaan zulke patronen soms door de activiteit van micro-organismen.
NASA zei dat het "mogelijk een spoor van leven" was. De media schreven meteen: "Bewijs van leven op Mars ontdekt!"
Maar wat NASA zei, was een "mogelijkheid". Vergelijkbare patronen kunnen ook alleen door chemische reacties ontstaan, zonder leven. Om het te controleren moet die rots naar de aarde worden gehaald, maar het plan om hem terug te brengen is nog onzeker.
Om "het zou leven kunnen zijn" te veranderen in "leven ontdekt" was één regel in een artikel genoeg.
K2-18 b: deze keer echt buitenaards zeeleven?
De verdachte geur die James Webb opving
De James Webb-telescoop bekeek de planeet K2-18 b, 124 lichtjaar ver weg. Daar "zouden" sporen te zien zijn die lijken op stoffen die plankton in de oceanen op aarde maakt.
De media schreven weer: "Het sterkste bewijs voor buitenaards leven!"
Maar toen andere wetenschappers dezelfde gegevens opnieuw bekeken, was het signaal te zwak om er iets zeker over te zeggen. Men weet niet eens of er op die planeet een oceaan is.
Alleen de aarde was bijzonder.
In het heelal bestaat een angstaanjagende wet: de tweede hoofdwet van de thermodynamica. Simpel gezegd: "Na verloop van tijd wordt alles een rommeltje."
Ook als je je kamer opruimt, wordt het weer een bende. Hete koffie koelt af. Ook sterren doven uiteindelijk uit. Het hele heelal gaat steeds verder richting wanorde.
Maar op aarde gebeurt het omgekeerde. Kleine deeltjes komen samen en worden cellen, cellen komen samen en worden mensen, en mensen bouwen steden en computers. In een heelal dat een rommeltje zou moeten worden, is het hier 4 miljard jaar lang steeds ordelijker geworden.
6.000 exoplaneten. Levende wezens: 0. Hypes: tientallen.
In de bronnen heb ik 29 hypes op een rij gezet.
