Mensapen bestaan niet! Het zijn allemaal Homo sapiens.
1) De criteria van morfologische indeling en de fragmentarische aard van fossielen
De grenzen van soortindeling op basis van onvolledige exemplaren zoals tanden en schedelfragmenten
De antropologie heeft tot nu toe tientallen soorten fossielen van vroege mensen ontdekt en ze op basis van morfologische kenmerken verschillende soortnamen gegeven. Bij Homo habilis waren de basis voor de indeling een herseninhoud van ongeveer 600 cc, iets groter dan die van de chimpansee, en het gebruik van verfijnde stenen werktuigen. Homo erectus werd als aparte soort ingedeeld omdat de herseninhoud groeide tot 800~1.100 cc en het rechtop lopen stabiel werd. Bij Homo heidelbergensis zijn de verschillen tussen fossielen van verschillende continenten zo groot dat hij onder antropologen de bijnaam 'prullenbaktaxon' kreeg, zo onstabiel is de indeling zelf. De neanderthaler werd als aparte soort ingedeeld op basis van een dikke schedel, sterk ontwikkelde wenkbrauwbogen en een herseninhoud van 1.200~1.900 cc, groter dan die van de moderne mens. Homo floresiensis is een piepklein mensje van 1,06 m, gevonden op het eiland Flores in Indonesië: de herseninhoud was maar 380 cc, maar er zijn sporen van werktuig- en vuurgebruik. Homo naledi werd in 2013~2014 in Zuid-Afrika ontdekt; met een herseninhoud van maar 560 cc laat hij zien dat bijna gelijktijdig met de neanderthalers een mensheid van een totaal andere vorm bestond. De criteria waarmee de wetenschap hen als aparte soorten indeelde, waren vooral morfologische kenmerken zoals verschillen in herseninhoud, schedelvorm, gebitsstructuur en de verhoudingen van bekken en ledematen. Maar bij deze indelingsmethode rijzen ernstige vragen.
Fossielen van vroege mensen zijn van meet af aan niet compleet. Volgens een studie die een database van fossielen van vroege mensen analyseerde, werd 80% van alle individuen geïdentificeerd aan de hand van één enkel bot of één tand, en exemplaren die alleen uit tanden bestaan, vormen ongeveer 56% van het totaal. Met andere woorden: veel van de 'soortreconstructies' die we in schoolboeken zien, zijn het resultaat van het afleiden van de rest uit één tand of een paar schedelfragmenten en het invullen met verbeelding. De fossielen die eerst als Homo habilis werden ingedeeld, waren vooral schedels en tanden. Toen later ook arm-, been- en voetbotten werden gevonden en de lichaamsbouw kon worden geschat, bleek deze soort heel klein te zijn, met lange armen en korte benen. De eerste indeling was een conclusie op basis van alleen tanden en schedel. Er is zelfs geen consensus in de wetenschap of Homo habilis wel tot het geslacht Homo behoort, en sommige wetenschappers vinden dat een deel of alle fossielen van deze soort naar het geslacht Australopithecus moeten worden overgeheveld. Veel van wat we 'andere soorten' noemen, zijn constructies gemaakt van een paar tanden and botfragmenten. Er werden geen complete individuen vergeleken, maar fragmenten.
2) Bewijs van kruising tussen vroege mensen en biologische eenheid van soort
De theorie van één soort, gesuggereerd door resterende genen van neanderthalers en denisovamensen en spook-DNA
Als je kijkt naar kruising en succesvolle voortplanting tussen vroege mensen, dan bevat het genoom van de moderne sapiens werkelijk DNA van neanderthalers (ongeveer 1~4% bij Euraziaten) en denisovamensen (tot 6% bij Oceaniërs). Als het biologisch volledig verschillende soorten waren, konden er geen vruchtbare nakomelingen worden geboren. Het feit zelf dat er een succesvolle overerving plaatsvond, suggereert sterk dat ze binnen één genetisch systeem vielen. Hetzelfde geldt voor het verschijnsel van spookgenen in het menselijk DNA. De spookgenen van onbekende herkomst die in het genoom van West-Afrikanen worden gevonden, bewijzen dat er voortdurend genuitwisseling was, ook met groepen vroege mensen die nog niet door fossielen zijn bevestigd. Zonder fossielen geen naam, en zonder naam ook geen indeling als 'andere soort', maar de genen leven in ons.
Ook de grenzen van fossielen van vroege mensen uit de tropen, waar het DNA verloren is gegaan, zijn duidelijk. Het hete en vochtige klimaat van de tropen breekt DNA snel af. Daardoor is DNA-bewijs scheef verdeeld richting fossielen uit koude gebieden, zoals neanderthalers en denisovamensen. Vormverschillen van fossielen waarbij een direct genetisch vergelijk onmogelijk is meteen als bewijs voor aparte soorten nemen, is methodologisch zwak. Groepen die wij als 'aparte soorten die niet kruisten' beoordelen, zijn misschien alleen niet bevestigd omdat er geen DNA is overgebleven.
3) Skeletveranderingen door hormoonvariatie, levensduur en isolatie van de omgeving
Het mechanisme van collectieve vormvariatie door ophoping van acromegalie-achtige kenmerken en inteelt
Kijkend naar de vormvariaties van vroege mensen die door omgeving en levensduur zijn ontstaan: de moderne geneeskunde weet goed dat als groeihormoon langdurig in overmaat wordt afgescheiden, het skelet blijft vervormen, zelfs bij volwassenen bij wie de groeischijven gesloten zijn. Bij acromegalie (Acromegaly) blijven voorhoofdsbeen en wenkbrauwbogen (supraorbitale rand) uitsteken, wordt de onderkaak naar voren langer en wordt de hele schedel dikker. Dat zijn precies de kenmerken die we hebben ingedeeld als typisch voor Homo erectus of de neanderthaler. Zitten er niet nu nog op elke school een paar? Als de eerste mensen honderden jaren leefden, zullen hun botten over honderden jaren geleidelijk van vorm zijn veranderd door de hormonale omgeving. Als uitstekend voorhoofdsbeen, verdikte supraorbitale rand, verlengde kaak en verdikte schedel zich over honderden jaren ophopen, kan het resultaat er in de ogen van de moderne mens uitzien als een totaal andere soort. Komt daar ondervoeding bij, dan raken bepaalde kenmerken snel vast in de groep. Zoals de extreme verkleining van Homo floresiensis wordt verklaard door voedselbeperking en inteelt in een geïsoleerde omgeving, zo kunnen ook de vormverschillen van andere vroege mensen volgens hetzelfde principe worden begrepen.
Ook het verschijnsel van misvormde vroege mensen door incest is een geldig mechanisme. Als incest zich over generaties herhaalt, neemt de kans sterk toe dat recessieve genen dubbel tot uiting komen. Het resultaat blijft niet bij gewone erfelijke ziekten. Vormafwijkingen in het hele skelet — vroegtijdige sluiting van schedelnaden, vervorming van de oogkassen, vergroting of verkleining van de onderkaak, extreme scheefheid in de verhoudingen van de ledematen — kunnen in de groep als standaard vastraken. Het is niet de misvorming van één individu, maar de hele groep die dat kenmerk gaat delen. De Bijbel vermeldt dat de mensheid zich na de vloed opnieuw verspreidde vanuit een piepkleine bevolking. Als een piepkleine groep die door een flessenhals ging, geografisch geïsoleerd, generaties lang verbintenissen tussen verwanten herhaalde, zou het skelet van die groep opvallend anders zijn geworden dan dat van groepen daarbuiten. Als dat verschil voldoende is opgehoopt en vastgelegd en dan als fossiel wordt gevonden, kan het er in de ogen van een moderne antropoloog uitzien als een totaal andere soort. Zoals de extreme verkleining en de afname van de herseninhoud van Homo floresiensis worden verklaard door inteelt en voedselbeperking in de gesloten omgeving van een eiland, kunnen de bijzondere kenmerken van vroege mensen die wij als 'aparte soorten' hebben ingedeeld heel goed het biologische resultaat zijn van geïsoleerde groepen waarin incest zich herhaalde. Er verscheen geen aparte soort: het was dezelfde mensheid die in isolement extreem veranderde.
- Waarom evolueert er niets meer tot iets groots, zoals de dinosaurussen?
- Duizenden miljarden plankton die evolutie hebben geweigerd
- Plankton is pas kort geleden verschenen
- De evolutietheorie die met de moleculaire klok zelfs de verjaardag van dieren heeft veranderd
- Evolutionisten die zelfs de verjaardag van Eva hebben gemanipuleerd
- Bacteriën zonder tact die de spot drijven met de evolutietheorie
- Volgens de evolutietheorie zou de huidige bevolking 10¹³³ zijn?
- Adam en Eva gevonden door het bevolkingsgroeipercentage terug te rekenen
- Neanderthalers van het geslacht van Kaïn vs sapiens van het geslacht van Abel
- De zondvloed van Noach en Abraham, aangetoond door DNA